User:GrubaBulwa

Ciemny, burzowy dzień nad jeziorem. W okolicy właściwie nie ma ludzi. Poza jedną, białowłosą dziewczyną osłaniającą się przed deszczem z pomocą magicznej bariery. Hope, bo to ona jest tą dziewczyną, stoi na brzegu jeziora w zamyśleniu. Hope tworzy wokół siebie różową kulę, którą następnie wtacza pod wodę. Kula ta opada następnie na dno i zaczyna toczyć się przez muł. Gdy dociera na sam środek jeziora, kula znika. Hope ze wstrętem odgarnia muł z dna i odsłania kamienną płytę, którą dotyka następnie całą dłonią. Jej oczy rozświetlają się na różowo, tak jak wzory obecne na płycie. Ziemia zaczyna się trząść, z dna zaczyna wyłaniać się niewielka, okrągła konstrukcja. Unosi się ona na powierzchnię zbiornika razem z Hope, która nabiera łapczywie powietrza. Kiedy już wraca do siebie uśmiecha się szeroko i piszczy z ekscytacją.
 * Hope: Nie wierzę! Nie wierzę, że muszę to robić. (wzdycha przeciągle) No dobra.
 * Hope: Taaak! Tak, tak, tak!

Nick, w towarzystwie Daxtera stoi w niewielkim salonie. Na podłodze leży wysuszone, blade ciało mężczyzny w średnim wieku. Na schodach z kolei dwójka dzieci w tym samym stanie. Kobieta, prawdopodobnie matka, siedzi w fotelu. Również martwa. Nick wzdryga się. Z zewnątrz dobiega huk śmigieł helikoptera. Nick aktywuje Omnimatrix i wybiera kosmitę. Przemienia się w Sonica i chwyta Daxtera pod ramię. Puszcza się biegiem przez drzwi, zmieniając się w niebieską smugę.
 * Nick: To... dziwne.
 * Daxter: Taak. Jesteście brzydcy, ale nie aż tak.
 * Nick: Nie jestem pewien co do tego jak powinien wyglądać trup, ale raczej nie tak. Nie mogli tu leżeć za długo. Ktoś by zauważył.
 * Daxter: Czyli...
 * Nick: Może przesadzam, ale zgaduję, że cokolwiek zabiło tych ludzi było kosmicznego pochodzenia.
 * Daxter: Oczywiściowo, zwal na kosmitów!
 * Nick: Ej! Nie zwalam na kosmitów. Po prostu... odnoszę takie wrażenie, okej? (dotyka Omnimatrixa) Tetrax? Jesteś?
 * Tetrax: Co jest?
 * Nick: Znaleźliśmy ofiary. Zdążyliśmy przed rycerzami. Daxter zaraz zrobi zdjęcia i zwijamy się.
 * Tetrax: Dobrze. Coś ciekawego?
 * Nick: Bardzo. Nie wygląda jakby zostali zabici w zwykły sposób. Nie widzę żadnych ran. Ani postrzałowych, ani ciętych. Poza tym ich ciała mogły tu leżeć co najwyżej kilka dni, a wyglądają jak jakieś mumie.
 * Tetrax: ...
 * Nick: Tetrax?
 * Tetrax: Mam... podejrzenie. Ale będę musiał zobaczyć te zdjęcia.
 * Nick: Za chwilę je dostaniesz. Bez odbioru.
 * Nick: Oj. Uciekamy.
 * Daxter: Ej!

Placówka Hydraulików. Nick spogląda na Tetraxa pytająco. Nefrill pojawia się obok Nicka, na co ten reaguje wzdrygnięciem. Nick wbija wzrok w stół. Na jego twarzy pojawia się wyraz rozterki. Nefrill wychodzi przez ścianę.
 * Tetrax: Nie mogę mieć pewności, ale to co stało się z tymi ludźmi do złudzenia przypomina to, co dzieje się z ofiarami Ektonurytów.
 * Tetrax: Ektonuryci żywią się energią życiową innych istot. To również dzięki niej są w stanie się rozmnażać. Energia życiowa zostaje zepsuta przez Ektonurytę, który ją skonsumował i tworzy się z niej nowy Ektonuryta.
 * Nick: Czyli Ektonuryci pożerają dusze i zmieniają je w takie ich mroczne wersje.
 * Tetrax: Tworząc przy tym kompletnie nową istotę, nie mającą nic wspólnego z poprzednim właścicielem energii.
 * Nefrill: Tylko co taki Ektonuryta robi na Ziemi?
 * Tetrax: To jest dobre pytanie.
 * Tetrax: Nick? Jakiś... pomysł?
 * Nick: Nie myślicie... że to może mieć jakiś związek ze Spectralem?
 * Nefrill: Szczerze wątpię, że zniknięcie próbki DNA z twojego zegarka ma jakikolwiek związek z pojawieniem się Ektonuryty na Ziemi. To tylko próbka DNA.
 * Nick: Tak, ale to wszystko wydaje się bardzo... nieprzypadkowe. Straszliwy zbieg okoliczności.
 * Tetrax: Nick ma tu trochę racji.
 * Nefrill: Niedorzeczność. Sugerujecie, że rzeczony Ektonuryta żył w Omnimatrixie w formie jednej jedynej próbki DNA i dzięki uszkodzeniu elementów odzienia wyszedł na wolność? Nie słyszycie, jak głupio to brzmi? Czy w takim układzie Tennyson wykorzystuje ciała kosmitów z całej galaktyki do niewolniczej pracy, przejmując kontrolę nad ich umysłami i ruchami?
 * Tetrax: Dopóki nie mamy pewności nie możemy wykluczać żadnej możliwości.
 * Nefrill: Pff. Bawcie się dalej.