User:GrubaBulwa

Oscar siedzi przy biurku w bibliotece, niemalże pustej. Nogi założone ma na blat. W rękach trzyma grubą, starą książkę, którą ospale kartkuje. Do jego biurka podchodzi dziewczyna o białych włosach, pofarbowanych na końcówkach na różowo i związanych z tyłu w długi kucyk. Nosi ciemnoróżową bluzę, czarną spódnicę i podkolanówki tego samego koloru. Ucho przebite ma dwoma złotymi kolczykami, a usta pomalowane czarną szminką. Dziewczyna kładzie na blacie opasłą księgę w skórzanej oprawie i prostuje się, tupiąc w zniecierpliwieniu nogą. Oscar wciąż wpatruje się w książkę. Mija tak jakieś pół minuty. W końcu dziewczyna chrząka kilka razy, co nie daje żadnego efektu. Dziewczyna zaciska pięści i zęby, jednak po chwili bierze głęboki oddech i uspokaja się. Oscar zamyka głośno książkę i odkłada ją na biurko, po czym ściąga z niego nogi i przysuwa się na krześle. Dziewczyna kładzie na blacie kartę biblioteczną, którą Oscar skanuje czytnikiem. Dziewczyna uśmiecha się i odchodzi, wsuwając książkę do torby. Oscar włącza po chwili komputer i uruchamia pasjansa. Zaczyna go układać, gdy nagle komputer gaśnie, tak samo jak wszystkie światła w budynku. Oscar wzdycha i wstaje z krzesła. Mijając wysokie regały wypełnione po brzegi książkami dociera do drzwi z tabliczką "Tylko dla personelu". Wygrzebuje z kieszeni kluczyk, którym otwiera drzwi. Schodzi po długich schodach z zapaloną latarką w telefonie i po chwili kręcenia się po zagraconej piwnicy odnajduje skrzynkę z bezpiecznikami. Otwiera ją ze znudzonym wyrazem twarzy, który zmienia się natychmiast, gdy wylatuje z niej mały, przypominający baterię z kończynami stworek. Przez jego ciało przechodzi żółty wzór błyskawicy. Oscar o mało co nie przewraca się, zaskoczony tym widokiem. Stworek wybucha maniakalnym, wysokim śmiechem, po czym zmienia się w wiązkę energii i ucieka przez otwarte przez Oscara drzwi. Chłopak mruga kilka razy, po czym otrząsa się i rusza w pościg za niechcianym gościem. Wbiega po schodach i wpada do biblioteki rozglądając się. Zauważa stworka na jednej z wyższych półek. Zrzuca on książki na ziemię, śmiejąc się ciągle. Oscar łapie kilka spadających przedmiotów i odkłada je na bok. Stworek odwraca się do Oscara i patrzy na niego pytająco. Jego śmiech cichnie na chwilę. Po chwili jednak wszystko wraca do normy. Stworek zmienia się ponownie w wiązkę energii i przelatuje przez półkę, strącając i zapalając niektóre książki, po czym wlatuje do kontaktu i znika. Oscar patrzy chwilę za nim marszcząc czoło, gdy do jego nozdrzy dociera zapach płonącego papieru. Spogląda w dół i spostrzega rozwijający się szybko pożar.
 * Dziewczyna: Przepraszam?
 * Oscar: (nie podnosząc wzroku znad książki) Nie ma za co.
 * Dziewczyna: Chciałabym wypożyczyć tę książkę.
 * Oscar: Aha...
 * Dziewczyna: (po chwili ciszy) Jest pan bibliotekarzem, czy nie?
 * Oscar: Jestem. No dobra... ma pani kartę?
 * Oscar: Hope? Ciekawe imię.
 * Hope: Dziękuję, ale nie pytałam o zdanie.
 * Oscar: Jasne. No dobra, masz tą książkę. Znasz zasady?
 * Hope: Znam bardzo dobrze. Dziękuję.
 * Oscar: (znudzony) Dawno nam już nie wywaliło prądu. Zabawa.
 * Oscar: Ej! Ja to będę musiał później sprzątać, wiesz?
 * Oscar: O rany... Cholera, zaczynam mówić jak Nick.

Po jakimś czasie widzimy jak Oscar odkłada ostatnią książkę na półkę. Bierze następnie spalone tomy i wyrzuca je do śmieci. Wraca do biurka, gdy rozlega się dzwonek jego telefonu. Chłopak odbiera. Oscar odkłada telefon do kieszeni i pogrąża się w zamyśleniu.
 * Oscar: Halo? Tak, wszystko dobrze proszę pana. Tak. Nie, nie ma się czym martwić. Jeszcze nie przywróciłem zasilania, ale wezwałem już elektryka. U pana też wysiadł prąd? Ciekawe. Może to jakaś awaria na całą dzielnicę? Sprawdzę o co chodzi. Tak. Tak, do widzenia.

Oscar idzie ulicą. Jest już wieczór, lecz mimo tego ani jedna latarnia nie jest zapalona. Chłopak wpatruje się w chodnik, ewidentnie wciąż rozmyślając. W pewnym momencie skręca na skrzyżowaniu i mija pojazd pogotowia energetycznego. Elektryk majstruje właśnie przy latarni, gdy nagle jej żarówka zapala się, po czym pęka, uwalniając bateriowego stworka. Mężczyzna krzyczy i cofa się. Uderza w barierkę i zaczyna spadać na ziemię. Oscar rozgląda się, po czym mutuje w Petrosapiena i doskakuje do elektryka, łapiąc go zanim ten uderza w ziemię. Elektryk otwiera oczy i zauważa twarz Oscara, po czym zaczyna krzyczeć i rzuca się do ucieczki. Oscar kręci głową i podnosi wzrok na stworka, który zatacza się ze śmiechu. Stworek przestaje się śmiać i spogląda na Oscara, po czym przeskakuje w postaci wiązki energii do pojazdu technicznego. Przez samochód przechodzi żółta energia, a po chwili wyskakują z niego trzy stworki, wszystkie głośno się śmiejące. Bateryjki zmieniają się w wiązki energii i zaczynając skakać po Oscarze. Ten jednak nic sobie z tego nie robi. Zauważając to stworki materializują się z powrotem i warczą gniewnie, po czym wskakują w linie wysokiego napięcia nad torami tramwajowymi i znikają. Oscar kręci głową zirytowany, gdy nagle do jego uszu dobiega dźwięk silników. Odwraca się by ujrzeć cztery śmigacze prowadzone przez Wiecznych Rycerzy. W tym momencie Oscar zostaje trafiony pociskiem energetycznym, który odbija się od niego i uderza w ścianę budynku. Rycerze otaczają go i celują w niego ze swoich blasterów. Rycerze otwierają ogień. Pociski rozlatują się na wszystkie strony, odbijając się od ciała Oscara. Wokół Rycerzy zaczyna się zbierać grupka gapiów. Jeden z Rycerzy przełącza swoją broń i wystrzeliwuje z niej siatkę energetyczną, która oplata się wokół Oscara. Ten mutuje w Ektonurytę i przenika przez nią. Pociski przelatują prosto przez ciało Oscara. Jeden z nich o mało co nie trafia przechodnia. Oscar wnika w ziemię, znikając z pola widzenia Rycerzy.
 * Elektryk: O, dziękuję...
 * Oscar: Ej! Iskierka! Chodź się pobawić!
 * Oscar: Okej...
 * Rycerz: Stój, okropny stworze!
 * Oscar: No pięknie... słuchajcie, panowie, wiem, że nie lubicie kosmitów. Ja w sumie też nie. Ale musicie mnie przez chwilę wysłuchać. Miasto zostało-
 * Oscar: Ej. Chyba nie chcecie-
 * Rycerz: Pojmać potwora!
 * Oscar: Posłuchajcie mnie! Miasto zaatakowali elektryczni obcy! To przez nich wywaliło prąd! Musicie ich złapać!
 * Chłopiec: Wieczni Rycerze złapali kosmitę!
 * Oscar: Ja nawet nie-
 * Rycerz: Nie namydlisz nam oczu, parszywa bestio! Aktywować siatki energetyczne!
 * Oscar: Że co?
 * Rycerz: To on! To zmiennokształtny! Schwytać go żywego! Za Enocha!
 * Oscar: Zmiennokształtny?
 * Oscar: Czemu ci ludzie się na to gapią? Nieważne.
 * Rycerz: Znaleźć go! Zmiennokształtny nie może uciec!