User:GrubaBulwa

Łowca i zwierzyna – ósmy odcinek pierwszego sezonu serii Ben 10: Omegaverse. Jego premiera miała miejsce ... maja 2021. Został napisany przez użytkownika 🇺🇸.

Streszczenie
Nick dowiaduje się o porwaniu jego dziadków i rusza im na ratunek, zdając sobie sprawę z tego, że to zaplanowana przez łowcę nagród pułapka.

Fabuła
Rozklekotany statek przedziera się powoli przez kosmiczną pustkę. Pilotujący go Tetrax majstruje coś przy kontrolkach. Nick siedzi na jednym z tylnych foteli wpatrując się w sufit i trzymając za brzuch. Rozlega się burczenie. Nagle Nick prostuje się na krześle. I Nick robi właśnie to. Po zakończeniu rozmowy podchodzi do Tetraxa i wygląda przez przednią szybę. Nick raz jeszcze łapie się za brzuch. Zgina się delikatnie. Nick zaczyna strzelać językiem i rozglądać się po kokpicie. Buja się to w przód, to w tył. Jedyny słyszalny dźwięk to miarowe buczenie silnika. Tetrax wzdycha. Nick salutuje teatralnie, jednak po braku reakcji ze strony Tetraxa opuszcza rękę zażenowany i odchodzi.
 * Tetrax: Głodny?
 * Nick: Taak... kompletnie zapomniałem się spakować.
 * Nick: O rany! I nie powiedziałem nic mamie! Co teraz? Będzie się martwić! Co teraz, co teraz, co teraz... mam! Czy nasze komunikatory mają zasięg międzyplanetarny czy coś takiego? No czy mogę połączyć się z Oscarem?
 * Tetrax: Tak.
 * Nick: Uff... zadzwonię do niego i poproszę, żeby powiedział mojej mamie, że... u niego nocuję. Tak.
 * Nick: To... nie ma pan tu nic do jedzenia?
 * Tetrax: Nie.
 * Nick: No niedobrze.
 * Tetrax: Niedługo powinniśmy dotrzeć na Tanopę. Kupimy ci tam coś.
 * Nick: Mam nadzieje, że kosmiczne jedzenie jest jadalne... swoją drogą, nie może pan zrobić sobie przerwy? Cały czas siedzi pan przy sterach.
 * Tetrax: System autopilota padł... jak kilka innych systemów. Więc nie, nie mogę zrobić sobie przerwy.
 * Nick: Nooo dobra...
 * Nick: Emm... mogę coś dla pana zrobić?
 * Tetrax: Bardzo ci się nudzi?
 * Nick: Eee... tak.
 * Tetrax: Możesz zejść do magazynu i przynieść mi czerwoną, metalową skrzynkę. Taką niewielką. Mam tam kilka części zapasowych... a przynajmniej powinienem mieć. Zobaczę czy dałoby się coś z nimi wskórać.
 * 'Nick: Tak jest, sir!

Ciemny magazyn wypełniony metalowymi skrzyniami różnej wielkości. Rozlega się coraz głośniejsze gwizdanie, aż w końcu po drabince schodzi Nick, będący źródłem dźwięku. Zeskakuje z ostatniego stopnia na metalową podłogę i wzdycha. Naciska przycisk aktywujący hełm, po czym włącza wbudowaną na boku latarkę. Zaczyna krążyć po magazynie w poszukiwaniu czerwonej skrzynki. Nagle jego uszu dobiega huk. Jedna ze skrzyń spadła na ziemię. Chłopak obraca się wstrzymując oddech i przełyka ślinę, po czym mówi bezgłośnie: Zaczyna iść ostrożnie w kierunku, z którego nadszedł dźwięk. W razie czego podnosi lewą rękę, trzymając Omnimatrix w gotowości. Wreszcie dociera do miejsca, w którym jedna ze skrzyń leży przewrócona na ziemi. Drżącą prawą ręką chwyta jedną ze skrzyń, bierze głęboki wdech i przesuwa ją na bok, po czym szybkim ruchem aktywuje Omnimatrix. Uspokaja się jednak, kiedy zauważa znajomą postać, kulącą się na ziemi. Intruz, którym w istocie jest Argit, podnosi głowę i mruży oczy. Nick, nieco skonfundowany, wyłącza latarkę. Po chwili jego oczy przyzwyczajają się do ciemności. Nick krzyżuje ręce. Argit ewidentnie udaje rozpacz. Nick wzdycha głośno, po czym unosi jeden palec. Nick odwraca się i zauważa czerwoną skrzynkę. Schyla się i chwyta ją pod ramię. Wrzuca ją na wyższy poziom i zaczyna wspinać się po drabinie. Zatrzymuje się jednak na jednym ze stopni. Argit kiwa nerwowo głową i pokazuje kciuka w górę. Nick kręci głową i kontynuuje wspinaczkę.
 * Nick: Faktycznie jestem bezużyteczny. Chyba tylko mu przeszkadzam.
 * Nick: Uuuuu! Jak w Star Warsach!
 * Nick: Czerwona skrzynka... czerwona skrzynka...
 * Nick: O rany...
 * Nick: Argit?
 * Argit: Csiii! Proszę, Tetrax nie może wiedzieć, że tu jestem! Zaklinam cię, nie mów mu, dobry człowieku! I nie świeć mi tym po oczach, to boli!
 * Nick: Z tego co pamiętam, to Tetrax kazał ci zostać na Paotis.
 * Argit: To fakt, ale... no czy ja robię komukolwiek krzywdę? Po prostu chciałem się stamtąd wyrwać, okej? Jestem nieszkodliwy. Jak tylko gdzieś wylądujemy to znikam, jakby mnie tu nigdy nie było.
 * Nick: Czemu mówisz to mi? To nie mój statek.
 * Argit: Mówię to tobie, bo Tetrax by mnie nie słuchał. Wyrzuciłby mnie w kosmos. Od razu.
 * Nick: Pan Tetrax nie jest... no dobra, to ma sens. Ale to nie zmienia faktu, że nie powinno cię tu być.
 * Argit: Wiem. I przepraszam, dobra? Tylko nie mów Tetraxowi! Moje życie od tego zależy, chłopie!
 * Nick: Jak będziesz tak krzyczał, to zaraz sam tu przyjdzie. I tak szczerze mówiąc, to wyrzucając cię w kosmos Tetrax postąpiłby słusznie. Włamałeś się na jego statek pomimo jego zakazu i bez jego wiedzy. I zostawiłeś swojego kumpla na Paotis! I pewnie twój szef nie będzie zadowolony, kiedy się dowie, że zniknąłeś.
 * Argit: Pf, widać, żeś jego kumpel... Słuchaj, młody. Nie wiem, czego chcesz w zamian, ale mogę ci to dać. Serio.
 * Nick: Chyba nie jestem zainteresowany.
 * Argit: Czyli co? Po prostu mu nakablujesz? I będziesz mógł spać spokojnie wiedząc, że masz na sumieniu życie niewinnej istoty?
 * Argit: No nie udawaj, żeś taki święty! Zaraz mi powiesz, że nigdy nie kłamałeś. Czasem trzeba! Taki jest wszechświat!
 * Nick: Ale niczego nie ruszaj, dobra? Ma tu być tak, jakby wcale cię tu nie było.
 * Argit: Aj-aj kapitanie! Będę grzeczny i cichy jak śpiący Thep Khufan!
 * Nick: ...nie mam pojęcia co to znaczy, ale dobrze.
 * Nick: O!
 * Nick: Jeżeli Tetrax cię zabije, to będzie twoja wina. Jasne?