User:Foxinthegarden

Historia Elżbiety III Andegaweńskiej. Cześć I.

Elżbieta przyszła na świat 29 lipca 1574. r jako córka Królowej Anny Forward i Króla Henryka X Andegaweńskiego. Młoda księżniczka była dużym rozczarowaniem dla pary królewskiej. Król Henryk liczył na syna. Młoda Elżbieta od maleńkości zachwycała swoją urodą. Król nie przewidywał dla córki Angielskiego tronu. Zadaniem Elżbiety było wyjście za mąż. Długo szukano dla niej kandydata godnego ożenku z córą Andegawenów. W 1577 trzyletnia wtedy Elżbieta, została zaręczona z hiszpańskim księciem Ferdynandem, który był od niej o sześć lat starszy. Elżbieta dorastała, a z biegiem czasu stawała się coraz piękniejsza. Jej biała wręcz cera w połączeniu z bardzo jasnymi blond włosami, sprawiała, że Elżbieta była znana z określenia "Biała Księżniczka". Już w 1582 r. W wieku ośmiu lat Elżbieta wyruszyła do Hiszpanii na spotkanie z przyszłym mężem. Uroda młodej księżniczki oczarowała hiszpański dwór. Elżbieta jednak nie przypadła do gustu księcia Ferdynanda. Po powrocie do Anglii została odseparowana od dworskiego życia i uwięziona w jednym z angielskich klasztorów. Przez kolejne lata Elżbieta dorastała w wierze z Bogiem. Siostry zakonne dbały o dobrą edukacje młodej księżniczki. Elżbieta wladała czterema językami: Angielskim, Włoskim, Hiszoańskim oraz Niemieckim. Jest rok 1586, Elżbieta kończy dwanaście lat i powraca na królewski dwór. Zostaje powitana przez samą Królową. Król nie miał ochoty widzieć obiektu jego zmartwień. Księżniczka spędza dni w samotności. Wolny czas spędza na czytaniu książek i modlitwie. 23 czerwca 1587 r. Król Henryk już od kilku dni zmaga się z gorączką. Medycy przewidują nagorszy scenariusz. Angielski parlament decyduje się aby Elżbieta otrzymała tytuł dziedziczki Angielskiego tronu. Są zdania, że niewiastą będzie łatwiej kierować niż mężczyzną. Elżbieta zostaje sam na sam z umierającym ojcem. Król prosi o wybaczenie tego, że nigdy nie był dla niej ojcem. Księżniczka mu wybacza. Król umiera późnym popołudniem. Trzynastoletnia wtedy Elżbieta zostaje ogłoszona Królową Anglii. Jedyną prawowitą dziedziczką korony Angielskiej. 17 lipca 1587 r. Elżbieta zostaje koronowana na władcę Anglii. Nowa Królowa spotkała się z wielkim poparciem wśród poddanych. W styczniu 1588 r. Do Londynu przyszła wieść o śmierci księcia Ferdynanda. Elżbieta pogrążyła się w żałobie. Co prawda księcia widziała tylko raz, ale przywiązała się do roli jego żony. Matki jego potomstwa. Matka królowej - Anna - postanowiła, że wyjedzie do swojej siostry do Szkocji. Elżbieta została sama. Wykorzystując swoją pozycje, postanowiła, że będzie pomagać ubogim, którzy potrzebują pomocy, a jej nie otrzymują. Młoda królowa publicznie rozdaje chleb wszystkim, którzy ustawią się w ciągnącej się kolejce.

Część II

W 1588 r. Królowa uczestniczy w uroczystej procesji z okazji święta Bożego Ciała. Tłumy gromadzą się aby podziwiać młodą i piękną Elżbietę. Wszystko przebiega według wcześniej ustalonego planu. Jednak podczas powrotu do pałacu, wybucha zamach na Elżbietę Andegaweńską. Odważny mieszczanin ratuje życie "Białej Królowej". Królowa w nagrodę za jego bohaterską postawę mianuje go księciem Yorku. Od tego momentu rozwija się relacja pomiędzy Królową, a Księciem Arturem. Na południu Anglii wybuchają bunty wobec majestatu Królowej Elżbiety III. Młoda dziewczyna jest zmuszona się tam udać w celu pokoju. W grudniu 1588.r Księżę Yorku - Artur - prosi Elżbietę o rękę. Królowa mówi mu tak. Już w styczniu 1589.r głowy państw zjeżdzają się na uroczysty ślub młodej pary. Elżbieta nie ma wątpliwość co do uczucia, którym darzy przyszłego męża. Już miesiąc później Królowa ogłasza swoją ciążę. Książę Artur jest szczęśliwy. Elżbieta cieszy się z tego, że jej nowemu mężowi nie zależy ma męskim potomstwie. Sześć miesięcy później królowa postanawia wybrać się na przejażdżkę konno. W wyniku spłoszenia konia, królowa spada z niego tracąc przytomność. Po długich godzinach nieobecności Elżbieta wybudza się ze śpiączki. Dziecko żyje chodź jest słabe. Jest bardzo mała szansa, że dziecko, które urodizło się w siódmym miesiącu przeżyje nastną noc. Królowa pomimo bólu wytrwale się modli o przeżycie jej syna - Edwarda - który z każdą chwilą ma coraz większe szanse na przeżycie.