User:Kamozo

Architektura ARM – Advanced RISC Machine – 32-bitowa oraz 64-bitowa architektura procesorów typu RISC. Stosowana w systemach wbudowanych o niskim poborze mocy, ze względu na ich energooszczędną architekturę.

RISC – nazwa architektury mikroprocesorów. Liczba rozkazów zredukowana do niezbędnego minimum (kilkadziesiąt, podczas gdy w procesorach CISC setki). Uproszczony dekoder rozkazów. Redukcja trybów adresowania, ograniczenie komunikacji między pamięcią a procesorem. Zwiększenie liczby rejestrów, zmniejszenie odwołań do pamięci.

TCP – Transmission Control Protocol – połączeniowy, niezawodny, strumieniowy protokół komunikacyjny wykorzystywany do przesyłania danych pomiędzy procesami uruchomionymi na różnych maszynach, będący częścią szeroko wykorzystywanego obecnie stosu TCP/IP

FPGA – Field-Programmable Gate Array (bezpośrednio programowalna macierz bramek) – rodzaj programowalnego układu logicznego. Układ podobny do ASIC jednak może być wielokrotnie przeprogramowany.

ASIC – Application Specific Integrated Circuit – Typ układów scalonych zaprojektowanych do realizacji z góry ściśle określonego zadania.

LVDS – Low-Voltage Differential Signaling – technika przesyłania sygnałów elektrycznych za pomocą niskonapięciowego sygnału różnicowego w symetrycznych kablach miedzianych.

TTL – Transistor-tranisistor logic – klasa cyfrowych układów scalonych zbudowanych z tranzystorów bipolarnych i zasilane napięciem 5V. Działają w logice dodatniej. Mają wyższy pobór prądu niż CMOS.

CMOS – technologia wytwarzania układów scalonych, składających się z tranzystorów MOS o przeciwnym typie przewodnictwa i połączonych w taki sposób, że w ustalonym stanie logicznym przewodzi tylko jeden z nich. Układ taki statycznie nie pobiera żadnej mocy.

SPLD – Simple Programmable Logic Device – grupa prostych programowalnych układów elektronicznych pierwszej generacji. Zastępują klasyczne obwody logiczne, budowane z wykorzystaniem układów scalinych w technologii TTL lub CMOS

CPLD – Complex Programmable Logic Device – złożone programowalne układy elektroniczne.

Standard PC/104 – określa parametry elektryczne oraz mechaniczne stosowanych modułów.

CISC – Complex Instruction Set Computing – architektura procesora o następujących cechach: występowanie złożonych, specjalistycznych rozkazów wymagających do kilkunastu cykli zegara, szeroka gama trybów adresowania, mogą operować bezpośrednio na pamięci (zamiast przesyłania wartości do rejestrów), skomplikowany dekoder rozkazów

X86 – rodzina architektur (modeli programowych) procesorów firmy Intel, należądych do kategorii CISC

IDE – Integrated Development Environment – zintegrowane środowisko programistyczne – aplikacja lub zespół aplikacji służących do tworzenia, modyfikowania, testowania i konserwacji oprogramowania.

NIC – Network Interface Card – kartka sieciowa. Służy do przekształcenia pakietów danych w sygnały

10Base-T - standard Ethernetowy, który pozwala urządzeniom sieciowym na komunikację z wykorzystaniem skrętki (kabel sygnałowy zbudowany z jednej lub więcej par skręconych ze sobą żył w celu eliminacji wpływu zakłoceń elektromagnetycznych oraz zakłóceń wzajemnych, zwanych przesłuchami). Standard obejmuje specyfikację przewodów oraz modulacji sygnału nośnego. Przewidywana przez niego prędkość to 10 Mb/s.

MISC – Minimal Instruction Set Computer – architektura procesora z bardzo małą liczbą podstawowych informacji i odpowiadającymi im kodami operacji.

EEPROM – rodzaj nieulotnej pamięci komputerowej. Może być kasowana tylko przy użyciu prądu elektrycznego (w przeciwieństwie do EPROM)

ISA – Industry Standard Architecture – Standardowa architektura przemysłowa – standard magistrali oraz złącza kart rozszerzeń.

PCI – Peripherical Component Interconnect – magistrala komunikacyjna służąca do przyłączania kart rozszerzeń do płyty głównej w komputerach klasy PC.

SVGA – Super Video Graphics Array

Networked application – aplikacja oparta na architekturze klient-serwer, gdzie klient i serwer to dwa komputery podłączone do sieci. Przykładowe aplikacje tego typu to E-mail, P2P, wideokonferencje.

Ethernet - technika, w której zawarte są standardy wykorzystywane w budowie głównie lokalnych sieci komputerowych. Klasyczne sieci Ethernet mają cztery cechy wspólne: parametry czasowe, format ramki, proces transmisji, podstawowe reguły obowiązujące przy ich projektowaniu.

UART – Universal Asynchronous Receiver and Transmitter – układ scalony używany do asynchronicznego przekazywania i odbierania informacji poprzez port szeregowy.

FIFO – first in, first out – metoda organizacji i manipulacji buforem danymi gdzie najstarsze (first) wejście jest procedowane w pierwszej kolejności.