User:GrubaBulwa

Łowca i zwierzyna – ósmy odcinek pierwszego sezonu serii Ben 10: Omegaverse. Jego premiera miała miejsce ... maja 2021. Został napisany przez użytkownika 🇺🇸.

Streszczenie
Nick dowiaduje się o porwaniu jego dziadków i rusza im na ratunek, zdając sobie sprawę z tego, że to zaplanowana przez łowcę nagród pułapka.

Fabuła
Dysk cichnie. Nick chodzi nerwowo po werandzie, a Oscar siedzi w zastanowieniu na krześle zakrywając usta dłonią. Nick podchodzi do stołu i zbliża rękę do leżącego na nim dysku, Oscar przerywa mu jednak. Nick odwraca wzrok i wpatruje się w pomarańczowe niebo. Nick spuszcza głowę i zaciska pięści. Nick uderza pięścią w stół. Z jego ust wydobywa się ciche warknięcie.
 * Khyber: ...staną się pożywieniem dla moich psów.
 * Oscar: Dość. Mam już dosyć słuchania tego.
 * Nick: Wiedziałem, że tak będzie. Wiedziałem. Co teraz robimy?
 * Oscar: To chyba oczywiste. Informujemy Tetraxa.
 * Nick: Nie. Tetrax nie pozwoli mi ich ratować, bo jedyne co go obchodzi to Omnimatrix.
 * Oscar: Ale to jedyne co możemy teraz zrobić.
 * Nick: Nie. Mogę też iść i uratować dziadków.
 * Oscar: Dobrze wiesz, że nie możesz. Nie wiemy kto ich porwał, ale nie wydaje mi się, żeby był jakimś frajerem. Dobra. Jadę do Tetraxa.
 * Nick: Dobra. To ja sam pójdę do dziadków.
 * Oscar: Jesteś głupi czy tylko takiego udajesz?
 * Nick: Nie zależy ci na nich?
 * Oscar: Zależy i właśnie dlatego chcę poinformować Tetraxa. On może nam pomóc. My nie jesteśmy w stanie nic zrobić. Przecież kiedy walczyłeś z tamtymi łowcami to mało co nie zginąłeś. Tak samo w walce z kolosem.
 * Nick: Powiedział, że mam tam przyjść sam. Kiedy zobaczy ciebie albo Tetraxa to ich zabije!
 * Oscar: To niczego nie zmienia. Zabiłby ich tak czy inaczej. Dobrze o tym wiesz.
 * Nick: Dobra. Jedziemy do Tetraxa.

Odwraca się do kuzyna. Krąży przez jakiś czas po statku, po czym podchodzi do Tetraxa. Tetrax podniósł się z fotela. Człowiek i Petrosapien wpatrują się w siebie gniewnie. Aż czuć rosnące między nimi napięcie. Oscar tupie nerwowo nogą i drapie się po brodzie. Nagle pstryka palcami i wstaje ze swojego miejsca. Tu patrzy na Tetraxa. Tetrax wzdycha.
 * Tetrax: Nie ma mowy. Nie możemy ryzykować.
 * Nick: Wiedziałem, że pan to powie.
 * Nick: Mówiłem, że to strata czasu.
 * Nick: Myślałem, że Hydraulicy chronią bezbronnych mieszkańców galaktyki. Czy nie to przypadkiem jest waszym głównym zadaniem?
 * Tetrax: Nie odwracaj kota ogonem, chłopcze. W tej chwili moim głównym zadaniem jest ochrona Omnimatrixa i jego nosiciela.
 * Nick: I chce pan pozwolić bezbronnym starcom umrzeć? Tak właśnie postępuje Hydraulik?
 * Tetrax: Nie pouczaj mnie chłopcze! Dobrze wiem jakie jest moje zadanie i jak powinienem postąpić.
 * Nick: Dlaczego mnie pan po prostu nie zabił i nie zabrał mi Omnimatrixa, skoro tak bardzo panu na nim zależy?
 * Tetrax: Wiesz, naprawdę teraz to rozważam.
 * Oscar: Wiem! Nick nie może tam pójść, bo zaniesie Omnimatrix prosto w łapy tego łowcy czy ktokolwiek to jest. Ale pan...
 * Oscar: ...może. Nie nosi pan Omnimatrixa i jest pan doskonale przeszkolonym Hydraulikiem. Na pewno poradzi sobie pan tam lepiej niż Nick.
 * Nick: Chciał zobaczyć mnie.
 * Oscar: A ja ci mówiłem, że to nic nie zmienia. Zabiłby ich nawet gdybyś przyszedł tam sam jak palec i grzecznie dał sobie uciąć rękę czy cokolwiek. Wiesz czemu?
 * Nick: Bo tak robią złole...
 * Oscar: Bo tak robią złole.
 * Tetrax: Dobrze. Zrobię to. Ale wy zostaniecie tutaj. Liczę, że przypilnujesz swojego kuzyna, Oscarze.
 * Oscar: Ooo, jak najbardziej.

Po chwili Tetrax jest już przygotowany do akcji. Stoi przed statkiem i ściąga z pasa swoją deskolotkę. Hydraulik naciska jeden z przycisków na pancerzu. W statku rozlega się krótki alarm. Wszystkie okna zostają zasłonięte metalowymi osłonami, światła gasną, tak jak i wszystkie komputery, a drzwi blokują się. Nick i Oscar pozostają w niemal całkowitej ciemności. Nick pada ciężko na fotel pilota i zakłada ręce za głowę.
 * Tetrax: Założę kompletną blokadę na statek. Wszystkie drzwi zostaną zamknięte, a systemy dezaktywowane.
 * Oscar: Aż tak nam pan nie ufa?
 * Tetrax: A dziwi cię to?
 * Nick: Mam nadzieję, że mu się uda.
 * Oscar: Na pewno. Widziałeś już co potrafi.
 * Nick: Obyś miał rację.

Tetrax, kryty przez tryb kamuflażu, zbliża się ostrożnie do opuszczonego magazynu. Na ciemnym, nocnym niebie zbierają się chmury. Hydraulik przeprowadza skan terenu i aktywuje noktowizję w hełmie, po czym z kabury przy pasie wyciąga pistolet blasterowy. Omija porzucone dawno temu samochody i wchodzi do budynku. Przechodzi do centralnej części magazynu, gdzie zauważa dwójkę leżących na podłodze starszych ludzi. Przeprowadza jeszcze jeden skan, wykrywając roztoczone wokół nich pole energetyczne. Już ma postąpić krok do przodu, gdy nagle wyłapuje dochodzący zza jego pleców dźwięk i uskakuje na bok. W miejscu, w którym wcześniej stał, ląduje niebieskie stworzenie podobne do psa. Warczy cicho i zaczyna węszyć z pyskiem uniesionym w górę. Tetrax wycofuje się cicho za jedną ze skrzyń. Ogar zaczyna iść w jego kierunku, wciąż powarkując. Idzie niepewnie, wąchając ciągle ziemię i powietrze. Tetrax odpina od pasa granat i rzuca go na drugą stronę magazynu. Ten odbija się z pogłosem od ziemi. Bestia odwraca natychmiast głowę w kierunku dźwięku i rusza tam biegiem. Tetrax kucając przekrada się do pary starców i wkłada rękę w pole energetyczne. Wbija ostro zakończone palce w ziemię i wyrywa z niej jeden ze stabilizatorów. Pole miga chwilę, po czym dezaktywuje się. Babcia Nicka podnosi się i rozgląda. Kobieta łapie się za serce przestraszona głosem niewidzialnego wybawcy. Tetrax odwraca się szybko do źródła głosu. Z metalowego rusztowania mówi do niego Khyber, którego Hydraulik natychmiast rozpoznaje. Petrosapiena i dziadków Nicka osaczają szybko dwa psy łowcy. Tetrax szybko wbija ręce w ziemię i oba psy zostają wyrzucone w powietrze przez wyrastające z ziemi kryształy. Następnie Hydraulik unosi pistolet i wypala w Khybera, który zeskakuje z rusztowania i ląduje przewrotem na ziemi, ściągając przy tym z pleców własny karabin. Następnie łowca naciska przycisk na boku hełmu i strzela prosto w Tetraxa, który uskakuje i staje się widzialny. Tetrax unosi raz jeszcze broń i zaczyna strzelać do łowcy.
 * Tetrax: Proszę się nie martwić. Jestem tu by wam pomóc.
 * Babcia Nicka: Kim-
 * Tetrax: Csii...
 * Khyber: Witam mojego niewidzialnego gościa.
 * Khyber: Wygląda na to, że twój moduł niewidzialności się wyczerpał, Hydrauliku.

Statek Tetraxa. Nick kręci się w fotelu pilota, a Oscar pisze coś na telefonie.
 * Nick: Długo go nie ma.
 * Oscar: Cierpliwości. Nie myślałeś chyba, że pójdzie mu to jakoś hop siup.
 * Nick: Masz rację. Musimy podejść do tego na spokojnie. Ale ja tam się nie denerwuję.
 * Oscar: No właśnie widzę