User talk:Revue

STRUCTUUR REVUE

Er zijn drie grote verhaallijnen die in elkaar overlopen: De casus: 	een aan lager wal geraakte cardioloog, die cliniclown werd en zo goed was dat hij patiënt deed doodlachen en vervolgens zelfmoord pleegt. De stagairs:	zeer typerend, clichématige uitwerking van studenten wiens latere specialisatiekeuze er vingerdik op ligt. Deze komen enkel aan bod wanneer ze pauze nemen en elkaar nog eens tegenkomen. Afscheidsfeest:plechtig afscheidsfeest van belangrijke professoren die op pensioen gaan.

Feest wordt in drie delen gedeeld:	receptie: formeel Eetmaal: wordt niet uitgebeeld, enkel lege borden. Dansfeest: informeel, zatte boel.

Structuur:

S	Studenten staan samen, nemen pauze voor K12. Een van de studenten vertelt enthousiast over een ongeloofwaardige casus, we moeten zoeken naar een casus waarbij we het plot van zijn vertelsel laten samenVALLEN met de onzachte landing van Cardioloog.

C	Cliniclown springt van dak K12, valt voor studenten neer. (kan met vliegaccrobatie, vertraagd, projectiebeelden van de verschillende verdiepingen die hij passeert tijdens val, angstig, theatraal muziekje)

S	Studenten discussiëren over wie reanimatie moet doen. Studenten discussiëren over guidelines te volgen bij reanimatie. Bij het zien van de cliniclown en het beseffenfen dat er zal gereanimeed moeten worden, doen ze zo rap als tellen de letter L (met hand op voorhoofd: zelfde principe als bij het boeren: de laatste mag geslaan worden) Hier moet de laatste reanimeren,

F	Feest, geroezemoes op de receptie. Iemand slaat op glas: speech.

S	Studentenbreak: probleemstelling alle proffen op feest, dan komt de ambulance toe. C	Voorgeschiedenis, anamnese, diagnosestelling…( van logisch, naar absurd) F	Afruimen van de borden, inleiding van dansfeest: Dans Tony en Van Praet, gaat plots over in wat hip hop style, Tony en VP doen wat plattere dansbewegingen. Oude garde wordt wat moe en vertrekt naar huis, zoals de regels van het ziekenhuis voorschrijven bij ontslag: in een rolstoel. S	Stagairs zijn nog altijd bezig aan diagnosestelling, ronden af en bellen naar prof voor vragen over therapie. F	Iedereen is hier al zat, prof stelt therapie voor zonder te luisteren, met natte vinger( steekt vinger in zijn mond)De stagair vraagt: "echt?" Prof antwoordt: Maar neen, idioot, breng hem naar OK! Hij hangt af en dan barst de interne strijd los: Frank tegen Piet. Op operastijl maken zij hun betoog. Don giovanni. Er moet gestemd worden. Ook Joris Delanghe moet stemmen, ze vinden hem niet. Ze bellen hem, hij zit op hoek van podium op toilet. Hij neemt op: Met Joris ( heft buik op en kijkt naar beneden en gaat dan verder: De Lange. 	De stemming eindigt op ex aequo: Frank en Piet moeten armworstelen. Piet wint met rechter arm van Frank, Frank breekt rechter arm en wil revanche met links. Piet breekt vervolgens zijn linker arm. Beiden hebben een gebroken arm. BREAK C	Troisi ( wist niks van feest) begint aan operatie, maar is onverstaanbaar. Terwijl hij zich probeert duidelijk te maken, zijn de verpleegsters in plat Gents tegen mekaar bezig: wat zegt diene? Verstaade gij diene? .. Ze verstaan hem niet als hij om de scalpel vraagt. Hij pakt het dan zelf, maar laat het vallen en raapt het op. Probleem: hij is niet meer steriel. Moet weer gaan scrubben, komt terug en vraagt de scalpel, ze verstaan hem weer niet en hij pakt de vuile scalpel weer vast, moet weer gaan scrubben. Ondertussen hebben de verpleegsters Babel al gebeld. Troisi spreekt tegen hem en de tolk begint tegen de verpleegsters, maar deze spreekt al even onduidelijk als Troisi. Troisi en de tolk hebben de oplossing gevonden en maken tekeningen. Maar de tekeningen zijn onduidelijk voor de verpleegsters, wanneer ze hem dan uiteindelijk verstaan, zijn de tolk en Troisi zo in de wolken, dat ze een high five doen, waarna Troisi weer mag gaan scrubben. Wanneer hij woedend terug komt zeggen de verpleegsters dat het tijd is voor hen om door te gaan, "dat hij maar een van de stagairs als instrumentarist pakt, waarom moeten die hier anders zo lang rondlopen denkt ge?" Dat zijn gratis verplegers, dat zij dat maar doen, en ze zijn weg!" Troisi is woest en stapt het ook af.

Probleem: operatie moet doorgaan. Ondertussen blijven we de belletjes horen, bij elke ademhaling. Net zoals de hartritmemonitor: het ritme van de belletjes vertraagt, samen met het licht dat ook dimt. We zien een schim met zeis dichter komen en zich over de cardioloog buigen, maar plots deinst hij terug, als het bijna donker is en het ritme bijna uitvalt: Springt het licht weer volledig aan, Piet en Frank stormen samen binnen in één schort. Onder muziek van Wagners the flight of the falcon. Frank zegt tegen Piet: Pietje is als de dood voor Wagner. Erik Mortier die ook meegekomen is als Anaesthesist zegt: Er ruikt niks zo goed als de geur van Anaesthesie in de morgen. Frank gaat verder tegen Erik en zegt: Ik had je gezegd he, dat het de moeite was om mee te komen: Het OK is de beste plaats om te surfen voor een anaesthesist.

F	Frank en Piet beginnen samen aan de operatie. Wordt donker: lichten gaan weer aan: de opertaie is gedaan en was een succes. C	Operatie is een succes: alle ledematen zijn geamputeerd: resultaat is een marionettepop. Touwen hangen vast van protheses aan baxterstaander. Mogelijkheid tot dans. Met marionettepoppen. Patiënt wordt symbolisch slachtoffer van getouwtrek tussen dokters en familie. S	tussendoortje met stagairs: maken misbruik van afwezigheid proffen om feestje te bouwen. C	Patiënt wil euthanasie. S	Stagair verheerlijkt Dafalgan. C	Discussie en dood patiënt. S	Groepje studenten komen toe na bal Geneeskunde en vragen naar de koffiekoeken. De familie van patiënt zegt dat het wat te kort op de bal is voor de koffietafel. F	De laatste twee, die achtergebleven zijn op feest, zitten schijtzat naast mekaar en doen de moraal van het verhaal.

Script Doorschreven

1

Aanzwellende muziek. Lichten faden in. Wij zien Ben Nihil in slowmo spartelend zijn doodsduik maken, tegen de achtergrond van voorbijglijdende etages van K12. Het beeld van de etages wordt na een tiental seconden vervangen door z'n leven dat aan z'n ogen voorbijflitst. Het licht op Ben dimt hierbij.. De levensvoorbijflitsen: 1/ we zien een klein jongetje huilen bij het lijk van z'n kat 2/ we zien hem een hamer wegleggen en de kat disseceren 3/ hij is aan het opereren. Hij glimlacht triomfantelijk en freeze-frame: beeld in een krantenartikel. Ondertekening: “eerste harttransplantatie hart van een mens – vijf kattenharten. Dit wordt gevolgd door nog een aantal krantenartikels van steeds impressionantere chirurgische feats. 4/ de neergang: eerloos ontslag wegens verdacht overlijden patiënt (3 flessen korte drank teruggevonden in peritoneum) 5/ Aanwerving als CliniClown (leuke plaatjes met patiënten) 6/ Een hartpatiënt krijgt een AMI omdat Ben té grappig was. Ben probeert nog een spoedoperatie en het typische ER ik-shock-je-tot-aan-tplafond maar het heeft geen baat. Hij uit een Darth Vader NOOOOOO (uitgelopen shminck). 7/ Vanuit de kamer zien we hoe hij uit het raam klimt, en zich laat vallen. Zijn laatste woorden “Vaarwel, wrede wereld. Nog een laatste blik op de eindeloze sterrenhemel. Sorry, mama.” (of zoiets). We gaan terug naar de laatste fase van z'n val. Ijselijke kreet.

Tegelijkertijd 50m lager. Stagiairs staan chill aan ingang K12 een babbeltje te slaan, af en toe horen we het woord stage. Versnellende afwisselingen tussen het babbeltje en de val, begeleid door het stilletjes beginnend maar duidelijker wordende geluid van een Grootoorlogse obus. Doffe dreunende klap; waarna lief'lijk rinkelende belletjes. Black. All is black. Dit blijft een tijdje zo. Instant volle bak licht. Studenten zijn onherkenbaar. vinden de plek waar Ben belandde. (ev. Pop laten vallen, of zorgen dat die zone volstrekt lichtarm is). Met een strak en gesmeerd professionalisme doorlopen ze de eerste fasen van de reanimatie, veiligheid, bellen, maar als het bij het reanimeren aankomt, dan kijken ze mekaar een ogenblik opgejaagd aan. Iemand vraagt: wie gaat reanimeren? Na enkele sec'n vormen ze ongeveer gelijktijdig een L-hand op hun voorhoofd. Dan volgt een discussie over wie de laatste was. Zo faden we uit.

Het podium is vrij donker. We horen een doppler-misvormde ambulance. Klappende deuren. Geschreeuw. Chaos. Ritmisch geluid van belletjes (100/min gniffel). Discussies over guidelines. Blauwe zwaailichten. Schimmen. Inmiddels brengen we het decor in orde voor de volgende scene..

RECEPTIE. Serene sfeer. Afscheidsmuziek. Bv. Ave Verum Mozart we wekken de suggestie dat het om een afscheid voor Ben gaat, middels een afscheidsrede door ene prof. “Vandaag nemen we afscheid van een onmisbare kracht binnen UZ blablabla...” Slechts op het einde blijkt dat het over afscheidnemende proffen gaat. De genodigden staan aan kleine bartafeltjes die strak opgesteld staan. Tijdens de speech, belichten we een paar tafeltjes apart, iedereen blijft ongestoord verdxer babbelen. 1)Iemand die juist de clue van een mop vertelt, waarna de tafelgenoten lachen, 2)Man die denkt zeer interessante dingen te vertellen, maar de mooie vrouw op wie hij indruk probeert te maken kijkt verveeld een andere richting uit, 3) 2 mannen die over de mogelijkheden van hun auto bezig zijn, 4) 2 vrouwen die aan de hand van foto's over hun kinderen bezig zijn. Misschien hier al de mop van Jantje. De prof die speech aan het voorlezen was komt terug in de schijnwerpers en beëindigt betoog met: dan geef ik nu het woord aan prof. Rubens: schijnwerper op Rubens, die is druk aan het babbelen en heeft niet door dat hij moet babbelen. Prof die de speech gaf: Robert, Bob? Bob?! Rubens attentie is gewekt en hij zegt simpel: Waarde collegae, de speech was zeer gevat, zelden luisterde ik zo geboeid tijdens een speech, wie ben ik om daar nog wat aan toe te voegen! Samen met ... gaan op we emeritaat en zeker wat betreft de andere twee moet dat gevierd worden. Laten we daarop klinken, want klinkt het niet, dan botst het.

SPOED. Alles gaat bijzonder gezapig. Receptioniste neemt haar tijd. Overal lummelen stagiairs ongeïnteresseerd dooreen en lullen wat tegen mekaar. Beeld van een kapotte klok (ev. Met projecties werken van sfeerbeelden van spoed) Patiënten zitten daar met wachtnr. Man, vrouw en kind hebben allen een lange baard. In een rij naast mekaar met een progressief langere baard. Ben komt toe. Studenten denken hun verantwoordelijkheden te kunnen ontvluchten via deze casus (ze werken volgens een of andere traumaschaal): hij is toch duidelijk dood.. Zijn belletjes rinkelen telkens ze niet kijken. Leeft hij? Probleemstelling: UZ onderbemand.. bellen naar het feest, vragen wat ze moeten doen: prof zegt hen dat ze zijn promille moeten bepalen en indien het zeer positief is ze hem moeten doorverwijzen naar psychiatrie en hem(de prof) sowioeso met rust moeten laten. Stuff

Lijst proffen aanwezig op feest.

Nodige informatie over proffen.

Specifieke discipline, tak van geneeskunde.

Sexualiteit: 	Interesse Relatie Verleden Verleden: 	zwaar student? Of tegendeel Anekdotes Blunders Politieke benoeming? Bijnamen

Ismes:		Alcoholisme Feminisme Workaholicisme Religie Politiek Hobby

Feest bestaat uit drie delen:

1)receptie: eerder afscheid staat centraal. Men steekt de loftrompet. Formeel en beleefde ondertoon. 2)Het eten, wordt niet uitgebeeld. Eventueel etensresten, lege borden nog op tafels. 3)Dansfeest na het eten: zatte boel, de gepensioneerden gaan naar huis: het machtsvacuüm is ontstaan, de strijd barst los. De vuile was wordt uitgehangen. 4)Verlaten feest, de helft is naar huis of naar UZ, nog enkelen liggen uitgeteld op tafel of aan de toog.

Casus van de cliniclown: hypothese formulering van aannemelijk naar totaal absurd. Definitie van dood of hersendood is onderwerp van discussie. Overeenstemming met speeches gegeven i.v.m pensioen.

Vermassen en Pattijn springen op tafel en beginnen betoog tegen mekaar. Er moet gestemd worden, maar er ontbreekt iemand. Er wordt gebeld naar Joris Delanghe, die op toilet zit en opneemt met: Joris (heft buik op en kijkt naar beneden) De Langhe. Joris brengt zijn stem uit: Ik zou beter wat aan onthouding doen. Probleem uitslag is niet winstgevend. Dus wordt er gearmworsteld, Vermassen breekt zijn arm, Pattijn roept zich uit tot winnaar, maar Vermassen roept dat dat enkel geldt indien zin andere arm ook verslaan wordt. Pattijn breekt zijn arm. Beiden hebben een arm gebroken.

VERSCHILLENDE DIENSTEN: Typekes stagairs of assistenten:

RADIOLOOG: bleek, mager, lang, lange wijde kleren, voorovergebogen, korte?lange das, superPDA, bezig over geld !, niet tegen zonlicht kunnen (vampierachtig)

UROLOOG: dochter Verbaeys, plat, seksistisch ...

PSYCHIATRIE: Niet klinisch aangelegd, flauwvallen bij veel bloed, altijd een colleke, bril, lang haar met gel naar achter, flodderkledij, rare kleuren kledij, sandalen, sigaretten (toepen) en koffie !

DERMATO en NKO: vrouwen: blond, tieten, nagellak, juwelen, altijd met twee (zoals naar de WC gaan), chichi

INTERNE: doodmoe, saai, zakken van doktersjas vol met spiekboekskes enz...

SPOED: superactief, continu vragen: mag ik hem chocken?? HECHTDRANG

ORTHOPEDIE/CHIRURGIE: stoer, vrouwenlopers, T-shirts, breed, sportschoenen, bandana, seksistisch, bloedstrepen op gezicht (zoals indianen), zweetpolsbandjes, gereedschapskist met hamers en bijtels...

HUISARTS: MOPJE: mij papa is huisarts vs. mijn papa is dokter !