User:Arashyipa11!

Samahan niyo ako magbalik aral patungkol sa Pabula.

Ano ang Pabula?

Ang pabula (fable sa Ingles) ay isang uri ng panitikan na naglalayong magturo ng mga moral na aral sa pamamagitan ng maikling kwento na kung saan ang mga tauhan ay karaniwang mga hayop, halaman, o mga bagay na may kakayahang magsalita at kumilos na parang tao.

Ang mga tauhan sa pabula ay may kani-kaniyang katangian na kumakatawan sa mga kilos at pag-uugali ng tao, na ginagamit upang ipakita ang iba’t ibang aspeto ng pag-uugali ng tao.

Ang pabula ay nagmula sa sinaunang panitikan at ito ay naging popular sa buong mundo. Isa sa mga kilalang may-akda ng mga pabula ay si Aesop, isang Griyegong alipin at manunulat na nabuhay noong ika-6 na siglo BCE. Ang ilan sa kanyang mga kilalang pabula ay ang “Ang Aso at ang Kanyang Anino,” “Ang Uwak at ang Gagamba,” at “Ang Kuneho at ang Pagong.”

Ang layunin ng pabula ay magbigay ng aral o payo sa mambabasa sa paraan na mas madaling maunawaan at matandaan. Dahil dito, ang pabula ay naging popular na paraan ng pagtuturo ng mga bata sa mga aral ng buhay at pag-uugali.

Mga Elemento ng Pabula

Ang mga elemento ng pabula ay kinabibilangan ng mga sumusunod:


 * Mga tauhang hayop – Ito ang mga karakter sa kwento na kadalasan ay mga hayop na nagpapakita ng mga katangian ng tao, tulad ng kasakiman, kabutihan, katalinuhan, at katapangan.
 * Tagpuan – Ito ang lugar kung saan naganap ang mga pangyayari sa kwento.
 * Banghay – Ito ang pagkakasunod-sunod ng mga pangyayari sa kwento, na karaniwan ay mayroong isang suliranin o hamon na kinakaharap ng mga tauhang hayop.
 * Aral – Ito ang pangunahing layunin ng pabula, na naglalayong magbigay ng mga moral na aral o payo sa mga mambabasa.
 * Pangwakas na aral – Ito ang nagbibigay ng kahulugan sa kwento at naglalayong magbigay ng pangwakas na aral o payo sa mga mambabasa. Ito ay karaniwang nakasaad sa huling bahagi ng pabula.

Halina’t ating balikan ang isang kwentong pabula. Ang Pabula halimbawa na iyong mababasa sa ibaba ay siguradong mag-iiwan ng mga aral na maari mong magamit sa pang araw-araw na buhay.

Si Langgam At Tipaklong

Maganda ang panahon. Mainit ang sikat ng araw. Maaga pa lamang ay gising na gising na si Langgam. Nagluto siya at kumain. Ilang sandali pa, lumakad na siya.

Gaya ng dati, naghanap siya ng pagkain. Isang butil ng bigas ang nakita niya. Pinasan niya ito at dinala sa kanyang bahay. Nakita siya ni Tipaklong.

“Magandang umaga kaibigang Langgam,” bati ni Tipaklong. “Kay bigat ng iyong dala. Bakit ba wala kanang ginawa kundi maghanap at mag-ipon ng pagkain?”

“Oo nga, nag-iipon ako ng pagkain habang maganda ang panahon,” sagot ni Langgam.

“Tumulad ka sa akin, kaibigang Langgam,” wika ni Tipaklong. “Habang maganda ang panahon, tayo ay magsaya. Halika, tayo ay lumukso. Tayo ay kumanta.”

“Ikaw na lang kaibigang Tipaklong,” sagot ni Langgam. “Gaya ng sinabi ko sa iyo, habang maganda ang panahon ako ay naghahanap ng pagkain.

Ito’y aking iipunin para ako ay may makain pag sumama ang panahon.”

Lumipas pa ang maraming araw, dumating na ang tag-ulan.

Ulan sa umaga, ulan sa hapon at sa gabi umuulan pa rin. At dumating ang panahong kumidlat, kumulog at lumakas ang hangin kasabay ang pagbuhos ngmalakas na ulan. Ginaw na ginaw at gutom na gutom ang kaawa-awang Tipaklong. Naalala niyang puntahanang kaibigang si Langgam.

Paglipas ng bagyo, pinilit ni Tipaklong na marating ang bahay ni Langgam. Bahagya na siyang makalukso. Wala na ang dating sigla ng masayahing si Tipaklong.

“Tok! Tok! Tok!”

Nang buksan ni Langgam ang pinto nagulat siya.”Aba! Ang aking kaibigan,” wika ni Langgam. “Tuloy ka Tipaklong.”

Binigyan ni Langgam ng tuyong damit si Tipaklong. Mabilis na naghanda siya ng pagkain. Ilan pang sandali at magkasalong kumain ng mainit na pagkain ang magkaibigan.

“Salamat, kaibigang Langgam,” wika ni Tipaklong. “Ngayon ako naniniwala sa iyo. Kailangan nga palang mag-ipon habang maganda ang panahon at nang may makain pagdating ng tag-gutom.”

Mula noon, nagbago si Tipaklong. Pagdating ng tag-init at habang maganda ang panahon ay kasama nasiya ng kanyang kaibigang si Langgam.

Natuto siyang gumawa at higit sa lahat natuto siyang mag-impok.

Aral:


 * Ugaliing mag-impok upang kapag may pangangailangang dumating ay may madudukot.
 * Hindi masama ang magsaya paminsan-minsan. Ngunit palaging pakatandaan na hindi sa lahat ng pagkakataon ay kailangan mo itong gawin. Magbanat ka ng buto at paghandaan ang hinaharap. Maging masipag. Huwag tatamad-tamad. Mas mabuti sa tao ang nagtatatrabaho kaysa tumambay at maging pasanin sa iba.

Kung inyong ninanais na gumuwa ng sariling pabula, panoorin ninyo itong video bilang gabay niyo.

Sanggunian:

Kahulugan at Elemento ng pabula

Larawan

Si Langgam at Tipaklong

Video