User:GrubaBulwa

Łowca i zwierzyna – ósmy odcinek pierwszego sezonu serii Ben 10: Omegaverse. Jego premiera miała miejsce ... maja 2021. Został napisany przez użytkownika 🇺🇸.

Streszczenie
Oscar stoi w oblodzonym pokoju opierając ręce na blacie biurka, za którym siedzi Nefrill. Oscar wzdycha. W tle ciągle słychać zirytowane krzyki i przekleństwa Daxtera. Nefrill wstaje, przybierając niematerialną postać i wychodzi z pokoju przez ścianę, pozostawiając Oscara samego.
 * Oscar: (zdenerwowany) Przysięgam, widziałem jak używali kosmicznej technologii!
 * Nefrill: W żadnym wypadku nie neguję twojej relacji. Jednak interwencja Hydraulików na planecie poziomu drugiego wymaga dużej ilości papierkowej roboty i wiąże się z wieloma problemami natury prawnej. Gdyby coś poszło nie tak, albo - jakimś cudem - okazałoby się, że się mylisz, mogłoby to mocno zaszkodzić naszej i tak już nadszarpniętej organizacji. Ponadto nasz oddział jest mały, a zadaniem, które nam przydzielono nie jest śledztwo wobec Wiecznych Rycerzy, czy jak ich nazwałeś, lecz budowa placówki. Więc wybacz, ale nie jestem w stanie ci pomóc, Tennyson.
 * Oscar: Jasne. Rozumiem.
 * Baz-El: (z komunikatora) Magistrze... eee... mamy... mały problem natury technicznej.
 * Nefrill: O co chodzi?
 * Baz-El: Wygląda na to, że nasz rdzeń główny został... eee... uszkodzony... podczas transportu.
 * Nefrill: Zaraz tam będę.

Chwilę później Nefrill z rękoma na biodrach obserwuje dymiący, nieaktywny rdzeń. Przypomina teraz kulę do kręgli. Daxter drapie się po głowie chodząc wokół niego. Oscar dołącza do Hydraulików i staje przy rdzeniu, wbijając w niego wzrok z zaciekawieniem. Nerfill odchodzi. Daxter zaczyna natomiast grzebać w skrzynce z narzędziami. Wreszcie wyciąga z niego małe urządzenie składające się z ekranu i uchwytu. Daxter przyciąga skaner do siebie i przytula go niemal. Daxter podaje Baz-Elowi skaner. Ten scala go ze swoją ręką i uruchamia. Baz-El spogląda na Oscara, a jego oko przybiera znużony wyraz. Nagle skaner zaczyna wydawać irytujący sygnał dźwiękowy. Oscar spogląda na Baz-Ela. Daxter zaczyna skakać z radości.
 * Nefrill: I? Jak to się stało?
 * Daxter: No wie pan... wygląda na to, że się uszkodził.
 * Nefrill: Ale ja właśnie pytam jak... nieistotne... (zakrywa na chwilę twarz dłonią) Macie jakiś zamiennik?
 * Baz-El: No... nie. Niestety.
 * Oscar: To ten rdzeń?
 * Nefrill: ...tak. I powiedz mi, Baz-El, gdzie na Ziemi znajdziemy zamiennik dla khorosiańskiego rdzenia mocy?
 * Baz-El: Ja... nie wiem, sir.
 * Oscar: Rozumiem, że to jakiś bardzo mocny zasilacz?
 * Daxter: Mocny! Mocny! Bardzooo mocny! Może zrobić duże bum-bum i zniszczyć całe miasto! Taki mocny jest!
 * Oscar: I mocno wykracza poza poziom technologiczny Ziemi.
 * Baz-El: Owszem.
 * Oscar: Nie możecie poprosić, żeby przywieźli wam nowy?
 * Nefrill: Zdobycie i przetransportowanie khorosiańskiego rdzenia mocy to proces kosztowny i długi. Poza tym na Khorosie toczy się obecnie wojna, która skutecznie spowolniła produkcję rdzeni.
 * Oscar: Czyli klapa.
 * Baz-El: Mogę zasugerować skanowanie w poszukiwaniu źródła zasilania o odpowiedniej mocy i sygnaturze?
 * Nefrill: Nie zaszkodzi spróbować. Chociaż jasne jest dla mnie, że na takiej planetce nie znajdziemy odpowiedniego zamiennika. Poinformujcie mnie, jeżeli zrobicie jakiekolwiek postępy.
 * Daxter: O! O! Mam! Mam skaner!
 * Baz-El: Świetnie. Daj mi go, Daxter.
 * Daxter: Czemu mam ci dawać? Ja znalazłem! Ja!
 * Baz-El: (wzdycha) Bo ja mogę go wzmocnić, zwiększając pole działania.
 * Daxter: O. To masz!
 * Baz-El: Poza tym to ty zepsułeś rdzeń.
 * Daxter: Nieprawda! Ty zepsułeś Mechamorfie śmierdzący! Rozpraszałeś mnie przy pracy!
 * Baz-El: Nie, ja tylko ostrzegałem, że jeżeli nie będziesz ostrożny to go zepsujesz. A ty nie słuchałeś.
 * Daxter: Kłamstwa! Mechamorf kłamie! (spogląda na Oscara) Powiedz mu, że kłamie!
 * Oscar: No... widzisz Baz-El, kłamiesz.
 * Baz-El: Zaraz, co? Niemożliwe.
 * Daxter: Ha! Mówiłem, że skan to dobry pomysł! Mówiłem? Mówiłem!
 * Oscar: Naprawdę coś wykrył?
 * Baz-El: Tak. I to w pobliżu. Sygnatura się różni, ale moc jest mniej więcej taka sama. Ale jak? Skąd źródło zasilania o takiej mocy wzięło się w pobliżu takiej zacofanej wsi? Skąd w ogóle wzięło się na tej planecie?
 * Oscar: Chcecie się zastanawiać czy to sprawdzić?
 * Daxter: O! O! O! Sprawdzić! Sprawdzić!
 * Baz-El: Dobrze... ale poinformuję najpierw magistra.
 * Daxter: Hura! Wycieczka!

Oscar i Daxter siedzą na śmigaczu w barwach Mechamorfa, na którego przedzie widnieje okrągłe oko. Jadą bardzo szybko przez rozległą łąkę. Uporczywe pikanie skanera staje się coraz szybsze. Oscar uśmiecha się. Śmigacz zatrzymuje się. Oscar i Daxter schodzą z niego, a Baz-El oddziela się od maszyny i przybiera humanoidalną formę. Skaner wariuje. Oscar zaczyna się przechadzać w zamyśleniu. Wreszcie klęka na jedno kolano i dotyka ziemi. Oscar wzrusza ramionami. Daxter ściąga ogromny plecak i zaczyna rozkładać włożone do niego bronie i inne urządzenia. Oscar patrzy na to z uniesioną brwią. Wreszcie chochlik obraca się trzymając w rękach wiertło. Naciska przycisk, który sprawia, że zaczyna się ono kręcić. Daxter opuszcza wiertło i zaczyna kopać. Oscar mutuje w hybrydę człowieka i Wulpimancera, po czym dołącza do zabawy, używając łap do kopania. Baz-El podchodzi do Daxtera, wyrywa mu wiertło i scala je ze swoją ręką. Następnie zaczyna kopać ulepszonym wiertłem. Nagle wiertło Baz-Ela natrafia na coś metalowego. Cała trójka spogląda więc w dół. Ukazuje się im czerwona, metalowa powłoka. Daxter wskakuje do dziury i zaczyna ostukiwać metal różnymi narzędziami. Później drapie go, próbuje otworzyć, połamać, wgnieść. Nic nie działa. Cała trójka bierze się za kopanie. Wreszcie, po dłuższym czasie, ukazuje im się duży, czerwony robot o czarnej głowie, z której wystają dwa metalowe rogi. Na przedzie głowy widnieje czarny wizjer. Oscar powraca do ludzkiej formy. Daxter zaczyna tańczyć, przeskakując z nogi na nogę na robocie. Nagle wizjer rozbłyska na czerwono, a maszyna zaczyna podnosić się z ziemi, podpierając się rękoma. Daxter zsuwa się na ziemię i upada przed nogi Baz-Ela, którego brzuch zaczyna głośno burczeć. Ubrudzony ziemią Niszczyciel prostuje się, piach sypie się z jego ciała. Patrzy przed siebie, właściwie się nie ruszając. Oscar i Hydraulicy również stygną w bezruchu. Robot wystawia rękę przed siebie, formując z niej działo energetyczne, które natychmiast zaczyna ładować, celując prosto w grupkę. Odskakują na boki, gdy pocisk uderza w miejsce, w którym przed chwilą stali. Baz-El rozbryzguje się na ziemi w kałużę, po chwili jednak zbiera się do kupy. Niszczyciel kręci głową, badając sytuację. Oscar przebiega za nim z Daxterem na plecach. Podbiegają do Baz-Ela. Nie mówi jednak jaki to plan, ponieważ w ich kierunku zaczynają sypać się pociski energetyczne. Rzucają się do ucieczki. Znienacka Niszczyciel ląduje tuż przed nimi, centralnie na Baz-Elu, rozbryzgując Mechamorfa na wszystkie strony. Robot unosi broń na Oscara. Ten zaczyna uciekać, mutując w międzyczasie w Kineceleranina. Odwraca się, aby ujrzeć chochlika siedzącego na plecach robota i majstrującego przy nim. Jak na razie ciężko to nazwać majstrowaniem, raczej uderza metalowym kluczem w jego powłokę. W tym momencie zostaje trafiony i odrzucony kilkadziesiąt metrów w tył. Koziołkuje po ziemi przez jakiś czas, aby wreszcie uderzyć w skałę i zatrzymać się. Warczy cicho i zaczyna podnosić się na nogi. Robot ląduje tymczasem tuż przy nim, z Daxterem wciąż zwisającym z jego pleców. Niszczyciel sięga do pleców i chwyta Daxtera w garść. Zbliża go do swojego wizjera. Oscar zaczyna tymczasem okładać go po pancerzu szybkimi ciosami. Niszczyciel sięga więc również po niego, ten jednak uskakuje i zaczyna krążyć wokół przeciwnika. Niszczyciel trafia w końcu Oscara pięścią, przewracając go na ziemię. Następnie ciska Daxterem hen daleko. Chochlik wydaje przy tym głośny wrzask, który cichnie z czasem. Robot podnosi Oscara i zaczyna okładać go pięścią. Chłopak po dwóch uderzeniach ewidentnie zaczyna mdleć. Robot zaczyna opuszczać pięść do kolejnego ciosu, gdy nagle jego ręka zatrzymuje się. Do Niszczyciela zaczynają spływać kawałki Baz-Ela, które następnie wspinają się po jego ciele do ręki, na której pojawiają się mechamorficzne wzory. Po chwili pojawia się tam również oko Baz-Ela. Ręka unosi się, po czym Niszczyciel uderza samego siebie, odrzucając się w tył. Wciąż trzyma jednak Oscara. Baz-El przepływa więc na rękę, w której ściskany jest chłopak. Dłoń otwiera się opornie, a Oscar spada na ziemię. Oscar chwyta się za głowę, po czym otrząsa się i wstaje chwiejnie na nogi. Mutuje z Kineceleranina w Tetramanda i wiesza się rękoma na drugiej ręce robota, próbując ją przytrzymać. Niszczyciel podnosi rękę i ciska Oscara na bok. Następnie chwyta drugą rękę i odrywa ją od reszty swojego ciała, po czym rzuca ją na ziemię. Baz-El przybiera humanoidalną formę, a jego prawa ręka zamienia się w potężne działo energetyczne. Ręka Niszczyciela zaczyna odrastać. Baz-El celuje w niego z działa i wystrzeliwuje kilka razy. Maszyna cofa się kilka kroków, jednak pociski nie robią na nim większego wrażenia. Nagle Baz-El zostaje trafiony kolejnym pociskiem, znów się rozbryzgując. Pozostają z niego tylko nogi. Wkrótce jednak powraca do normalnej postaci. Oscar zrywa się biegiem i mija Niszczyciela. Baz-El zaraz do niego dołącza. Robot rusza w pościg. Wreszcie Oscar i Baz-El docierają do dziury, w której spoczywała maszyna. Baz-El formuje wiertło i zaczyna... wiercić. Oscar w tym czasie biega wokół robota, unikając większości jego pocisków i ciosów. Dostaje jednak kilka razy. Oscar zaczyna biec w kierunku dziury. Niszczyciel podąża za nim krok w krok. Chłopak wybija się z ziemi przy jej krańcu i ląduje z przewrotem po drugiej stronie. Robot wdeptuje za to w dziurę i zsuwa się do niej. I po chwili zaczyna się z niej wyłaniać podpierając się rękoma. Oscar mutuje w hybrydę Lepidopterrana i zaczyna pluć w kierunku robota klejącą, gęstą mazią. Ten nie zdaje się być tym zbyt zniechęcony. Niszczyciel prostuje się, a z jego działek natychmiast zaczyna sypać się grad pocisków. Baz-El ochrania się dłońmi, ciągle dziurawiony przez kolejne pociski, a Oscar stara się ich unikać. Nie sposób jednak uniknąć wszystkich. Po kilku trafieniach chłopak osuwa się na kolano. Parska cicho i uśmiecha się pod nosem. Nagle, ku zaskoczeniu człowieka i Mechamorfa, na głowie Niszczyciela pojawia się Daxter, brudny i poobklejany gałązkami. Chwyta za jego rogi i zaczyna ciągnąć do siebie. Pomiędzy głowią a tułowiem tworzy się niewielka szpara. Baz-El podbiega do robota i wsuwa dłoń w szparę. Po chwili wyciąga ją i zaczyna uciekać. Niszczyciel próbuje go chwycić, ale Mechamorf przepływa mu przez palce. Po kilku sekundach przez robota przechodzi wstrząs elektryczny, paraliżując go i rażąc Daxtera, który zaczyna szaleńczo chichotać. Daxter zsuwa się na plecy i po chwili postukiwania i majstrowania udaje mu się znaleźć miejsce, w którym płyta jest nieco luźniej przytwierdzona. Przebudowując lekko klucz udaje mu się podważyć ją delikatnie. Oscar podbiega do Daxtera i zaczyna ciągnąć płytę do siebie. Ta z trzaskiem zaczyna odchodzić od robota. Oscar zaciska mocno zęby i warczy cicho pod nosem, gdy nagle płyta puszcza, a chłopak odlatuje do tyłu. Upada na plecy, odrzuca płytę i leży chwilę rozkrzyżowany na polanie. Daxter zaczyna majstrować przy rdzeniu głównym. Jest to niewielka stosunkowo kostka jaśniejąca ostrym, czerwonym światłem. Baz-El zaczyna trząść się jak galareta. Jego brzuch wydaje głośne burknięcie. Robot unosi naładowane działo, a Baz-El zamyka oko i zasłania się w przestrachu rękoma. Wizjer gaśnie, ręce robota opadają. Po chwili cała maszyna upada z hukiem na ziemię. Na jej plecach Daxter triumfalnie unosi nad głowę czerwoną kostkę. Baz-El podbiega do chochlika i przytula go. Zdaje się płakać, choć logistyka płakania Mechamorfa jest mi nieznana. Daxter odkopuje Baz-Ela. Oscar podchodzi do nich kulejąc.
 * Baz-El: Wygląda na to, że się zbliżamy.
 * Daxter: Super! Super!
 * Oscar: Co sądzicie o Nefrillu? Nie jako jego podwładni.
 * Baz-El: Powiedzmy, że mogłem trafić lepiej. Szczerze mówiąc wolałbym zostać przypisany nawet do generała Tetraxa, gdybym miał między nimi wybierać.
 * Daxter: Nudziarz z niego! Straszny nudziarz i straszny typek! Przychodzi i chucha zimnem! I zimno u niego w biurze! Nie lubię go. A on nie lubi mnie.
 * Oscar: Też go nie trawię. No, ale co poradzimy. Możemy się z nim nie zgadzać, ale nie mamy na to większego wpływu. Ba, ja nawet nie jestem Hydraulikiem.
 * Daxter: A mógłbyś być! Lubię cię! Byłbyś fajnym Hydraulikiem! I umiesz się zmieniać jak Omnimatrixowicz!
 * Baz-El: Mamy to!
 * Baz-El: Dziwne. Nic tu nie ma. No chyba, że jestem ślepy.
 * Oscar: No to oczywiście jest pod ziemią.
 * Baz-El: Pod ziemią?
 * Oscar: Albo wysoko na niebie. Co wydaje ci się bardziej prawdopodobne?
 * Baz-El: Że skaner szwankuje.
 * Oscar: I tak już tu jesteśmy, nie zaszkodzi sprawdzić, nie?
 * Daxter: Oooo, tak tak! Kopiemy!
 * Oscar: Co on robi?
 * Baz-El: To, co jego gatunek robi najlepiej. Psuje, a potem naprawia.
 * Daxter: Zbudowałem! Złożyłem! Naprawiłem! Wiertło do kopania! Kopiemy!
 * Oscar: Ej, Baz-El! Może pomógłbyś Daxterowi? No wiesz, ulepszył wiertło?
 * Baz-El: Radzicie sobie bardzo dobrze. Serio. Nie chcę was obrażać oferując pomoc takiego bezużytecznego Mechamorfa jak ja...
 * Oscar: Żartujesz sobie?
 * Baz-El: Haha... ha... rany...
 * Baz-El: Zadowolony?
 * Oscar: Jeszcze jak. Tak swoją drogą - jak to w sumie działa? W sensie to całe łączenie się z technologią i ulepszanie jej.
 * Baz-El: Ciała Mechamorfów są złożone z miliardów małych stworzeń zwanych nanitami. Dlatego możemy dowolnie zmieniać kształt i ulepszać technologię. Poza tym w nasze mózgi wgrane są schematy każdej obcej technologii.
 * Oscar: Jak to?
 * Baz-El: Jesteśmy nieorganicznym gatunkiem. Sztucznym, jeśli mogę tak to ująć. Stworzył nas Magistratus Azmuth... to znaczy po prostu Azmuth.
 * Oscar: Ten sam-
 * Baz-El: Ten sam, który stworzył Omnimatrix. Tak.
 * Oscar: Chciałbym go poznać. Musi być mądrym... eee...
 * Baz-El: Galwanem.
 * Oscar: Dokładnie.
 * Oscar: To nasze źródło?
 * Baz-El: Na to wygląda.
 * Daxter: Hura! Hura!
 * Daxter: No nieee! Głupie! Głupie!
 * Baz-El: Uspokój się, Daxter. Może nie wykopaliśmy jeszcze całego?
 * Oscar: No to do roboty.
 * Baz-El: Ooo nie.
 * Oscar: Co?
 * Baz-El: O rany.
 * Oscar: Co jest? O co chodzi?
 * Daxter: Haha! To techadoński Niszczyciel!
 * Oscar: Techadoński co?
 * Baz-El: Techadoński Niszczyciel! Niebezpieczny robot z Poziomu 12! Najniebezpieczniejszy! Są tworzone przez Mistrzów Broni z Techadona!
 * Oscar: I? Ten nie wygląda niebezpiecznie.
 * Baz-El: Ale to groźna maszyna wojenna! Uciekajmy póki możemy!
 * Daxter: Spokojnie głupi Mechamorfie! Jest wyłączony! (stuka pięścią w wizjer) Widzisz? Poza tym takie robociki są robione na zamówienie i w specjalnym celu. Taaak! Tak tak! Są robione do zabijania jakiejś osoby konkretnej! Taak! Nie nas, kogoś innego!
 * Oscar: Ale skąd taki Niszczyciel wziął się na ziemi? Czy nie jesteśmy na Poziomie 2?
 * Baz-El: Zapewne znalazł się tu tak samo przypadkiem jak Omnimatrix. Który notabene jest na jeszcze wyższym poziomie niż ten tu koleżka. Ale... chyba masz rację Daxter. Jest wyłączony.
 * Daxter: No! Oczywiście, że mam rację! Mam! Mam!
 * Oscar: Co tam mówiłeś, Daxter?
 * Daxter: Hm... no może też być tak, że przez to, że leżał długo i spał to teraz się coś zepsuło i będzie atakował wszystko co popadnie. Czyli nas.
 * Oscar: Co teraz?
 * Baz-El: Teraz umieramy. Nie mamy szans.
 * Oscar: Wiać!
 * Oscar: Mam plan.
 * Oscar: Czyli to coś- (przerywa, ponieważ tuż za nimi uderza pocisk) -to coś jest niezniszczalne?
 * Baz-El: Nie zniszczysz go z zewnątrz, to na pewno.
 * Oscar: Dobra. A gdyby spróbować wyciągnąć z niego rdzeń? Wtedy by padł, prawda?
 * Baz-El: ...taaak, ale nie wiem do czego zmierzasz.
 * Oscar: Zmierzam do tego-
 * Daxter: Ja to zrobię! Zepsuję! Zepsuję robota!
 * Oscar: Właśnie. Daxter spróbuje "zepsuć" Niszczyciela.
 * Baz-El: Mówiłem, że jest niezniszczalny.
 * Oscar: Co nie znaczy, że Daxter nie będzie w stanie wyciągnąć z niego rdzenia.
 * Daxter: Tak tak! Musicie tylko zająć czymś robocika, a ja wszystko zrobię! Tak tak!
 * Oscar: Da się zrobić.
 * Oscar: Oj... emm...
 * Oscar: Trzymaj się Daxter! Daxter?
 * Oscar: Jasne. To ja sobie-
 * Daxter: Unieruchom! Unieruchom robot-A!
 * Oscar: Trzymaj się młody!
 * Daxter: Trzymam... się!
 * Oscar: Daxter...
 * Baz-El: Będę tego żałował...
 * Oscar: Cholera...
 * Baz-El: (z wysiłkiem) Może... byś mi... pomógł?
 * Baz-El: Gdzie... jest Daxter?
 * Oscar: Przykro mi, ale chyba...
 * Oscar: Kuźwa...
 * Oscar: Baz-El! Kocham cię!
 * Baz-El: Nie mów tak. Nigdy.
 * Oscar: Jak zniszczyć to gówno?
 * Baz-El: Szczerze? Wydaje mi się, że się nie da. Powinniśmy stąd uciekać.
 * Baz-El: To przestaje już być śmieszne. Tennyson, zrób coś!
 * Oscar: Myślę! (odskakuje na bok, aby uniknąć pocisku) Dobra, za mną!
 * Oscar: Kop dalej, ja go czymś zajmę.
 * Baz-El: Myślisz, że powstrzyma go dziura?
 * Oscar: Nie. Ale coś musimy zrobić, nie?
 * Oscar: (zasapany) Jak ci... idzie?
 * Baz-El: Nie wiem czy taka głębokość wystarczy!
 * Oscar: No cóż, musi, bo ja już dłużej nie wytrzymam.
 * Oscar: Tak!
 * Oscar: Nie...
 * Oscar: To jest przecież broń idealna! To dość niesamowite i chyba jaram się tym bardziej niż powinienem, ale... wow. Mistrzowskie wykonanie.
 * Baz-El: Komplementy niczego tu nie zmienią! Jesteśmy martwi! Nie sądziłem, że umrę z rąk techadońskiego Niszczyciela!
 * Oscar: Wyobrażam sobie co najmniej kilka gorszych sposobów na śmierć.
 * Oscar: Śmieszna sprawa.
 * Baz-El: Kompletnie nie rozumiem, co może być w tym śmiesznego!
 * Oscar: Daxter?
 * Daxter: No złaźże! Już!
 * Daxter: Śmierdzący Mechamorfie!
 * Baz-El: Baz-El! Mam na imię-
 * Daxter: Chodź tu i rzuć mu tam coś! Coś wybuchowego! Granat! Granat szokowy! Tak tak!
 * Daxter: Mam łaskotki! Hahahaha!
 * Baz-El: Do roboty! SZYBKO!
 * Daxter: No tak, no tak. To ty mnie połaskotałeś śmierdzący-
 * Baz-El: Wyłącz tego robota do jasnej cholery!
 * Daxter: No chciałoby się, tak tak.
 * Daxter: Pomocy! Pomocy! Muszę wyrwać! Ty, duży jesteś! Pomóż! Pomóż!
 * Daxter: Dobrze! (wchodzi na plecy Oscara) Dobrze! Tak! Tak trzymać! Dobrze!
 * Oscar: Huu... to było... chyba już nie muszę iść dzisiaj na siłownię.
 * Daxter: Hurra! Tak! Tak, dobrze! Super!
 * Baz-El: Eee...
 * Baz-El: Pospiesz się Daxter! On zaczyna się ruszać!
 * Daxter: Prawie! Prawie! Chwilka jeszcze! Moment jeszcze! Tak tak!
 * Baz-El: NIE MAMY JUŻ CHWILKI TY MAŁY-
 * Baz-El: To koniec! AAAAAAAA...aaa...a?
 * Daxter: Daxter wygrywa! Tak tak!
 * Baz-El: Daxter!
 * Baz-El: Ty mały... ty...
 * Daxter: Puszczaj ty śmierdzący Mechamorfie!
 * Oscar: Dobra robota młody. Uratowałeś nam życia.
 * Daxter: Wiem! Jestem super! Super najlepszy!
 * Oscar: Tak... chyba faktycznie jesteś super najlepszy.

Jakiś czas później, w bazie Hydraulików. Daxter montuje rdzeń. Wszyscy obserwują to z napięciem. Nefrill odchodzi, pozostawiając ślady szronu na trawie. Kiedy znika za ścianą, Oscar i Daxter przybijają sobie piątkę.
 * Daxter: Iiii... gotowe! Wszystko super dobrze i nawet nic nie zepsułem!
 * Nefrill: Słucham?
 * Daxter: Nic! To brzuch Mechamorfa!
 * Nefrill: Cóż... w każdym razie cieszy mnie, że udało się znaleźć zamiennik. Jest to co prawda zaskakujące, ale... cóż. Ważne, że mamy moc. Jak rozumiem nie mieliście większych problemów ze zdobyciem tego rdzenia?
 * Oscar: Żadnych.
 * Nefrill: Wspaniale. Dobrze. Będę w moim biurze.
 * Oscar: To co. Kiedy znowu idziemy na Niszczyciele?