User:GrubaBulwa

odcinek 25
'''ZIEMIA, PLACÓWKA HYDRAULIKÓW. TRZY DNI PO POWROCIE TETRAXA I NICKA''' Tetrax przerywa Oscarowi przykładając palec do ust.
 * Tetrax: Wygląda na to, że sprawa faktycznie jest poważna.
 * Nefrill: Owszem, jednak nie oznacza to, że możemy najzwyczajniej w świecie rozpocząć postępowanie. Nie mamy niezbitych dowodów.
 * Tetrax: Jak ja nienawidzę biurokracji...
 * Oscar: Chwila chwila. Wy, jako Hydraulicy, nie możecie wkroczyć do akcji, tak?
 * Nefrill: Tak. Mówimy o tym już od jakiegoś czasu.
 * Oscar: Ale ja i Nick NIE jesteśmy Hydraulikami, prawda?
 * Tetrax: Takie myślenie prowadzi nas w niebezpieczne miejsce.
 * Oscar: Jakie niebezpieczne? Dalej nam pan nie ufa? Z tego co wiem to Nick dostał oficjalne-
 * Oscar: Nieważne. W każdym razie. Damy radę. To tylko banda zakutych w pancerze populistów. Znajdziemy Baz-Ela i Daxtera albo wasze "niezbite dowody" i ich uratujemy. Pora żeby Nick skorzystał jakoś z tego swojego zegarka.
 * Nefrill: Skoro o tym już mowa, gdzie właściwie jest Nosiciel?
 * Oscar: Spóźni się. Ma... bardzo ważną sprawę do załatwienia.

Nick uderza pięścią w biurko. Na jego twarzy maluje się złość. Nick kryje twarz w dłoniach kładąc łokcie na biurku. Omnimatrix zaczyna pikać i migać. Nick naciska przycisk. Nick spogląda na zegar na komputerze. Nick wstaje z krzesła i wpada na brata. Nick narzuca na siebie fioletową bluzę i wybiega z pokoju. Frank siada na łóżku krzyżując ręce.
 * Nick: To koniec! Przegrałem!
 * Frank: Nie możesz się poddać! To nie koniec!
 * Nick: (dramatycznie) Właśnie, że koniec. Pokonały mnie trójkąty budowane na okręgach. Zniszczyłem Vilgaxa, zniszczyłem całą jego flotę, obaliłem wielkie imperium, a ostatecznie poległem przez jakieś kółeczka i cyferki.
 * Nick: Nie ma bata. Nic z tego nie rozumiem. Dostanę glona. (na jego twarzy pojawia się przerażenie) No nie! Rozprawka na jutro! Rany, ile może się uzbierać przez tydzień?!
 * Nick: (do zegarka) Co jest?
 * Oscar: (z zegarka) Gdzie ty jesteś? Miałeś być u Hydraulików jakieś 10 minut temu.
 * Nick: (zmęczonym głosem) Walczę z planimetrią. I muszę napisać rozprawkę. I przeczytać cały dział z podręcznika do historii. Rozumiesz to? Tydzień mnie nie było! Tydzień!
 * Oscar: Nie możesz wpaść chociaż na chwilę?
 * Nick: Mała przerwa chyba nie zaszkodzi. Dotlenię trochę mózg. Czy coś.
 * Oscar: No to się pospiesz. Czekamy.
 * Frank: Mogę z tobą?
 * Nick: Sory, ale nie.
 * Frank: Hmph.

Sonic wpada do sali z dużym stołem, przy którym siedzą Nefrill, Tetrax i Oscar, po czym podnosi wizjer. Nick spuszcza głowę. Oscar i Hydraulicy patrzą na siebie i kręcą głowami.
 * Nick: Hej, możemy się streszczać?
 * Tetrax: (wzdycha) Jak sam dobrze wiesz, Baz-El i Daxter zostali porwani. Wszelkie poszlaki wskazują na tak zwanych Wiecznych Rycerzy.
 * Nick: Mógłby mi ktoś wyjaśnić o co chodzi z tymi rycerzami? Dlaczego wszyscy o nich gadają? Nie miałem czasu tego nadrobić. Myślałem, że zakon rozwiązano jakieś 500 lat temu.
 * Oscar: Bo tak było. Tyle że teraz Wieczni Rycerze wrócili i zaczęli wyłapywać kosmitów. Twierdzą, że bronią ludzi i Ziemi i że zależy im na bezpieczeństwie i pokoju.
 * Nick: Brzmi jakby odwalali za nas robotę.
 * Oscar: I mają obcą technologię ze statku Vilgaxa.
 * Nick: Brzmi jakby byli niebezpieczni.
 * Oscar: Zdobywają niebezpieczne poparcie wśród ludzi. Wszyscy ich kochają. To tylko kwestia czasu, zanim rząd się ugnie i nawiąże z nimi współpracę.
 * Nick: No dobra. Jakie mamy poszlaki?
 * Tetrax: Główna jest taka, że po ataku Nosdenian na miasto Rycerze weszli w posiadanie naszego sprzętu do ich wyłapywania.
 * Oscar: Sprzętu, którego pilnowali Daxter i Baz-El. Czekali na mnie przed budynkiem, kiedy wbiegłem ratować ludzi z pożaru. Kiedy wróciłem to ich już nie było.
 * Nick: Okej. I co w związku z tym?
 * Tetrax: Hydraulicy nie mogą wszcząć postępowania. Nie bez góry papierkowej roboty, która zajęła by więcej czasu niż realnie mamy.
 * Nefrill: Fakt, że Rycerze weszli w posiadanie Baz-Ela jest bardzo niebezpieczny. Jest chodzącą bazą danych. Jeżeli w jakiś sposób udałoby im się dostać do jego pamięci...
 * Tetrax: Wieczni Rycerze mieliby dostęp do tajnych hydraulicznych informacji. Nie możemy na to pozwolić.
 * Nick: Czyli chcecie wysłać mnie i Oscara?
 * Tetrax: Niestety jesteśmy do tego zmuszeni. Wy nie jesteście Hydraulikami. Będziecie musieli zlokalizować i uwolnić Baz-Ela i Daxtera.
 * Oscar: Detektywistyczna robota. Nie możesz odmówić, nie, kuzynie?
 * Nick: (niepewnie) Ja... o rany...
 * Tetrax: O co chodzi?
 * Nick: Mam... sporo pracy w szkole i... no muszę nadrabiać tamten tydzień... nie wiem czy mogę...
 * Oscar: Pomyśl chwilę. Co jest ważniejsze? Potencjalne przejście ściśle tajnych danych Hydraulików w ręce niebezpiecznej organizacji pozarządowej czy sprawdzian z planimetrii?
 * Nick: Och... no dobra. Wchodzę w to. Ale dopiero jutro po szkole. Dzisiaj będę pisał rozprawkę.

Nick przeciska się przez tłum uczniów do wyjścia ze szkoły. Gdy opuszcza wreszcie budynek wpada na Eda. Ed zdaje się być zły. Ed chwyta Nicka za ramię i ciągnie ze sobą za budynek szkoły. W kącikach oczu Eda pojawiają się łzy. Nick nie odpowiada. Spuszcza tylko wzrok i kątem oka spogląda na lewą rękę. Ed odwraca się i odbiega zapłakany. Potyka się przy tym o krawężnik i przewraca na kolana, po czym wstaje i biegnie dalej. Nick stoi bez ruchu, pobladły i oniemiały.
 * Nick: (szeptem) O kurczę... (głośniej) Cześć, Ed.
 * Ed: Musimy pogadać. Chodź.
 * Nick: (niepewnie) To... eee... o co chodzi?
 * Ed: Dobrze wiesz o co chodzi! Znów to robisz!
 * Nick: Robię co?
 * Ed: Unikasz mnie! Nie odpisujesz na wiadomości! Nie widziałem cię cały tydzień! Mieliśmy pograć, mieliśmy...
 * Ed: Czy ty... (pociąga nosem) czy ty mnie już nie lubisz?
 * Nick: Nie! Ed, to nie o to chodzi!
 * Ed: Więc o co?! O co chodzi? Czuję się jakbyś coś przede mną ukrywał!
 * Nick: Słuchaj... naprawdę jest mi przykro, że nie mogłem spędzić z tobą trochę czasu, ale... byłem zajęty. Ostatnio sporo się dzieje i... ciężko jest mi się w tym wszystkim odnaleźć. Nie miałem czasu na szkołę, na zabawę... i nie miałem czasu dla ciebie.
 * Ed: A więc co to jest? Co jest aż tak ważne i zabiera ci tyle czasu?
 * Nick: (w myślach) Powinienem?
 * Ed: (przez łzy) Co to jest?! Mów!
 * Nick: Ja... przepraszam, ale... nie mogę. Nie mogę ci powiedzieć.
 * Ed: A. No tak. Oczywiście. Co z tego, że ja opowiadam ci każdy najmniejszy szczegół mojego życia? Co z tego, że mógłbyś napisać moją biografię? Taak, ukrywaj sobie dalej swoje... swoje...
 * Nick: (ze smutkiem) Ed...
 * Ed: Wiesz, czasem się czuję, jakbym cię w ogóle nie znał. Jakbyś był taki sam jak wszyscy. Opuściłeś mnie jak wszyscy inni! Nie jesteś moim przyjacielem! Tylko udawałeś, żeby się ze mnie naigrać!
 * Nick: Ed! To nieprawda!
 * Ed: Masz mnie za idiotę?! Tak. Tak, na pewno masz. Wszyscy myślicie, że jestem tylko małym debilem, z którego wszyscy możecie się śmiać! Jesteś taki sam jak wszyscy inni! Jesteś oszustem i zdrajcą!
 * Nick: (gorączkowo) Ed! Wynagrodzę ci to... może... chodźmy na herbatę... albo pograć w-
 * Ed: Nie! Mam dość! Idę do domu. Do jedynej osoby w całym wszechświecie, którą w ogóle obchodzę.

Wieczór. Oscar siedzi na ławce i pałaszuje hot-doga, gdy dołącza do niego Nick. Idzie ze spuszczoną głową i rękoma w kieszeni bluzy. Nick zaczyna iść w kierunku posterunku kopiąc po ziemi jakąś puszkę. Oscar drapie się po głowie i podąża za nim.
 * Oscar: (z pełną buzią) No, jesteś nareszcie. (przełyka jedzenie) Gotowy na śledztwo?
 * Nick: (bez entuzjazmu) Jasne.
 * Oscar: Co ci?
 * Nick: Ed... Ed się na mnie obraził. Mocno. Chyba nie chce mnie więcej znać. Wszystko przeze mnie. Powinienem był mu powiedzieć.
 * Oscar: Nie myśl o tym na razie. Mamy robotę do wykonania.
 * Nick: Jasne...
 * Oscar: Dobra. Słuchaj. Rycerze dostali niedawno pozwolenie na stawianie posterunków w mieście. Jeden z nich jest kawałek dalej, przy tamtej ulicy. Wchodzimy do środka i dowiadujemy się gdzie przetrzymują Baz-Ela i Daxtera.
 * Nick: Jak chcemy się tego dowiedzieć?
 * Oscar: Przepytamy rycerza albo włamiemy się do ich systemu. Dostałem sporo fajnych dynksów od Tetraxa.
 * Nick: Fajnie. Chodźmy już.

Obaj chłopcy kucają przy płocie otaczającym posterunek. Dwóch Rycerzy w masywnych pancerzach bojowych pilnuje bramy. Po terenie bazy poruszają się rycerze, przewożąc wózki widłowe, patrolując czy najzwyczajniej rozmawiając. Baza jest dobrze oświetlona i monitorowana. Oscar ściąga bluzę i wrzuca ją do torby, ukazując obcisły, czerwono-czarny podkoszulek. Nick spogląda na niego unosząc brew. Nick ściąga okulary i wrzuca je do torby Oscara, po czym przypina do pasa zielony krążek. Jego ciało pokrywa się po chwili szarym strojem bojowym. Oscar uśmiecha się szeroko. Oscar stoi, a raczej lewituje przed Nickiem jako hybryda człowieka i Ektonuryty. Nick aktywuje Omnimatrix, uderza w tarczę i zmienia się w Spectrala.
 * Oscar: Dopasowuje się do moich mutacji. Jest ognioodporny i bardzo elastyczny.
 * Nick: Jeden z tych "dynksów"?
 * Oscar: Owszem.
 * Nick: Taki dynks od Tetraxa.
 * Nick: Powinniśmy to zrobić po cichu. Wejdę tam jako Spectral, opętam rycerza i zrobię ci przejście. Ty wejdziesz, zhakujesz komputer i-
 * Nick: A. No tak. Jasne.