User blog comment:Koikona/Wszystko/@comment-31831542-20170425150835

Zamknęam sie w sobie chyba w podstawówcę, to śmieszne że ludzie uważają, że to w gimnazjum dzieciaki się psują. Mogę spokojnie przyznać, że zepsułam się w podstawówcę. Złe, niby fajne towarzystwo to był tylko początek. Na szczęście omineło mnie palenie papierosów czy nawet picie, gdzieś tam w mojej głowie zawsze gdy ktoś mi to proponował wiedzialam że to okropnie głupie.

W ostatniej klasie, znienawidzonej przeze mnie podstawówki zaczełam oddalać się od moich dotychczaswowych znajomych. Oczywiście nie było to łatwe, gdy sie wymigiwałam od spotkan i coraz mniej z nimi rozmawiałam zaczeli nastawiać sporą grupę ludzi przeciwko mnie, wymyślali na mój temat przeróżne plotki co mimo że ignorowałam, było bolesne, szczególnie dla dwunastoletniego dziecka.

Już sama nie pamiętam jak to bylo z tym moim pierwszym cięciem się, nie pamiętam kiedy, gdzie i jak. Po prostu wiem, że popełniłam ten błąd i z tym zaczełam. Poznałam w tym czasie nowych znajomych, którzy mieli gdzieś plotki na mój temat (a tak przynajmniej mi się wydawało.) i spędzali ze mną czas. Jakoś tak wyszło, że chciałam żeby mi ktoś pomógł więc opowiedziałam o tym własnie moim nowym znajomym. Jak możecie się spodziewać, nie pomogli. Wręcz przeciwnie. W dniu mojej nieobecnośći w tej piekielnej szkole, poszli do mojego wychowawcy (który akurat też mnie nie znosił) i powiedzieli mu jak to jestem psychiczna i że się samookaleczam. Telefon do rodziców i zero pomocy, sam krzyk i kary.