User:GrubaBulwa

Łowca i zwierzyna – ósmy odcinek pierwszego sezonu serii Ben 10: Omegaverse. Jego premiera miała miejsce ... maja 2021. Został napisany przez użytkownika 🇺🇸.

Streszczenie
Nick dowiaduje się o porwaniu jego dziadków i rusza im na ratunek, zdając sobie sprawę z tego, że to zaplanowana przez łowcę nagród pułapka.

Fabuła
Plaża, pochmurny dzień. Widzimy ogromną mewę o długim dziobie i postrzępionych, brudnoszarych piórach, przytrzymywaną przez pnącza wychodzące z rąk Nicka w formie roślinnego obcego. Nick wbija swoje odnóża w ziemię niczym korzenie. Mewa przebiera nogami w miejscu próbując wyrwać się z chwytu, rozciągając coraz mocniej pnącza. Nagle Omnimatrix zaczyna iskrzyć, po czym Nick przemienia się w Blaine'a w akompaniamencie głośnego efektu dźwiękowego. Wolna mewa rusza natychmiast do przodu rozpościerając skrzydła i wzbija się w powietrze, kiedy Nick bezradnie wyciąga ręce do przodu. Wtedy obok chłopaka pojawia się jego kuzyn w swojej zmutowanej, tetramandzkiej formie. Nick opuszcza ręce zawiedziony i wzdycha. Oscar zaciska zęby, po czym następuje powolna, nieco obrzydliwa transformacja w hybrydę człowieka i Kineceleranina. Oscar spogląda na kuzyna w milczeniu, po czym rusza biegiem za ptakiem. Nick podąża za nim w dużo wolniejszym tempie. Po chwili zauważa kuzyna wzbijającego się w powietrze jako pół Lepidopterran. Przyspiesza biegu. Oscar tymczasem ląduje na grzbiecie mewy. Rozgląda się w zamyśleniu. Mutant zdaje się nic sobie nie robić z próśb chłopaka. Oscar ściąga z pasa mały dysk, który przypina do karku stworzenia. Naciska następnie przycisk i wysyła z dysku silny impuls elektryczny, który obezwładnia ptaka. Zaczynają spadać na ziemię, Oscar zeskakuje więc ze stwora i zaczyna machać własnymi skrzydłami. Ptak ląduje w morzu, a chłopak na piachu. Po jakimś czasie dołącza do niego Nick, dysząc ciężko. Oscar poklepuje wiszący przy jego pasie przedmiot przypominający pistolet. Nick prostuje się. Po tych słowach Omnimatrix wypuszcza z siebie kilka iskier, po czym z głośnym piknięciem przemienia Nicka w Płaztona. Oscar spogląda w dół na kuzyna, na którego twarzy maluje się zawód. Stuka małą piąstką w umieszczony na jego plecach symbol Omnimatrixa. Mewa rusza na Tennysonów z gniewnym krzykiem. Woda ścieka jej z piór na piach. Nick odwraca się i zaczyna uciekać. Ptak opuszcza dziób, aby pożreć mikrusa, jednak zostaje powstrzymany przez Oscara-Tetramanda. Mewa zaczyna machać łbem, aby uwolnić swój dziób. Oscar, pomimo starań, nie jest w stanie utrzymać się na ziemi. Oscar unosi jedną rękę i uderza nią w łeb stwora. Ten chwieje się lekko, po czym silnym machnięciem zrzuca Osmozjanina na piach. Głowa chłopaka ląduje tuż obok Nicka. Nick odskakuje na bok gdy w piach wbija się dziób bestii. W czasie gdy stwór jest unieruchomiony Oscar więzi jego nogi liną energetyczną i przepuszcza przez jego cielsko silny impuls elektryczny. Ptak przestaje się wiercić i osuwa się na ziemię. Chłopak uwalnia jego głowę z piachu. Omnimatrix znów iskrzy, a Nick przemienia się w 1-Up'a. Oscar wzdycha. Nad Tennysonami pojawia się statek Hydraulików. Z Omnimatrixa i komunikatora Oscara dobywa się głos Tetraxa.
 * Nick: Mam ją! Mam ją! Mam ją!
 * Oscar: Biegnę!
 * Oscar: Dzięki kuzynie.
 * Nick: Dobrze wiesz, że to nie moja wina.
 * Nick: Gonimy ją?
 * Oscar: Oczywiście, że ją gonimy.
 * Nick: Ostrzegaj jak to robisz. Serio. Rzygać mi się chce jak na to patrzę.
 * Nick: Czemu mnie sabotujesz, Omnimatrixie?
 * Oscar: Świetnie... i co teraz?
 * Oscar: Leć na dół ptaszku! Na dół, mówię!
 * Oscar: No świetnie.
 * Nick: Masz... daj mi chwilę... huuu... masz linę energetyczną?
 * Oscar: Mam.
 * Nick: No to ptaszek wraca do klatki. Rany, jak to głupio brzmi.
 * Nick: Tak, hura. Udało ci się. Jesteś ode mnie wyższy. Na jakieś 2 minuty jak znam ten złom.
 * Nick: Słyszysz? Jesteś bezużyteczny!
 * Oscar: Czas na kłócenie się z zegarkiem będzie później!
 * Nick: Oj!
 * Oscar: Przydałbyś się na coś, kuzynie!
 * Nick: Powiedz to zegarkowi! No do cholery jasnej...
 * Oscar: Zrób coś! Teraz!
 * Oscar: Czemu tak stoisz?
 * Nick: Doskonale zdaje sobie sprawę z mojego obecnego położenia i jestem na tyle inteligentny, żeby domyślić się, że nie byłbym dla ciebie żadnym wsparciem.
 * Oscar: Świetnie.
 * Nick: Ojoj!
 * Nick: Żyjesz?
 * Oscar: Żyję.
 * Oscar: Dzwonię po Tetraxa. Nie ma opcji, że przeniesiemy tego ptaszora gdziekolwiek bez jego pomocy.
 * Nick: Czyli to już będą wszystkie mutanty?
 * Oscar: O których wiemy. Znając życie to później jakieś jeszcze wyskoczą.
 * Nick: Czyli moje sumienie może już być spokojne.
 * Nick: O. Ciekawe w co jeszcze mnie zmieni.
 * Oscar: Nie obraź się... albo w sumie możesz się obrazić. W każdym razie - jesteś ostatnio bezużyteczny kuzynie.
 * Nick: E... Właściwie masz rację. Ale to nie moja wina. To wszystko-
 * Oscar: Przez ten głupi zegarek. Wiem. A nie myślałeś może nad tym, żeby no nie wiem, naprawić go?
 * Nick: A no tak, pójdę po prostu do zegarmistrza i wszystko będzie super. Jak myślisz, ile osób na Ziemi jest w stanie naprawić Omnimatrix? Bo ja obstawiam jakieś... 0?
 * Oscar: A nie wydaje ci się, że moglibyśmy po prostu... poszukać Azmutha?
 * Nick: Myślę, że to może nie być takie proste, biorąc pod uwagę wszystko co powiedział Tetrax. Ale...
 * Oscar: Ale?
 * Nick: Ale właściwie to od dłuższego czasu o tym myślałem. Jeżeli mam używać tego zegarka, to chciałbym to robić jak najlepiej. A kto nauczy mnie używać go lepiej niż jego twórca.
 * Oscar: A jeżeli okaże się, że to jakiś buc i każe ci oddać mu Omnimatrix?
 * Nick: To go oddam.
 * Tetrax: Rozumiem, że ładujemy ptaka na pokład?
 * Oscar: Byłoby miło.

Po nieokreślonym czasie cała trójka siedzi już na pokładzie - Tetrax za sterami, Oscar przy stoliku, a Nick przy jednym z komputerów pokładowych. Następuje chwila ciszy. Znów zapada cisza. Słychać tylko buczenie silnika i innych elementów pojazdu. Cisza. Nick i Oscar parskają śmiechem. Tetrax wzdycha. Jego twarz przybiera melancholijny wyraz. Nick i Oscar spoglądają na siebie pytająco. Starszy z nich wzrusza ramionami.
 * Tetrax: Mam wiadomość, która, jak mi się zdaje, was uszczęśliwi.
 * Nick: Hm?
 * Tetrax: Lecimy właśnie do waszych dziadków. Wrócili na Ziemię.
 * Nick: Naprawdę? To super!
 * Oscar: To faktycznie szczęśliwa wiadomość.
 * Nick: Mam nadzieję, że ich wycieczka w kosmos była przyjemniejsza od naszej.
 * Oscar: Ciężko o mniej przyjemną.
 * Nick: Tak swoją drogą... panie Tetraxie?
 * Tetrax: Tak?
 * Nick: Bo... no wie pan, że Omnimatrix ostatnio... nie działa tak jak powinien. Lekko mówiąc.
 * Tetrax: To prawda. Co w związku z tym?
 * Nick: No... tak sobie myślałem... czy nie moglibyśmy spróbować znaleźć Azmutha?
 * Tetrax: To... ekhem... no cóż... to może być problematyczne.
 * Nick: Ale chyba jest szansa, że go znajdziemy, prawda? Niemożliwe, że zniknął kompletnie bez śladu.
 * Tetrax: Poszukiwania mogą nam zająć lata... mogą być niebezpieczne, możemy nie powrócić.
 * Nick: Ja... rozumiem.
 * Oscar: Znał go pan? Azmutha w sensie.
 * Tetrax: Tak... ale to bez znaczenia.
 * Nick: ...to... szkoda. Omnimatrix jest w obecnym stanie praktycznie bezużyteczny. Ja jestem praktycznie bezużyteczny
 * Nick: Nikt nie zaprzeczy? Nikt nie powie "Nie, Nick. Nie jesteś bezużyteczny. To nie ten zegarek czyni cię użytecznym."?
 * Tetrax: A chcesz, żebyśmy kłamali ci w twarz?
 * Nick: Wie pan... Nie chodzi tylko o to. Chciałem też dowiedzieć się o Omnimatrixie czegoś więcej. Poznać go lepiej, żeby korzystać z niego lepiej. I chciałem w ogóle dowiedzieć się, czy mam pozwolenie, żeby go używać. Czy Azmuth nie chciałby go z powrotem.
 * Tetrax: Słuchaj, Nick... pogadamy o tym później.

Chwilę później, znajoma polanka. Stoją na niej teraz dwa statki Hydraulików. Nick wbiega w ramiona najpierw babci, a później dziadka. Oscar podąża za nim z uśmiechem. Nekroziębianin podchodzi do Tennysonów. Nick spogląda na Tetraxa, który kiwa głową. Tetrax marszczy czoło, a raczej robi petrosapieński odpowiednik marszczenia czoła. Po tych słowach Nefrill spogląda na Nicka. Tetrax kiwa głową w kierunku Nicka, który wyciąga do przodu lewą rękę. Nefrill ogląda dokładnie urządzenie. Nefrill puszcza rękę chłopaka. Po rampie statku zjeżdża wózek pokryty wzorami Galwanicznego Mechamorfa. Cały jest załadowany różnymi metalowymi kontenerami i skrzynkami. Nagle ze statku wybiega mały, czerwony stworek przypominający chochlika w uniformie Hydraulika. Podskakuje do Nicka i chwyta jego lewą rękę. Zanim Nick daje radę wydusić z siebie odpowiedź stworek odskakuje w kierunku samochodu dziadków i natychmiast otwiera jego maskę. Zaczyna grzebać przy silniku. Chochlik, znany teraz jako Daxter, odwraca się do magistra ze smutną miną. Spuszcza uszy. Daxter rozchmurza się po czym podbiega do grupki. Następnie staje i zaczyna przestępować z nogi na nogę. Daxter odbiega w kierunku statku. Oscar spogląda na dziadków. Oscar pakuje rzeczy dziadków do bagażnika, po czym samochód odjeżdża. Nick zostaje sam z Hydraulikami. Rozmawiają chwilę o Omnimatrixie, Vilgaxie i różnych innych sprawach przez dobre kilkanaście minut. Po tym czasie Nefrill odchodzi na statek. Odchodzą na swój statek. Tetrax siada w fotelu i wstukuje coś w komputer. Nick tymczasem przygląda się technologii. Na kilka minut zapada cisza. Tetrax wzdycha. Nick ożywia się. Nick zamyśla się na chwilę. Zaczyna kręcić fotelem.
 * Nick: Cześć babcia! Cześć dziadek!
 * Babcia Nicka: Moi chłopcy kochani... stęskniłam się za wami.
 * Nick: My też babciu. Martwiliśmy się o was.
 * Dziadek Nicka: Niepotrzebnie. Panowie Hydraulicy dobrze się nami zaopiekowali. Dostaliśmy ładny domek na ciepłej planecie...
 * Babcia Nicka: I mogliśmy nawet hodować kosmiczne warzywa i owoce. Wzięliśmy nawet trochę ze sobą.
 * Nefrill: Ale pod żadnym pozorem nie sadźcie ich na Ziemi.
 * Babcia Nicka: Oczywiście, będziemy pamiętać.
 * Nefrill: Słyszeliśmy o twoim wyczynie, Tennyson. Pokonać Vilgaxa... doprawdy, zaskakujący bieg wydarzeń.
 * Nick: Dziękuję. Chyba. Ale już dawno byłbym martwy gdyby nie generał Tetrax i Oscar. Ja praktycznie nic nie zrobiłem.
 * Nefrill: A jednak nosisz na ręce Omnimatrix.
 * Nick: Czyli już pan wie...
 * Nefrill: Zgadza się. I nie rozumiem dlaczego generał czuł się zobligowany do ukrywania tego faktu.
 * Tetrax: Dla bezpieczeństwa. Im mniej osób wie o Omnimatrixie, tym lepiej dla wszystkich.
 * Nefrill: Zgadza się... Ale czy Hydraulicy nie są godni twojego zaufania, generale? Mógłby pan zostać posądzony o zdradę.
 * Tetrax: Jako Hydraulicy mamy przede wszystkim być lojalni wobec galaktyki i jej mieszkańców.
 * Nefrill: O tym się jeszcze przekonamy. W każdym razie... Ku mojemu niezadowoleniu Naczelne Dowództwo przydzieliło mnie do tej... planetki.
 * Tetrax: Nie rozumiem. Przecież to mój sektor.
 * Nefrill: Zgadza się. Jednak po ataku Vilgaxa stwierdzono, że jeden funkcjonariusz może okazać się niewystarczający. Dlatego też zostałem obarczony zadaniem nadzorowania budowy pierwszej ziemskiej placówki.
 * Tetrax: Ziemia jest planetą poziomu drugiego.
 * Nefrill: Co nie zmienia faktu, że jest zagrożona. Mamy dopilnować, aby incydentów podobnych do tego sprzed kilku tygodni było tu jak najmniej.
 * Tetrax: Jasne...
 * Nefrill: À propos incydentu. Młot Chimeriański był pusty, kiedy przylecieliśmy.
 * Tetrax: Co?
 * Nefrill: Wszelka wartościowa technologia zniknęła.
 * Nick: Ktoś ją ukradł?
 * Nefrill: Tego nie wiemy.
 * Tetrax: Ludzie, którzy weszli w posiadanie technologii takiego poziomu mogą stwarzać zagrożenie.
 * Nefrill: To by się zgadzało.
 * Nefrill: Czy mógłbym zobaczyć legendarny Omnimatrix? Czy może stworzy to zagrożenie dla naszej galaktyki?
 * Nefrill: Intrygujące... a więc to jest dzieło życia wielkiego Azmutha. I jest przytwierdzone do ciebie na stałe?
 * Nick: Tak...
 * Nefrill: A to pech.
 * Nefrill: Chciałbym zobaczyć urządzenie w akcji. Czy to możliwe?
 * Nick: No...
 * Tetrax: W tej chwili Omnimatrix nie działa tak jak powinien. Podczas ataku Vilgaxa uległ uszkodzeniu.
 * Nefrill: Wielka szkoda. Doprawdy.
 * Nefrill: A, tak. To miejsce będzie odpowiednie na hydrauliczną placówkę, czyż nie?
 * Oscar: Raczej tak. Jest całkiem daleko od najbliższego miasteczka i niełatwo się tu dostać.
 * Nefrill: Fantastycznie. Baz-El, możesz kontynuować.
 * Baz-El: Dziękuję bardzo...
 * Chochlik: O! Jakie fajne! Co to? Mogę to zepsuć?
 * Chochlik: O! O! O! Ale śmieszne!
 * Nefrill: Zostaw, Daxter. To nie do psucia.
 * Daxter: Ale... ja chciałem...
 * Nefrill: Wiem, że chciałeś. Będziesz miał jeszcze okazję coś popsuć.
 * Oscar: Co to za... stworek?
 * Nefrill: Daxter. Technik, świeżo po akademii. Przydzielili go do Ziemi razem ze mną i Baz-Elem.
 * Daxter: Daxter! Tak, Daxter!
 * Nefrill: Może nie wygląda, ale miał najlepsze wyniki z całego rocznika.
 * Daxter: Ooo tak! Tak tak tak! Jestem bardzo mądry! Świetnie psuję i naprawiam! Bardzo lubię!
 * Nefril: Tak, tak... idź pomóc Baz-Elowi, Daxter.
 * Daxter: Tak jest szefuniu!
 * Nick: Zabawny.
 * Oscar: Przypomina mi mojego brata...
 * Oscar: Podwieźć was do domu? Pewnie jesteście zmęczeni po podróży.
 * Babcia Nicka: O, napiłabym się kawy.
 * Oscar: To chodźmy. Później do was wrócę, Nick.
 * Nick: Jasne.
 * Tetrax: Mamy pecha.
 * Nick: Hm?
 * Tetrax: Nie lubię Nefrilla. I nie ufam mu. A teraz utknęliśmy z nim na dobre.
 * Nick: Damy radę.
 * Nick: To... Który z nas zacznie rozmowę?
 * Tetrax: Posłuchaj, Nick... Azmuth ukrył się, bo nie chciał mieć już nic wspólnego z Hydraulikami. Ba, nie chciał po prostu mieć nic wspólnego z kimkolwiek poza sobą samym. Kiedy zaczął pracować nad Omnimatrixem coś się w nim zmieniło. Odciął się od wszystkich, nawet najbliższych współpracowników. W pewnym momencie po prostu... zabrał zegarek i odszedł. Nie wiemy co mu się stało, nie wiemy dokąd uciekł. Nie wiemy nic. Wśród Hydraulików panuje niepisana zasada, według której nie powinniśmy nawet o nim wspominać.
 * Nick: Nie rozumiem. Jeśli Omnimatrix znaczył dla niego tak wiele, to co robi na mojej ręce? Nie powinien być u Azmutha, gdziekolwiek on by nie był?
 * Tetrax: To kolejna niewiadoma.
 * Nick: Czyli wszystko stracone? Znaczy... zegarek jest teraz bezużyteczny. Zmienia mnie w coś innego co jakieś dwie minuty. W ten sposób tak naprawdę niczego nie zrobię, co najwyżej krzywdę sobie albo komuś.
 * Tetrax: ...ale...
 * Nick: Ale? Co ale?
 * Tetrax: ...ale jest szansa, że znam kogoś, kto mógłby nam pomóc.
 * Nick: Naprawdę?
 * Tetrax: Tak. Jeżeli ktoś ma wiedzieć, gdzie znajduje się Azmuth.. albo przynajmniej mieć co do tego jakiekolwiek podejrzenia, to będzie to ona.
 * Nick: To świetnie! Musimy ruszać!
 * Tetrax: To nie takie proste, Nick. Nefrill nie może wiedzieć o tym, że szukamy Azmutha. Poza tym... to może być dla ciebie zbyt niebezpieczne.
 * Nick: Ale musimy go znaleźć!
 * Tetrax: Sam dobrze wiesz, że bez Omnimatrixa niewiele zdziałasz. A nie wiemy co nas czeka w kosmosie.
 * Nick: Hm...
 * Nick: Wiem! Może mi pan dać sprzęt hydrauliczny! Wtedy w razie czego będę mógł się bronić, jeśli będę musiał. Poza tym nie będę odstępował pana na krok.