User:GrubaBulwa

Nick i Tetrax siedzą na pokładzie statku. Nick trzyma w rękach kamień, a Tetrax zajmuje się łataniem zbroi. Nick odkłada kamień na bok i wstaje z krzesła. Nick przechodzi do ładowni. Zeskakuje z drabinki i podchodzi do żółtej kuli. Stuka w nią palcem. Skrzegit natychmiast odwraca się do niego, jak zwykle z szerokim uśmiechem na twarzy. Skrzegit piszczy radośnie w odpowiedzi. Skrzegit przekręca głowę w pytającym geście.
 * Nick: Ciekawy... eee... prezent.
 * Tetrax: (nie podnosząc głowy znad zbroi) Naprawdę zamierzasz wracać na Terradino?
 * Nick: Kiedyś... może... nie chciałbym zawieść ich zaufania. Te Vaxazaury są sympatyczne, tylko odrobinę...
 * Tetrax: Przygłupie.
 * Nick: Tak, przygłupie. Kiedy nie wypełniają rozkazów Ptorbisarian są bardzo mili. Zaskakująco mili.
 * Tetrax: Wydaje mi się, że to nie było twoje ostatnie zaskoczenie.
 * Nick: Muszę przyznać, że czuję się trochę jak dziecko. No wie pan, odkrywam całkiem nowy świat. Wszystko jest dla mnie nowe i nieznane. Rozumie pan?
 * Tetrax: Tak. Rozumiem.
 * Nick: Pójdę sprawdzić co u Skrzegita.
 * Tetrax: Ile jeszcze razy masz zamiar tam schodzić?
 * Nick: ...zależy ile będzie trwała podróż. Nie chcę, żeby zdarzył się jakiś nieprzyjemny wypadek, tak? Od początku mam co do niego złe przeczucia.
 * Tetrax: (wzdycha) No to idź. Nie zrzuć mi znowu zielonej skrzyni, jasne?
 * Nick: Oczywiście. Już chyba nigdy nie tknę żadnej zielonej skrzyni po tym... (wzdryga się)
 * Nick: Dobrze. Nie narozrabiałeś.
 * Nick: Żeby nie było, słodszy od mojego psa to ty nie jesteś.

Statek Tetraxa wlatuje w atmosferę Tanopy. Po chwili dołącza do niego inny, kanciasty, czerwony statek. Tetrax ląduje na swoim dawnym miejscu. Po chwili wyłania się ze statku ze Skrzegitem ukrytym pod płaszczem i Nickiem u boku. Twarze obu ichmościów skrywają hełmy. Zaczynają iść ulicą, mijając kolorowe stragany pełne dziwnych, kosmicznych przedmiotów, uliczne kłótnie czy bójki, panny lekkich obyczajów i bary, z których dobywa się przytłumiona, głośna muzyka. Wszystko to rzecz jasna oświetlane przez kolorowe neony. Wreszcie nasi bohaterowie skręcają w ciemną uliczkę. Tetrax puka do znanych nam drzwi, których zamek szczęka po chwili, informując o ich otwarciu. Tetrax wchodzi do środka garbiąc się, a Nick podąża za nim krok w krok. Wchodzą do przypominającego piwnicę pomieszczenia. Na pufie w centrum pokoju leży Ike, popijając dziwny napój. Wpatrzony jest w telewizor, w którym emitowany jest właśnie program prowadzony przez obcego przypominającego zielonoskórego człowieka. Nick siada na wolnym stołku, jednak wstaje, kiedy zauważa, że Tetrax nie spełnił prośby Ike'a. Tetrax wyciąga żółtą kulkę spod płaszcza i kładzie ją na biurku. Ike przybliża się do niej i ogląda dokładnie z każdej strony. Ike wstukuje coś na klawiaturze. Ike wstaje i zgarnia Skrzegita z blatu. Ike odchodzi na zaplecze. Odwracają się i kierują do schodów, gdy nagle słyszą głośny trzask. Do pokoju wbiega grupa osób odzianych w pancerze strażników pociągu. Wszyscy celują z karabinów do Nicka i Tetraxa. Tetrax wyskakuje przed Nicka i osłania się rękoma, odbijając pociski we wszystkie strony. Strażnicy rozstępują się torując drogę innemu, trzymającemu broń przywodzącą nieco na myśl megafon. Aktywuje ją uwalniając falę ogłuszającego dźwięku. Wszystkie szklane przedmioty, w tym ekran telewizora, pękają. Nick natychmiast przykłada dłonie do uszu i przewraca się na ziemię. Spogląda w górę i zauważa kruszącego się Tetraxa. Nick sięga do pasa po blaster, aby następnie strzelić z niego w działo soniczne. Nie trafia centralnie w urządzenie, lecz pocisk uderza w ciało trzymającego je strażnika, który zatacza się lekko. Strzela po raz kolejny, tym razem trafiając w ramię. Broń upada na ziemię. Tetrax zaczyna czołgać się w jej kierunku, pękając coraz bardziej, gdy nagle zostaje trafiony. Grad pocisków zaczyna sypać się w jego stronę, kryształowe odłamki upadają na ziemię. Nick sięga do Omnimatrixa i aktywuje go. Tarcza zaczyna kręcić się szybko, z urządzenia wyskakują iskry zielonej energii. Zaczyna się dobywać przybierający na sile dźwięk. Nagle z Omnimatrixa uwalnia się kula zielonej energii, powiększająca się stopniowo, aby wreszcie eksplodować na całe pomieszczenie, odrzucając wszystkich na ściany i dezaktywując działo soniczne. Nick otrząsa się po dłuższej chwili. Wzrok ma przyćmiony, w uszach ciągle słyszy pisk. Jęczy cicho i zaczyna na czworakach iść w kierunku Tetraxa. Z zaplecza wyłania się wtedy Ike. Ike zaczyna zbierać wszystkie porozwalane po pokoju fanty i układać przewrócone rzeczy, gadając nerwowo do siebie przez cały czas. Nick dociera wreszcie do Tetraxa. W tym momencie dotyka ramienia Tetraxa i cofa natychmiast rękę. Jego zbroja jest niezwykle gorąca. Emanuje wręcz ciepłem. Tetrax stęka głośno i podnosi się do pozycji siedzącej. Tetrax wstaje, podpierając się na stołku. Tetrax kieruje się do wyjścia. Nick idzie krok w krok za nim.
 * Ike: Klapnijcie sobie.
 * Ike: Nowy odcinek "Pysznego turnieju". Strasznie głupi program. Ten cały Zenith to nieśmieszny buc. Ale co zrobić. Dziesiątki milionów kanałów, a i tak nie ma czego oglądać. No... (wstaje, dopija napój i przechodzi do biurka, aby przy nim usiąść) ...to co tam Tetraksiu?
 * Tetrax: (poważnie) Nigdy tak do mnie nie mów.
 * Ike: O w mordę... żywy Skrzegit. Najprawdziwszy, żywy Skrzegit! No, gratuluję Tetrax! Ani przez chwilę nie wątpiłem, że najlepszy łowca nagród w galaktyce poradzi sobie z takim zadaniem. (stuka palcem w kulę) No tiaak, kto jest takim słodziaczkiem...
 * Tetrax: Co do zapłaty...
 * Ike: A. Tak. Ekhem. Jak miała ta wasza paniusia?
 * Tetrax: Myaxx.
 * Ike: Jasne... jasne...
 * Ike: Taak... jeżeli moje informacje są prawdziwe - a są prawdziwe - to wasza koleżanka przebywa obecnie na Incarceconie.
 * Tetrax: Incarceconie? Jesteś pewien?
 * Ike: Absolutnie.
 * Nick: Czym jest... Incarcecon?
 * Tetrax: Najgorsza dziura całego kosmosu. Ukrywa się tam cała zakała galaktyki. Do tego to centrum całego galaktycznego czarnego rynku.
 * Nick: Rany... to kim jest ta cała Myaxx?
 * Tetrax: Pozwól, że później ci to wyjaśnię. Dzięki za wszystko, Ike.
 * Ike: Nie ma sprawy, nie ma sprawy.
 * Ike: Odłożę go w bezpieczne miejsce. Nio taak, kto jest takim uroczym stworkiem? Kuci kuci ku...
 * Tetrax: Idziemy. Mamy to, po co przyszliśmy.
 * Strażnik 1: Oddajcie Skrzegita albo zgińcie! Właściwie to i tak zginiecie. Ognia!
 * Strażnik 1: Działo soniczne, ognia!
 * Strażnik 1: Teraz! Ognia!
 * Strażnik 2: Słucham?
 * Strażnik 1: Co?
 * Strażnik 3: Jeszcze raz?
 * Nick: Tetrax!
 * Ike: Co to ma- Co? Nie! Co tu się stało?!
 * Nick: Panie Tetraxie! Szybko! Musimy-
 * Nick: Tetrax?
 * Tetrax: Nick... co... co się stało?
 * Nick: Wygląda na to, że znów coś napsułem z zegarkiem. Ale przynajmniej pozbyłem się tych gości, nie?
 * Tetrax: Tak. Pozbyłeś się.
 * Tetrax: Wybacz, Ike. Wygląda na to, że byliśmy śledzeni.
 * Ike: Ooo, oczywiście, że byliście śledzeni. To sam widzę. I to nie przez byle kogo. Ci goście pracują dla Vulkanusa.
 * Tetrax: Vulkanusa? Skąd wiesz?
 * Ike: Poznaję po zbrojach.
 * Tetrax: Wiedziałeś, że Skrzegit należy do niego?
 * Ike: Nie. Wiedziałem tylko, że mój zleceniodawca bardzo chciał go mieć.
 * Nick: (nieśmiało) Eee... Tetraxie?
 * Tetrax: Teraz przynajmniej wiesz, kto powinien uregulować koszty za zniszczenia.
 * Ike: Stary. Mówimy o tym samym gościu? Mam prosić Vulkanusa o zapłacenie za szkody?
 * Nick: Tetraxie?
 * Tetrax: Nie my jesteśmy za nie odpowiedzialni, więc nie my będziemy za nie płacić.
 * Ike: Z której niby strony nie jesteście? Sprowadziliście ich tutaj!
 * Nick: Tetraxie!
 * Tetrax: (zirytowany) Co? O co chodzi?
 * Nick: Twoja zbroja jest strasznie gorąca. Powinno tak być?
 * Tetrax: Nie... nie powinno. Cóż, Ike. Do zobaczenia. Powodzenia w sprzątaniu.
 * Ike: Ooo nie! Nie, nie, nie! Nigdzie nie idziecie! Macie pomóc mi to ogarnąć! Ktoś musi zapłacić za szkody!
 * Ike: Ej! Gdzie wy idziecie? Halo! Ja do was mówię! Ha-halo! Wracajcie!

Już na statku Tetrax uruchamia silniki i wstukuje odpowiednie koordynaty do komputera pokładowego. Następnie odwraca się do Nicka. Hełm zsuwa się z jego twarzy. Twarz Tetraxa wygląda inaczej. Nie jest już zrobiona z turkusowego kryształu - zastąpiła go czerwona, płonąca skała. Tetrax kręci głową, wstaje i mija Nicka. Chłopak podąża za nim. Wchodzą do kajuty Tetraxa. Petrosapien podchodzi do wbudowanego w ścianę lustra i otwiera szerzej oczy.
 * Tetrax: Mówiłeś, że moja zbroja jest gorąca, tak? Może to od eksplozji?
 * Nick: Em...
 * Tetrax: (wzdycha) Co znowu?
 * Nick: O rany... Tetraxie... nie wiem jak to...
 * Tetrax: Nick. Co zrobiłeś?
 * Nick: J-ja... nie wiem! Włączyłem Omnimatrix i on... tarcza zaczęła się kręcić i... i nagle po prostu eksplodowała ta energia i... i teraz jesteś Blainem... to znaczy Pyronitą.
 * Tetrax: Nie. Nie do końca.

Po chwili widzimy Tetraxa bez górnej części jego zbroi. Okazuje się, że całe jego ciało zrobione jest teraz z czerwonych skał. Wygląda dalej jak Petrosapien, zmienił się tylko materiał, z którego zrobione jest jego ciało. I jego głowa płonie. To istotna rzecz. Tetrax siedzi w fotelu, przypięty do skomplikowanej maszyny. W prawej ręce trzyma datapada, w którego się właśnie wpatruje. Tetrax wstaje i odpina się od maszyny. Tetrax zakłada zbroję i przechodzi do kokpitu. Nick dołącza do niego po chwili.
 * Tetrax: Tak... wygląda na to, że zmodyfikowałeś w jakiś sposób moje DNA. Jednak nie w takim stopniu, w jakim modyfikujesz swoje podczas transformacji. Zmieniła się tylko jego część.
 * Nick: Czyli jesteś fuzją? Hybrydą? Tak jak Oscar?
 * Tetrax: Mniej więcej. Jestem obecnie w połowie Petrosapienem i w połowie Pyronitą.
 * Nick: (z uśmiechem na twarzy) Ooo ranyyy... to znaczy... (poważnieje) O rany. Czyli znowu namieszałem?
 * Tetrax: Nie wydaje mi się, że to dla kogolwiek zaskoczenie.
 * Tetrax: Na wszelki wypadek nie korzystaj teraz z Omnimatrixa. I mówię to poważnie. Wygląda na to, że z każdym dniem jest w coraz gorszym stanie, bo usilnie nie stosujesz się do moich zaleceń.
 * Nick: Używam go tylko wtedy, kiedy nie mam innego wyboru. Czyli do ratowania życia swojego lub twojego.
 * Tetrax: Oczywiście.
 * Tetrax: Musimy zachować teraz czujność. Mimo tego, że nie mamy już Skrzegita na pokładzie, to nadal możemy być śledzeni przez ludzi Vulkanusa.
 * Nick: Kto to? Vulkanus w sensie.
 * Tetrax: Przestępca, szemrany przedsiębiorca. Głównie zasłynął ze swoich nielegalnych operacji górniczych, na przykład na mojej rodzimej planecie, Petropii. Zniknął z radaru na dłuższy czas, ale ostatnio zaczął wracać powoli na rynek. Mamy ciągłe problemy z pochwyceniem go. Nie jest dużym zagrożeniem, ale mimo wszystko jest zagrożeniem.
 * Nick: Kumam. Skoro już słuchamy tetraxowych opowieści, to może... powiedziałby mi pan kim jest Myaxx i dlaczego właśnie jej szukamy?