User:GrubaBulwa

Animo wchodzi do rozległego pomieszczenia w towarzystwie nieumarłego Loboanina. W centrum pokoju stoi ogromna maszyna przypominająca zaawansowaną technologicznie fontannę. Pracują przy niej Viktor, Thep Khufan i kilku naukowców Wiecznych Rycerzy. Całą akcję obserwuje Driscoll, uśmiechając się pod nosem. Gdy do jego uszu docierają kroki Edwarda odwraca się i rozkłada ręce w przyjaznym geście. Edward odpowiada skinięciem głowy. Animo bez słowa kieruje swoje spojrzenie na maszynę. Na jego zmęczonej, zielonkawej twarzy widać cień zmartwienia.
 * Driscoll: Edwardzie! Cieszę się, że w końcu zdecydowałeś się przyjść.
 * Driscoll: Jak widzisz robimy postępy. Nasz as w rękawie zaczyna nabierać kształtu.
 * Animo: Z całym szacunkiem... ale czy mamy pewność, że... (zniża głos) ...że to bezpieczne?
 * Driscoll: Skąd te wątpliwości?
 * Animo: Po prostu... obawiam się, że ci kosmici mogą nas wykorzystywać. Nie jestem pewien czy-
 * Driscoll: Nie pleć głupstw, Edwardzie. To jest nasza szansa. Wielka szansa od losu.
 * Driscoll: (w zamyśleniu) Tak... już za dwa dni... słońce być może zniknie, ale nasz zakon będzie lśnił jak nigdy przedtem. To jest nowy świt naszej potęgi, świt, na który Enocha nie było stać. Jak idą prace nad Wiecznym Królem?
 * Animo: ...satysfakcjonująco, z tego co wiem. Nie zajmuję się bezpośrednio tym projektem, jak sam pan wie.
 * Driscoll: Ten dzień musi być idealny... 7 czerwca... data, która przejdzie do historii.

Daxter wyłącza spawarkę i podnosi gogle na czoło, wychylając się z dziury w podłodze. Nick wyłącza trzymaną w rękach konsolę i chowa ją do plecaka, po czym wstaje i kieruje się do wyjścia. Nick kręci głową i wychodzi z pokoju. Drzwi zasuwają się za nim. Po chwili słychać przytłumiony wybuch. Nick zatrzymuje się, ale po chwili wzrusza ramionami i rusza dalej. Po drodze wpada na Tetraxa, który zapatrzony jest w datapada. Tetrax nie odpowiada. Tetrax znów nie zwraca uwagi na Tennysona. Chłopak wychodzi z placówki i aktywuje Omnimatrix, aby przemienić się w Sonica. Rusza następnie biegiem, tworząc falę uderzeniową.
 * Nick: 7 czerwca...
 * Daxter: Jeszcze raz?!
 * Nick: Mówię, że 7 czerwca! Wtedy mam urodziny!
 * Daxter: Że co masz? Co to są... "urodziny"?
 * Nick: To... to po co ja ci to tłumaczyłem? Słuchałeś mnie w ogóle?
 * Daxter: (rozgląda się, po czym znów zanurza w podłodze) Słuchałem... ale... nie słyszałem.
 * Nick: To porozmawiamy jak skończysz.
 * Nick: Idę do domu! Ten hałas mnie irytuje!
 * Daxter: Cooo?!
 * Nick: O. Chciałem wracać do domu. Podwieziesz mnie czy mam się zmieniać w Sonica?
 * Nick: Halo?
 * Tetrax: (zaskoczony) Co? Ah. Nick. O co pytałeś?
 * Nick: Czy podwieziesz mnie do domu. Ale... chyba jesteś zajęty.
 * Tetrax: Można tak powiedzieć.
 * Nick: To... wiesz, ja bym się nie obraził, jakbyś powiedział mi o co chodzi.
 * Tetrax: W ostatnim czasie ktoś eksploatował wiele złóż korodium rozrzuconych po całym kraju.
 * Nick: Korodium... ten kosmiczny kryształ? Skąd-
 * Tetrax: Złoża przyleciały tu razem z Thep Khufanami. Korodium ma zaskakującą właściwość. Potrafi się rozrastać. Umieszczone na ziemi choćby niewielkie złoże korodium potrafi rozrosnąć się do wielkiej żyły.
 * Nick: I ktoś to wykopywał?
 * Tetrax: Tak. Nie wiemy jak je znaleźli, ani kto to zrobił, ale mamy... podejrzenia.
 * Nick: Ja chyba też. Udało wam się coś wyśledzić?
 * Tetrax: Baz-El i Daxter powinni pracować nad odpowiednimi radarami. Ale nie mam pojęcia czy faktycznie to robią.
 * Nick: Daxter właśnie jest zajęty eksplodowaniem. A Baz-El... pewnie zrobił sobie przerwę. Dobra, to ja już pójdę.

Nick budzi się w swoim łóżku. Ziewa przeciągle i zsuwa się powoli na ziemię. Stęka głośno, po czym wstaje, przeciąga się i wychodzi z pokoju. Wchodząc do salonu trafia na mamę, która patrzy na niego z uśmiechem. Nick przytula mamę. Nick uśmiecha się do brata. Omnimatrix zaczyna głośno pikać. Nick po chwili zawahania naciska przycisk. Nick uśmiecha się.
 * Mama Nicka: Wszystkiego najlepszego synku!
 * Nick: Hę? Aaa... no tak. Dziękuję.
 * Frank: Wszystkiego najlepszego ziom.
 * Nick: Dzięki, szczurze. Tata w pracy?
 * Mama Nicka: Gdybyś nie spał do 12:00 to może zdążyłby ci złożyć życzenia przed wyjściem.
 * Nick: Poczekam. A teraz pora na her-
 * Nick: ...Tennyson, melduję się.
 * Tetrax: (z komunikatora) Nick, potrzebuję cię w placówce.
 * Nick: (podnosi spojrzenie na mamę i brata) Eee... no dobra. Zaraz będę. Bez odbioru. (rozłącza się) No... to... pójdę to szybko załatwić, dobra?
 * Mama Nicka: Są rzeczy ważne i ważniejsze.

Nick jako Sonic wbiega do placówki. Natychmiast wbiega do ciemnej sali odpraw i rozgląda się. Światło zapala się, ukazując sporą grupkę znajomych osób. Tetrax, Daxter, Baz-El, Nefrill, Oscar, Blonko i Rivet. Oni wszyscy znajdują się w sali. Nick podnosi wizjer i patrzy na nich z niedowierzaniem. Rivet podbiega do Nicka. Blonko podchodzi do Nicka i podaje mu sporą puszkę. Następnie do Nicka podchodzi Oscar. Oscar podaje kuzynowi kopertę. Oscar uśmiecha się. Nick przybija żółwika chochlikowi, który śmieje się przy tym. Między nogami Nicka turla się mała, czarna kulka z zielonymi wzorkami. Zatrzymuje się przed nim i formuje w małego, podłużnego Mechamorfa o krótkich, przednich łapkach. Nefrill przenika przez ścianę i opuszcza pokój. Tetrax kręci głową i wzdycha. Tetrax podchodzi do Nicka. Tetrax podaje Nickowi mały, szary krążek. Omnimatrix rozładowuje się w idealnym momencie. Nick przypina krążek do prawego nadgarstka i macha ręką, na której pojawia się sześcioboczna, złota tarcza. Nick uśmiecha się do Tetraxa i gasi tarczę. Chwilę milczenia przerywa Oscar. Hydraulicy... i Prezent opuszczają salę odpraw.
 * Nick: Tetrax? Gdzie-
 * Nick: E... to... co się...
 * Rivet: Niespodzianka!
 * Nick: To jest... eee...
 * Blonko: Przyjęcie niespodzianka. Według ziemskich tradycji.
 * Nick: Rany... w życiu nie spodziewałbym się- o, chwila. To chyba o to chodzi.
 * Rivet: Mogę pierwszy?
 * Tetrax: Śmiało.
 * Rivet: Wszystkiego najlepszego! Eee... nie mam prezentu, bo było bardzo nagle, ale... ale Blonko ma!
 * Nick: Dzięki, Rivet. I tak nie trzeba było.
 * Blonko: Ta puszka wypełniona jest po brzegi revonńską herbatą z suszonymi owocami amber ogia. Wszystkiego najlepszego i sto lat życia dla ciebie, Nicholasie.
 * Nick: Rany. Dziękuję, Blonko.
 * Oscar: Siemasz kuzynie. Proszę cię bardzo. Najlepszego.
 * Nick: Niezawodny prezent. Dzięki wielkie.
 * Daxter: Ja teraz, ja teraz!
 * Tetrax: Dobrze, ty teraz, Daxter.
 * Daxter: Okej okej! Słuchaj tego! Mam takich kuzynów dwóch, Grick i Grack się nazywają. I oni umieją robić różnowe pojazdy. I naprawiać też. No to ja do nich zadzwoniłem i im mówię, żeby mi zrobili fajnowy pojazd. No to oni powiedzieli, że zrobią. No ale jak im to powiedziałem to było dwa dni przed twoimi urodzinami i jeszcze nie zdążyli. Ale zrobią! Zrobią ci taki pojazd, że... że ten teges!
 * Nick: Rany... dzięki Daxter.
 * Daxter: Fajne te urodziny. Też chcę takie coś robić.
 * Baz-El: Wydaje mi się, że będziesz miał jeszcze wiele okazji. Cóż... wydaje mi się, że w takim układzie przyszła pora na mnie.
 * Nick: (zaskoczony) Nawet ty, Baz-El?
 * Baz-El: Co to ma znaczyć?! Uważasz mnie za jakiegoś... no dobra, zgoda. W każdym razie masz szczęście. Tak się składa, że jakiś czas temu byłem zmuszony do wytworzenia potomka.
 * Nick: C-co?! Ty możesz-
 * Baz-El: Pozwól, że ominę szczegóły. Istotną częścią jest tutaj to, że z dobroci mojego serca postanowiłem, że podaruję ci tego uroczego stworka. Traktuj go jako... zwierzątko.
 * Nick: A-ale ja mam już-
 * Baz-El: Prezent!
 * Prezent: Prezent! Prezent!
 * Nick: O rany...
 * Baz-El: Gratuluję. I wszystkiego najlepszego.
 * Oscar: Czyli chciałeś się pozbyć dziecka i zrzucić odpowiedzialność na kogoś innego?
 * Baz-El: (oburzony) Oh. Co za... co za niedorzeczne oskarżenia!
 * Nefrill: Czy ten cyrk dobiegnie wreszcie końca? Tak, hura, Tennyson przeżył kolejny rok. Gratulacje, tak trzymać. A teraz pozwólcie, mam ważne rzeczy do załatwienia.
 * Nick: Aj tam. Nie przejmuję się nim.
 * Prezent: Prezent! Prezent, prezent!
 * Nick: Właściwie to jesteś całkiem uroczy.
 * Prezent: Preeezent!
 * Tetrax: No... zorganizowałem to... przyjęcie. Pomyślałem, że to może być dobry pomysł.
 * Nick: Bardzo dobry pomysł. Normalnie nie lubię przyjęć, ale w takim towarzystwie?
 * Tetrax: Ja... cieszę się. To jest mój prezent.
 * Nick: Co to?
 * Tetrax: Przyczep do prawego nadgarstka i machnij ręką.
 * Nick: Taką samą miała-
 * Tetrax: Tak. Myaxx. Podarowała mi ją... dawno temu. Tobie... przyda się bardziej.
 * Nick: Dziękuję Tetrax. Za wszystko.
 * Oscar: No. To chodźmy na zewnątrz. Zaraz zaczyna się zaćmienie.
 * Nick: Za- a, no tak. Dzisiaj miało być zaćmienie. Prawie zapomniałem.