User:GrubaBulwa

Teren ziemskiej placówki Hydraulików. Daxter ciska krążek, za którym natychmiast rusza Nick w postaci Ferala. Wyskakuje w powietrze i chwyta go w szczęki, po czym wraca do gremlina. Daxter kładzie rękę na łbie Nicka, który reaguje warknięciem. Daxter cofa natychmiast dłoń. Nick warczy jeszcze cicho, po czym odwraca głowę. Tetrax idzie w kierunku swojego statku. Nick biegnie w jego kierunku i zastępuje mu drogę. Tetrax próbuje wyminąć Nicka, który przeskakuje na bok, wciąż blokując mu drogę. Omnimatrix rozładowuje się. Przed Tetraxem staje Nick w ludzkiej postaci. Tetrax wchodzi na pokład. Nick wbiega za nim. Tetrax unosi brew. Nick siada w fotelu i zapina pasy. Statek unosi się nad ziemię i zaczyna lecieć.
 * Daxter: Dobry piesek! Dobry!
 * Daxter: No już, przecież żartam tylko.
 * Nick: (Warczy pytająco)
 * Tetrax: Zejdź mi z drogi Nick.
 * Nick: (Warczy stanowczo)
 * Tetrax: Naprawdę nie mam na to czasu.
 * Nick: Tak lepiej. Gdzie idziesz?
 * Tetrax: Lecę zbadać nowe... przedsięwzięcie Wiecznych Rycerzy.
 * Nick: Koks. Lecę z tobą.
 * Tetrax: Wolałbym nie.
 * Nick: Nie mów mi, że dalej się o mnie martwisz. Jestem już Hydraulikiem.
 * Tetrax: I dlatego musisz wypełniać moje rozkazy.
 * Nick: Ale mam chyba prawo je kwestionować, jeśli są niedorzeczne. Chcę lecieć z tobą.
 * Tetrax: (wzdycha) Dobrze. Jeśli tak bardzo tego pragniesz.
 * Nick: A... co to konkretnie za przedsięwzięcie?
 * Tetrax: Rycerze rozpoczęli niepokojące działania na terenie Egiptu. Zdaje się, że szukają czegoś w piramidach.
 * Nick: Moment. Lecimy do Egiptu?
 * Tetrax: To jakiś problem?
 * Nick: Nie jestem fanem tamtejszego klimatu.
 * Tetrax: Więc nie leć.
 * Nick: Nie nie nie. Lecę. Tylko... no lecę no.
 * Tetrax: Dobrze.
 * Nick: To... czy to prawda, że piramidy pochodzą od kosmitów?
 * Tetrax: Można tak powiedzieć. Dawniej waszą planetę odwiedzali Thep Khufan, obcy pochodzący z planety Anur Khufos. Zdaje się, że ludzie budowali te konstrukcje na ich cześć i według ich projektu.
 * Nick: (półgłosem) Ale super...
 * Tetrax: Dlatego też obawiamy się, że nagłe zainteresowanie Wiecznych Rycerzy może wynikać z tych właśnie kosmicznych korzeni.
 * Nick: Mam już ich naprawdę dość. Szkoda, że nie ma sposobu na... no na pozbycie się ich. Po prostu.
 * Tetrax: Niestety.

Statek Tetraxa, kryty przez system kamuflażu, leci ponad rozległą, egipską pustynią. Na horyzoncie malują się piramidy. Statek osiada na piachu, wzbijając go w powietrze. Tetrax wstaje z fotela i przechodzi do schowka. Wyciąga z niego mały dysk i rzuca go Nickowi, który właśnie odpiął pasy. Rampa opuszcza się, a ze statku wylatują Tetrax i Nick. Nick aktywuje hełm. Nick i Tetrax zatrzymują się wreszcie za ruinami, wokół których Rycerze rozłożyli swój obóz. Składają deski i kucają, wychylając się lekko. Zamiast namiotów rycerze używają czegoś w rodzaju przenośnych koszarów, przeniesionych tu zapewne z pomocą helikopterów. Jeden z nich osadzony jest w pobliżu. Większość rycerzy siedzi w cieniu, ze zdjętymi hełmami. Wszyscy są zlani potem. Nick aktywuje Omnimatrix i zaczyna kręcić tarczą. Nick uderza tarczę i pozornie znika. Tetrax rozgląda się. Spojrzenie Tetraxa kieruje się ku ziemi. Na piachu stoi Płazton i macha do niego. Tetrax chwyta Nicka i podnosi go. Tetrax zamachuje się i ciska Nickiem z całej siły. Ten ledwo powstrzymuje się od krzyku, nabierając tylko gwałtownie powietrze. Uderza o metalowy dach baraku i przetacza się po nim. W ostatniej chwili przyczepia się do powierzchni swoimi lepkimi paluszkami i zatrzymuje się przed upadkiem w piach. Podciąga się na dach i znajduje wylot wentylacyjny. Wślizguje się do środka i wygląda przez kratkę. Ukazuje mu się ciemne wnętrze. Siedzi w nim dwójka rycerzy oraz siedząca w rogu związana dziewczyna, którą Nick rozpoznaje jako... Kai, ubrana teraz w obcisłą, czerwoną koszulkę z krótkim rękawem, ma wepchniętą w usta szmatkę. Rycerze zdają się nie wytrzymywać gorąca, zdejmują elementy zbroi i piją hektolitry wody. Odchodząc rycerz mamrocze coś pod nosem o warunkach pracy i nieuczciwym traktowaniu. Drugi pozostaje na miejscu, odchylając głowę do tyłu. Nick mruży oczy, po czym wyślizguje się z wentylacji i zaczyna iść po ścianie w kierunku rycerza, korzystając z przylepnych kończyn. Zeskakuje następnie na niego i szczypie go w konkretny miejscu na szyi, usypiając go i urywając jego krzyk w połowie. Zeskakuje następnie na ziemię i drepta w kierunku Kai, która patrzy na niego zaskoczona. Nick rozgryza liny, oswobadzając Kai. Wyjmuje ona z buzi szmatę i ciska ją na ziemię. Nick sięga do umieszczonego na plecach Omnimatrixa i dotyka go. Do baraku wchodzi rycerz z butelką wody. Zatrzymuje się i patrzy zdezorientowany na rozwiązaną Kai. Ta chwyta szybko hełm drugiego rycerza i ciska go w głowę pierwszego, który upada nieprzytomny na ziemię. Przez ścianę budynku przebijają się dwa kryształowe ostrza, które po chwili wycinają w niej dziurę. Kai i Nick przechodzą przez dziurę. Tetrax odprowadza ich w bezpieczne miejsce, niosąc Nicka na dłoni. Odkłada wreszcie Galwana na przewalony na ziemię obelisk. Kai uśmiecha się. Tetrax spogląda na Nicka z wyrzutem. Omnimatrix zaczyna pikać. Nick zeskakuje na ziemię i odmienia się w człowieka. Kai zakłada ręce na biodra i patrzy na Nicka unosząc brew. Kai podbiega do Nicka i chwyta jego dłonie między swoje. Tetrax rozdziela Nicka i Kai. Kai zaczyna iść w kierunku jednej z piramid. Nick i Tetrax idą kawałek z tyłu. Tetrax spogląda na Nicka pytająco. Tetrax przyspiesza kroku doganiając Kai. Bohaterowie docierają wreszcie do piramidy, przy której pełno Wiecznych Rycerzy. Między szeregowymi "blaszakami" znajduje się dwóch Egzekutorów. Tetrax tworzy na swoich pięściach kolce i zaczyna rozłupywać cegły. Kai zasłania uszy. Nick patrzy na nią w zastanowieniu. Po kilku minutach Tetrax przerywa. Nick zaczyna nasłuchiwać. Zza rogu piramidy wychodzi dwójka rycerzy. Na rycerzy spada Tetrax, ogłuszając ich. Przysypuje następnie ich ciała piachem. Nick zsuwa się z piramidy. Kai schodzi ostrożnie, bacząc na każdy krok. Wreszcie Kai ląduje na ziemi i otrzepuje się z piachu. Podnosi wzrok i spostrzega, że Nick się na nią gapi. Nick otrząsa się. Tetrax przechodzi na róg piramidy, wychyla się i strzela jednym kryształem w przedni wylot silnika ciężarówki. Silnik eksploduje, zwracając uwagę wszystkich rycerzy. Cała trójka rusza biegiem do wejścia piramidy. Czeka tam na nich dwójka Egzekutorów, którzy blokują im drogę toporami. Tetrax macha rękoma w górę, tworząc dwa kolce, które przebijają pancerze Egzekutorów, po czym wracają pod ziemię. Rycerze upadają na piach. Jak powiedział, tak zrobił. Kai patrzy sparaliżowana na martwych rycerzy. Oboje wbiegają do środka. Nick dezaktywuje kombinezon, pod którym nosi czarny t-shirt. Tetrax aktywuje wbudowaną w hełm latarkę. Nick aktywuje swój kombinezon i również włącza latarkę. Kai zaczyna iść naprzód, oglądając dokładnie podłogę i ściany oraz instruując Nicka i Tetraxa. Nick odwraca się do Tetraxa. Wszyscy zatrzymują się. Kai kuca i maca delikatnie kamienne płytki. Tetrax formuje z ręki kilka kryształów i wyrywa jeden spory. Podaje go Kai, która ciska go na jedną z płytek. Sufit natychmiast opuszcza się z zastraszającą prędkością i uderza w ziemię, po czym wraca na miejsce. Tetrax tworzy dwa słupy, które rozciągają się od ziemi do sufitu. Trójka poszukiwaczy przygód przebiega przez pułapkę. Idą dalej przez kilka minut, nie trafiając na żadne skomplikowane pułapki. Kai zaczyna iść wzdłuż malowidła. Kai odskakuje do tyłu, potykając się o wystającą płytę. Nick łapie ją zanim ta upadnie. Nick zauważa co właśnie zrobił i natychmiast puszcza dziewczynę, która upada na tyłek. Kai wstaje z ziemi i otrzepuje się. Słuchając sugestii Tetraxa, Kai rusza naprzód. Tetrax i Nick podążają za nią.
 * Tetrax: Rycerze zamknęli całą okolicę.
 * Nick: Tym lepiej dla nas. Cywile nie będą wchodzić nam w drogę.
 * Tetrax: Wyląduję gdzieś dalej.
 * Nick: Tak jest, generale.
 * Nick: Deskolotka?
 * Tetrax: Tak. Podróżowanie przez pustynie pieszo nie jest proste.
 * Nick: To... prawda.
 * Tetrax: Pamiętaj, że to misja na cicho. Nie musimy zwracać na siebie niepotrzebnej uwagi.
 * Nick: To chyba dosyć jasne. Jezu... to słońce jest nie do wytrzymania.
 * Nick: Co za miejsce... nie do życia.
 * Tetrax: Nie odczuwam temperatury.
 * Nick: Fajnie masz...
 * Nick: Rany... nie sądziłem, że będę współczuł rycerzom, ale... w tych puszkach muszą się dosłownie gotować.
 * Tetrax: To potencjalnie ułatwi nam zadanie. Widzisz coś ciekawego?
 * Nick: (mruży oczy i osłania je dłonią) ...stąd nie bardzo.
 * Tetrax: Zaleciłbym przemianę w Ektonurytę.
 * Nick: No właśnie... z tym może być mały problem...
 * Tetrax: Co masz na myśli?
 * Nick: Nie chciałem ci mówić... ale... zniknął.
 * Tetrax: ...zniknął?
 * Nick: Ektonuryta. Spectral. Zniknął. Nie mam go. Nie mogę się w niego zmienić. Tak samo było z Teslinkiem. Jakby... jego DNA się zablokowało czy coś. No nie mam go.
 * Tetrax: Od kiedy?
 * Nick: Chyba od walki z Vilgaxem. Nie wiem co się stało.
 * Tetrax: A nie powiedziałeś mi bo...
 * Nick: Bo... właściwie to nie wiem.
 * Tetrax: Mogłem się spodziewać.
 * Nick: Ale spokojnie. Coś wymyślę.
 * Tetrax: Użyję modułu maskującego.
 * Nick: Będziesz zostawiał ślady na piachu.
 * Nick: Hm... mam... pewien pomysł.
 * Tetrax: A ja mam złe przeczucia.
 * Nick: Tu jestem!
 * Tetrax: Chyba wiem do czego zmierzasz.
 * Nick: Rzucisz mną. (wzdycha) Doskonały pomysł, Nick. Doskonały. Pochodzę po ich obozie i poszukam czegoś ciekawego.
 * Tetrax: Ja zostanę tutaj i będę czekał na znak.
 * Nick: Tak. Bardzo możliwe, że natrafię na komplikacje.
 * Nick: Dobrze. Na tamten budynek, jeśli mogę prosić.
 * Nick: Uff... było blisko.
 * Nick: (w myślach) Kai?
 * Rycerz 1: Kuźwa... nie wytrzymam. No nie wyrobię.
 * Rycerz 2: Woda mi się skończyła... masz jeszcze trochę.
 * Rycerz 1: Nie dam ci, spieprzaj. Nie tylko tobie tu jest gorąco.
 * Rycerz 2: Cham. Zapytam Charliego. Może mu trochę zostało.
 * Nick: Hm... powinnaś się cieszyć, że postanowili związać cię najzwyczajniejszą w świecie liną. Na mnie zawsze stosowali kajdany energetyczne.
 * Kai: Tfu, tfu. Kim jesteś?
 * Nick: Eee... kosmicznym dobrodziejem? Bardziej zastanawia mnie co ty tu robisz, wśród tych... blaszaków.
 * Kai: Nie odpowiada się pytaniem na pytanie, żabciu.
 * Nick: (zawstydzony) Ż-żabciu? J-jestem Galwanem! Dla twojej informacji. Cóż, na rozmowę przyjdzie jeszcze pora. W tej chwili naszym priorytetem powinno być wydostanie się stąd zanim nasz spragniony kolega wróci na posterunek.
 * Kai: A jak chcesz to zrobić? Może nie zauważyłeś, ale ja nie jestem tak mała jak ty.
 * Nick: Och, nie jestem ślepy... ale fakt, nie pomyślałem o tym. To znaczy... eee...
 * Nick: Za chwilę powinien się tu zjawić mój towarzysz. Tymczasem-
 * Nick: Ha... to było...
 * Tetrax: Zapraszam.
 * Nick: To właśnie on.
 * Kai: Chciałby ktoś wyjaśnić mi co tu się dzieje?
 * Nick: Już spieszę z wyjaśnieniem. Ja i mój przyjaciel przybyliśmy tu, aby zbadać najnowsze przedsięwzięcie Wiecznych Rycerzy. I znaleźliśmy ciebie.
 * Kai: Jesteście kosmitami, prawda? Proszę, powiedzcie mi coś o-
 * Tetrax: Wydaje mi się, że nie mamy na to czasu. Co TY tu robisz?
 * Kai: (lekko obrażona) Rycerze wzięli mnie jako zakładniczkę.
 * Nick: Po co?
 * Kai: Żeby zapewnić sobie posłuszeństwo mojego dziadka.
 * Nick: Ah. Wes Green.
 * Kai: Skąd... skąd wiesz?
 * Nick: To... eee...
 * Tetrax: Nieistotne. Po co im twój dziadek?
 * Kai: Jest archeologiem. Jedynym, który wie cokolwiek o Przeklętej Piramidzie.
 * Nick: Przeklętej powiadasz?
 * Kai: Tak. Żaden z badaczy, którzy do niej weszli, nie wrócił. No... poza dziadkiem. Jako jedyny nie dał się zrazić i wciąż badał tę sprawę. I jest jedynym, który może pomóc rycerzom dostać się do środka.
 * Tetrax: Po co mieliby się tam dostawać?
 * Kai: Tego nie wiem.
 * Nick: Wydaje mi się jednak, że możemy śmiało założyć, że nie planują nic dobrego.
 * Kai: Możecie pomóc dziadkowi?
 * Nick: Bardzo chętnie. Poza tym... i tak mieliśmy powstrzymać rycerzy. Upieczemy dwie pieczenie na jednym ogniu.
 * Tetrax: Jednak wciąż priorytetem będzie powstrzymanie rycerzy.
 * Kai: Tak! Dziękuję! Idę z wami.
 * Tetrax: To wykluczone.
 * Kai: Tak? To powodzenia w przechodzeniu przez piramidę i omijaniu pułapek.
 * Nick: Pu... łapek?
 * Kai: Owszem. Jestem wam potrzebna, bo znam piramidę. Będę waszą przewodniczką. No... chyba, że nie chcecie. W takim razie poczekam tu grzecznie i-
 * Nick: Nie nie nie! Chodź z nami!
 * Kai: Wiedziałam, że pójdziecie po rozum do głowy.
 * Nick: No co? To logiczny sposób działania.
 * Kai: C-co? Chwila... jesteś tym chłopakiem z wystawy, prawda?
 * Nick: Z jakiej wystawy?
 * Kai: Tej na uniwersytecie. Nie udawaj. Jesteś chłopakiem zmieniającym się w kosmitów.
 * Nick: S-skąd ten pomysł?
 * Kai: Serio? Uciekasz za róg, pojawia się błysk światła, a później pojawia się kosmita? A nawet dwóch? I obaj mają na sobie ten sam symbol?
 * Nick: Jak tak o tym mówisz to faktycznie to dosyć oczywiste...
 * Kai: Jak to robisz?
 * Nick: H-hej!
 * Kai: Musisz mi powiedzieć! Prooooszę! To jakaś kosmiczna technologia? Mutacja?
 * Nick: S-stoisz trochę za blisko...
 * Tetrax: Wydaje mi się, że jak na razie wystarczy.
 * Tetrax: Mamy ważniejsze sprawy na głowie.
 * Nick: T... tak! To prawda!
 * Tetrax: Prowadź, eee...
 * Kai: Kai.
 * Tetrax: Kai. Dobrze.
 * Tetrax: Przypomina mi kogoś.
 * Nick: Kogo?
 * Tetrax: Ciebie.
 * Nick: Co? Niee... z której niby strony?
 * Tetrax: Naprawdę?
 * Nick: Naprawdę. Nie widzę podobieństwa. Jest... jest irytująca i...
 * Tetrax: (kładzie rękę na ramieniu Nicka) Nie rozpraszaj się.
 * Nick: Rozpraszaj?! Czym mam się rozpraszać? Nie rozumiem.
 * Nick: Tetrax? Tetrax!
 * Tetrax: Co wiesz o tej piramidzie?
 * Kai: No... została okrzyknięta przeklętą. Dotychczas nikt poza moim dziadkiem nie wrócił ze środka.
 * Tetrax: Wiesz co jest w środku?
 * Kai: Nie dotarliśmy do centrum. Ale rycerze mają zamiar.
 * Tetrax: Jeżeli nie dotarliście do centrum, to jak twój dziadek ma ich tam doprowadzić?
 * Kai: Wiedza, którą ma na temat piramidy jest wystarczająca. Przynajmniej tak mi się wydaje...
 * Tetrax: Im najwidoczniej też. Nie wiem na co raczej powinienem liczyć.
 * Nick: Uuu... lepiej dla nich żeby te pancerze były wentylowane. Mi jest gorąco w MOIM kombinezonie, to co dopiero-
 * Tetrax: Nick.
 * Nick: Sory.
 * Kai: Musimy jakoś dostać się do środka. Ale główne wejście odpada.
 * Tetrax: Możemy stworzyć własne wejście.
 * Kai: Nie! Ta piramida to cenne dziedzictwo kulturowe. Nie możemy jej tak po prostu niszczyć.
 * Nick: Muszę się zgodzić z Kai. Chociaż jeśli nie będzie innej opcji, to... no.
 * Tetrax: Jakieś pomysły?
 * Kai: ...może jakoś ich rozproszyć?
 * Tetrax: W ten sposób tylko poinformujemy ich, że coś jest nie tak. Będą się mieli na baczności. Wydaje mi się, że nasze alternatywy są bardzo ograniczone.
 * Kai: Ale...
 * Nick: Przykro mi Kai, ale to chyba jedyny sposób.
 * Kai: Nie... nie mogę się na to zgodzić.
 * Tetrax: Co jest dla ciebie ważniejsze? Dziedzictwo kulturowe czy twój dziadek?
 * Nick: Tetrax...
 * Kai: Nie. Ma rację... no dobra! Zrób to. (odwraca się) Ale ja nie chcę patrzeć.
 * Tetrax: Wydaje mi się, że z tej strony do niczego nie dotrzemy.
 * Kai: (zirytowana) Ooooch! Czyli wszystko na nic! Zniszczyłeś sporą część zbocza piramidy, która-
 * Tetrax: Csii. Usłyszą nas.
 * Nick: Ktoś tu idzie. Szybko, kryć się!
 * Rycerz 1: Halo? Hm. Chyba mi się wyda-
 * Tetrax: Zejdźcie.
 * Tetrax: Ekhem.
 * Kai: Nie chcę nic uszkodzić!
 * Kai: Co? Gdzieś jeszcze mam piach?
 * Nick: N-nie! Nie masz.
 * Kai: Dobrze.
 * Tetrax: W tej sytuacji nie widzę już innego rozwiązania, jak tylko odwrócić ich uwagę. W miarę dyskretnie.
 * Tetrax: Czekajcie.
 * Rycerz: Gaśnice! Dawajcie gaśnice! Szybko!
 * Tetrax: Teraz.
 * Kai: Ty...
 * Tetrax: Do środka.
 * Nick: Chodź, Kai.
 * Nick: Tu jest przyjemny chłodek. Muszę chwilę odetchnąć.
 * Tetrax: Nie mamy na to czasu.
 * Kai: Czemu ich zabiłeś?
 * Tetrax: A czemu nie?
 * Kai: Bo nie musiałeś.
 * Tetrax: Ale mogłem. W chwili obecnej najważniejsze jest powstrzymanie Wiecznych Rycerzy i uratowanie pana Greena.
 * Kai: Kim wy tak właściwie jesteście? Przecież... zabójstwo to przestępstwo!
 * Tetrax: Jesteśmy Hydraulikami. Nie, nie przepychamy rur, uprzedzę twoją zabawną uwagę. Jesteśmy galaktyczną policją, że tak to sformułuje.
 * Kai: To...
 * Nick: Na początku wydaje się głupie, ale z czasem nabiera więcej sensu. Nie myśl o tym za wiele. Skupmy się na zadaniu. Twój dziadek nas potrzebuje.
 * Kai: To prawda...
 * Nick: No to chodźmy. Prowadź.
 * Kai: To... chcielibyście powiedzieć mi coś więcej o... kosmicznych rzeczach?
 * Nick: Ta-
 * Tetrax: Nie.
 * Nick: Czemu nie?
 * Tetrax: Dobrze wiesz czemu. Z tego samego powodu, dla którego nie mogłeś powiedzieć o tym swojej rodzinie.
 * Nick: Ale-
 * Tetrax: Nie powiesz mi chyba, że ufasz dopiero co poznanej dziewczynie bardziej niż własnej matce.
 * Nick: ...nie powiem.
 * Kai: Trudno. Uwaga!
 * Kai: Hm... w takich miejscach często są pułapki. Dajcie coś ciężkiego.
 * Nick: (przełyka ślinę) O...
 * Tetrax: To nie będzie trudne.
 * Tetrax: Idziemy.
 * Nick: Ha. Łatwo.
 * Kai: Nie jestem pewna czy tak zostanie.
 * Nick: Oj, nie psuj.
 * Kai: Hmm... widzicie te malowidła?
 * Nick: Tak. Zaskakująco dobrze zachowane. Większość podobnych malunków już dawno wyblakła.
 * Kai: Wygląda na to, że w środku spoczywa ten osobnik. Ciekawe czy to jakiś faraon... ciężko stwierdzić, na tym rysunku jest mocno stylizowany.
 * Tetrax: To nie faraon. To Thep Khufan.
 * Kai: Thep... Khufan?
 * Tetrax: Kosmita.
 * Kai: Zaraz zaraz. Chcesz powiedzieć, że w tej piramidzie spoczywa kosmita?
 * Tetrax: Na to wygląda.
 * Kai: To zmienia wszystko! To może oznaczać, że- AAA!
 * Kai: Fiu. Dzięki.
 * Kai: Ał! O co ci chodzi?
 * Nick: C-co? Nic! Przepraszam.
 * Kai: Słusznie. Rany... widziałam pająka. Ogromnego.
 * Tetrax: Obrazicie się, jeśli ruszymy dalej?
 * Kai: Nie. Nie obrażę się.

Korytarz rozszerza się. Przedtem Tetrax ledwo się w nim mieścił, teraz miejsca jest aż nadto. Na końcu rozległego, ciemnego korytarza znajdują się drzwi. Po obu stronach ustawione są rzędami ogromne sarkofagi. Przed nimi stoją natomiast pochodnie, niezapalone. Kai pochyla się ku ziemi. Nick odwraca natychmiast wzrok. Nagle drzwi zasuwają się z hukiem za bohaterami. Usta umieszczonych na sarkofagach głów otwierają się i zaczyna wylewać się z nich oliwa. Jej poziom prędko się zwiększa. Nick aktywuje swoje buty odrzutowe i chwyta się dziury w ścianie. Tetrax tworzy pod sobą i Kai słup, który podnosi ich wysoko nad ziemię. Pochodnie rozpalają się nagle fioletowym ogniem. Tetrax formuje kryształowy most ponad tworzącym się jeziorem oliwy. Kai przechodzi po nim, a Tetrax podąża za nią. Nick odbija się od ściany i z pomocą butów odrzutowych ląduje na moście, również przebiegając na drugą stronę. Wtedy to oliwa zapala się. Jezioro czarnej cieczy zmienia się w jezioro fioletowego ognia. Tetrax formuje na pięściach kolce i zaczyna uderzać kamienne drzwi, rozłupując je. Poziom ognia podnosi się niebezpiecznie szybko. Nick i Kai wypełniają rozkaz. Tetrax również się cofa. Macha ręką w kierunku drzwi, z kryształowego mostu wyrasta kolec, który przebija się przez skałę. Kolec wraca do mostu, Tetrax łączy przed sobą ręce w formę tarczy i wbiega w dziurę, przebiegając na drugą stronę i rozszerzając ją. Nick i Kai przebiegają natychmiast za nim i oboje spadają na kamienną podłogę. Kai ląduje na brzuchu Nicka. Kai wstaje i wyciąga rękę do Nicka, który waha się chwilę, wbijając wzrok w dłoń. Nick potrząsa głową i drżącą dłonią przyjmuje pomoc Kai, podnosząc się z ziemi. Kai podnosi wzrok i rozgląda się po pokoju. Na ścianach i suficie obecne są niewielkie, ledwo zauważalne wyloty. Tetrax uderza nogą w ziemię, tworząc przy ścianach swoistą drugą, kryształową warstwę. To samo robi z sufitem. Kai postępuje naprzód. Natychmiast rozlega się kliknięcie. Podłoga rozsuwa się nagle, cała trójka zaczyna spadać w przepaść. Nick unosi stopy i aktywuje buty odrzutowe, które ustawiają go w pionowej pozycji. Tetrax aktywuje plecak odrzutowy i chwyta Kai. Podłoga zasuwa się, pozostawiając bohaterów w ciemności. Tetrax podlatuje do sufitu i przypina do niego ładunek wybuchowy. Osłania następnie Kai. Nick podlatuje pod ścianę. Tetrax naciska przycisk na nadgarstkowym panelu. Ładunek eksploduje, krusząc sufit. Spory kawałek kamienia uderza Tetraxa, wywołując krzyk Kai. Petrosapien opada nieco niżej, ale ostatecznie nic mu się nie dzieje. Na Nicka również spada spory kawałek, którego ten nie jest w stanie uniknąć. Wyłącza więc buty odrzutowe i aktywuje Omnimatrix. Uderza w tarczę, przemieniając się w Loboanina sonicznym rykiem niszczy spadający gruz, po czym wybija się na ścianę, w którą wbija ostre pazury. Po chwili cała trójka stoi przy przejściu do kolejnego korytarza. Nick spostrzega, że Kai patrzy na niego zasłaniając usta i przeskakując z nogi na nogę. Z jej ust dobywa się cichy pisk. Kai podbiega do Nicka i przytula go. Nick zaczyna mruczeć z zadowoleniem, jego pysk przybiera wyraz przyjemności. Kai drapie go za uchem. Kai odsuwa się od Nicka i prostuje się, splatając ręce za plecami. Nick otrząsa się z transu. Bohaterowie ruszają naprzód. Kai mija Tetraxa i mierzy pokój wzrokiem. Na przeciwnej ścianie znajduje się wielka głowa Thep Khufana, w której znajdują się kamienne drzwi. Między miejscem, w którym stoją, a drzwiami znajduje się przepaść, nad którą przechodzi most. Tetrax wzdycha. Nick omija Tetraxa i staje przed drzwiami. Ładuje, po czym wypuszcza soniczny ryk, który kruszy drzwi. Tetrax zaczyna niszczyć drzwi swoimi pięściami. Kai wpatruje się w głowę Thep Khufana, zastanawiając się nad czymś. Nick staje obok niej. Kai uderza Nicka w tył głowy. Ten skamla. Kilka minut później Tetrax wciąż przebija się do środka. W końcu przestaje i odwraca się do Nicka i Kai. Cała trójka pogrąża się w poszukiwaniach. Wreszcie, Nick spostrzega coś na dnie przepaści. Tetrax i Kai podbiegają do niego i spoglądają w dół. Tetrax zeskakuje na dół. Nick spogląda na Kai. Nick chwyta Kai i oboje zeskakują do przepaści. Kai krzyczy z ekscytacją podczas upadku. Nick w ostatniej chwili spowalnia się lekko sonicznym rykiem, po czym odstawia Kai na ziemię. Faktycznie znajdują się tu drzwi, w dodatku otwarte. Wchodzą powoli do środka. Znajdują się w niewielkim, zdobionym pomieszczeniu. W jego centrum znajduje się sarkofag, otwarty już przez rycerzy. Ci stoją obok niego. Wśród nich widać czarnowłosego mężczyznę, siwowłosego, ubranego w brązową kurtkę mężczyznę o ciemnej karnacji oraz tajemniczego obcego przypominającego potwora Frankensteina. Przed nimi stoi Thep Khufan o wąskiej głowie. Nosi wysokie nakrycie głowy i czarno-czerwone szaty. Z jego pleców wystają cztery unoszące się w powietrzu bandaże. Staruszek kiwa głową. Rycerze zbierają się do wyjścia, gdy zza rogu wyskakuje Nick i atakuje sonicznym rykiem, który odrzuca ich wszystkich do tyłu. Jedyny, kto pozostaje na nogach, to Viktor, który atakuje Nicka energią elektryczną. Ten odskakuje i atakuje kolejnym rykiem, który Viktor przyjmuje na siebie. Przed Viktorem wyrasta kryształowy słup, który uderza go w brzuch i odrzuca. Tetrax wychodzi zza rogu, unosząc blaster. Viktor podnosi się. Dołącza do niego Thep Khufan, wszyscy rycerze unoszą broń. Omnimatrix, jak na zawołanie, zaczyna pikać. Pojawia się błysk czerwonego światła, a Nick odmienia się w człowieka.
 * Tetrax: Odnoszę wrażenie, że chodzimy w kółko.
 * Nick: Nie chodzimy. Malunki się zmieniają. Że też chciało im się wymalować wszystkie te ściany...
 * Kai: To wydaje mi się strasznie podejrzane.
 * Tetrax: Jakieś pomysły?
 * Kai: Hmm... nie mam pojęcia co to za pułapka. Nie widzę żadnego włącznika ani-
 * Kai: Ha... wygląda na to, że włącznikiem było po prostu wejście do środka.
 * Nick: Zazwyczaj chyba pokoje napełniają się wodą. Więc skąd- do góry!
 * Kai: C-
 * Nick: Do góry mówię!
 * Tetrax: Po co to?
 * Nick: Widzicie pochodnie?
 * Kai: Tak. Ale one się-
 * Kai: ...nie palą.
 * Nick: Musimy dostać się na drugą stronę. Bez dotykania ziemi. Za chwilę oliwa sięgnie poziomem do ognia, a wtedy będzie nieprzyjemnie.
 * Nick: A! O rany, o rany, o rany! Tetrax wyciągnij nas stąd!
 * Tetrax: To właśnie planuję zrobić.
 * Nick: Tetrax!
 * Tetrax: Robię co mogę. Cofnijcie się.
 * Nick: Ałł...
 * Kai: Sory...
 * Nick: (w myślach) Co ty robisz, weź tę rękę, weź tę rękę, nie bądź głupi, rusz się, rusz się!
 * Kai: Eee...
 * Kai: Nic... ci nie jest?
 * Nick: (w szoku) Nie.
 * Kai: Okej... eee... to dobrze?
 * Tetrax: Twój dziadek musiał jakoś ominąć tę pułapkę.
 * Kai: Tak... na to wygląda.
 * Nick: Musi być geniuszem.
 * Kai: Jest najmądrzejszym człowiekiem jakiego znam.
 * Kai: To dość prosta pułapka. W podłodze jest pewnie płytka. Kiedy ją naciśniemy z tych otworów zaczną wylatywać strzały. Płonące, zatrute. Cokolwiek. Do wyboru, do koloru.
 * Tetrax: A więc rozwiązanie jest proste.
 * Tetrax: Naprzód.
 * Kai: To było pro-
 * Nick: Choleraaa!
 * Nick: Było blisko.
 * Kai: Dałam się oszukać! To przecież było zbyt oczywiste!
 * Tetrax: Nie ma sensu się teraz obwiniać.
 * Nick: Tam na dole są dość niebezpiecznie wyglądające kolce.
 * Tetrax: Musimy się stąd jakoś wydostać. Spróbuję przebić się przez... sufit. Musisz potrzymać Kai, Nick.
 * Nick: C-co?! Eee... moje buty nas nie utrzymają.
 * Tetrax: W takim razie spróbuję czegoś mniej konwencjonalnego. A właściwie to bardziej konwencjonalnego.
 * Tetrax: Przygotuj się, Nick.
 * Nick: Bedrock, Bedrock, Bedrock!
 * Nick: To nie jest Bedrock... ale mogło być gorzej. Jakbyś dał mi Płaztona albo Stęchlaka, to nie wybaczyłbym ci do końca życia. Dosłownie.
 * Tetrax: Skończ rozmawiać z zegarkiem, Nick. Wracajmy na górę.
 * Nick: Ciekawe co fajnego czeka nas tym razem.
 * Nick: K-Kai?
 * Kai: Aaa! Nie wytrzymam! Jesteś taki śliczny!
 * Kai: I masz taką mięciutką sierść! No kto jest ślicznym pieskiem? Kto?
 * Nick: H-hej! Ja-
 * Kai: Tiak tiak!
 * Tetrax: Możecie zostawić to... cokolwiek to jest na później?
 * Kai: O.
 * Kai: Ekhem. Oczywiście. Przepraszam.
 * Nick: Rany... to było... wspaniałe.
 * Tetrax: Nick.
 * Nick: Tak. Już już. Przepraszam.
 * Nick: To... jesteś furasem?
 * Kai: Oczywiście, że nie! Po prostu... lubię psy i byłam bardzo zafascynowana szkieletem wilkołaka.
 * Nick: Loboanina. Tak się nazywają.
 * Kai: Loboanina... a teraz mogę zobaczyć go na żywo! I nawet nie chce mnie zjeść!
 * Nick: Dalej coś mi tu zalatuje furasem. Ale dobrze.
 * Kai: Mogę cię nazwać?
 * Nick: Ej. Nie jestem psem. Chociaż... nie mam jeszcze nazwy na tego kosmitę.
 * Kai: Super. To... będziesz się nazywał... Yenal.
 * Nick: Yenal? Skąd ta nazwa?
 * Kai: To taka stara legenda. Dziadek mi o tym opowiadał. Yenaldooshi to wilkołak i bóstwo w folklorze Navajo. Jego obecność jest znakiem czystego zła.
 * Nick: ...dzięki?
 * Kai: To nic osobistego, dobrze wiesz. Po prostu bardzo podoba mi się to imię. I pasuje do ciebie, bo jesteś wilkołakiem.
 * Nick: Lobo-
 * Kai: No dobrze. Loboaninem. Na jak długo tak zostaniesz?
 * Nick: Plus minus dziesięć minut.
 * Kai: Aww... a myślałam, że na dłużej.
 * Nick: No... wiesz... mogę teoretycznie zmienić się w niego znowu gdybyś chciała-
 * Kai: Tak!
 * Tetrax: Moglibyście się skupić? Kai, co tutaj mamy zrobić?
 * Kai: Cóż... to wydaje się dosyć jasne. Musimy przejść przez te drzwi.
 * Tetrax: Dajcie mi chwilę.
 * Nick: Poczekaj. Może mogę ci pomóc.
 * Nick: Teraz powinno pójść szybciej.
 * Nick: Co... robisz?
 * Kai: Tak się zastanawiam. W oczach tego... kosmity są puste miejsca. Jakby na jakieś kule. Logiczne byłoby założenie, że trzeba coś w nie włożyć, żeby drzwi się otworzyły. Ale nic tam nie ma. Więc jak dziadek i rycerze dostali się do środka?
 * Nick: Może... nie dostali się do środka?
 * Kai: Przestań!
 * Nick: Ej. Mówię tylko, że możliwe, że jednak dali się złapać na jakąś pułapkę i... nieważne, zapomnij o tym.
 * Kai: Ja myślę, że coś tu jest nie tak. Te drzwi to jakaś zmyłka.
 * Nick: Poczekamy zobaczymy.
 * Tetrax: To na nic. Te drzwi... są za grube.
 * Kai: Bo to nie drzwi. To ściana. Prawdziwe drzwi są gdzieś indziej.
 * Nick: Gdzie?
 * Kai: Tego... nie wiem.
 * Nick: Tam! Na dole!
 * Kai: Nic nie widzę.
 * Nick: Bo mam wyostrzony wzrok. To tam jest wejście do następnej sekcji piramidy.
 * Tetrax: Mam nadzieję, że masz rację.
 * Nick: Eee... ykhm... mogę?
 * Kai: Jeszcze jak.
 * Nick: To tutaj.
 * Kai: Mówiłam, że im się udało.
 * Tetrax: Ja bym się nie cieszył.
 * Thep Khufan: Współpraca, powiadasz?
 * Frankenstein: Korzystna dla obu stron.
 * Thep Khufan: Doskonale. Ufam ci, Viktorze.
 * Viktor: Bardzo mnie to cieszy. Możemy już chyba odejść, lordzie Driscollu.
 * Driscoll: Mamy już to, po co przybyliśmy. Czas na opuszczenie tej przeklętej piramidy, nie uważa pan, doktorze?
 * Viktor: Loboanin?
 * Driscoll: Ach... nasi kosmiczni najeźdźcy. Pozbyć się ich!
 * Viktor: Z przyjemnością.
 * Nick: To nie powinno być trudne.
 * Nick: Ja i mój długi jęzor.