User:GrubaBulwa

Carat skacze po dachach Wellboodzkich budynków, niosąc na plecach kosmiczny silnik. Nagle lądują przed nim nasiona, które eksplodują przy uderzeniu w ziemię, odrzucając go. Na dach wdrapuje się Nick w postaci Chlorofila. Nick zamachuje się i rozciąga swoją rękę w kierunku Carata z zamiarem uderzenia go pięścią. Ten uchyla się przed atakiem i podpina się do silnika swoimi głowo-kablami. Nick zrywa z pleców kolejne nasiona i ciska je w Carata, który tworzy wokół siebie pole energetyczne, przy kontakcie z którym nasiona eksplodują, nie raniąc Conductoida. Wystrzeliwuje następnie promień energii w Nicka, który wskakuje pod ziemię, unikając ataku. Carat wybija się energią w powietrze i ucieka. Nick wyłania się spod ziemi i próbuje sięgnąć do niego rozciągając swoją rękę, jednak nie udaje mu się to. Nick odwraca się, aby ujrzeć Azmutha, który idzie małymi krokami w jego kierunku. Azmuth naciska przycisk na metalowej ręce, odmieniając Nicka. Nick kuca przed Azmuthem, który wskakuje na jego rękę i przekręca kilka razy tarczę zegarka. Gaśnie ona, zmieniając kolor na szary. Azmuth ściąga zegarek i zeskakuje na ziemię. Azmuth teleportuje się, tworząc błysk zielonego światła. Nick zamyka oczy. Gdy je otwiera, pojawia się w swoim pokoju. Konkretniej, w swoim łóżku. Spogląda na śpiącego obok niego brata. Sięga po telefon. Po drugiej w nocy. Wzdycha i kryje twarz w dłoniach. Nick odsłania twarz i aktywuje Omnimatrix. Nick przekręca tarczę. Morfeusz pstryka, a Frank zmienia się w biały pył. Nick zrywa się z łóżka i uderza w tarczę. Jego ciało spowijają bandaże, gdy przemienia się w Ramzesa. Zielone oczy Nicka zwężają się w szparki, gdy ten rozciąga swoją pięść w kierunku Morfeusza, uderzając go i posyłając przez okno. Wyskakuje następnie za nim. Morfeusz unosi się w powietrzu. Spogląda na Nicka, po czym zaczyna uciekać. Nick przeskakuje ponad ogrodzeniem swojego ogrodu i zaczyna ścigać Morfeusza.
 * Nick: Nie spodziewałem się, że jeszcze cię kiedyś zobaczę, Carat. Niestety nie możesz zostać na długo.
 * Nick: Nie!
 * Nick: Cholera!
 * ?: Żałosne.
 * Nick: P-pan Azmuth?
 * Azmuth: Twoja spostrzegawczość nie przestaje zaskakiwać.
 * Nick: Co-
 * Azmuth: Przybyłem odebrać mój Omnimatrix.
 * Nick: Słucham?!
 * Azmuth: A czy ja wiem czy słuchasz? Sam sobie na to odpowiedz.
 * Nick: A-a-a-ale... dlaczego?!
 * Azmuth: Monitorowałem dokładnie twoje działania od momentu, w którym zgodziłem się abyś zatrzymał zegarek. Okazujesz się co najmniej nieodpowiedni do noszenia go.
 * Nick: (bliski płaczu) Ale j-ja...
 * Azmuth: Nie chcę słuchać wymówek. Twoje ciągłe porażki przestają być już zabawne. Oddaj go. Już.
 * Nick: (pociąga nosem i bierze głęboki wdech) To... dobrze. Dobrze, oddam go.
 * Azmuth: Bardzo dziękuję.
 * Nick: (szeptem) Sen... głupi sen.
 * ?: Sen?
 * ?: Dziennik Morfeusza, wpis 635. W niepewnej sytuacji pierwszym odruchem celu jest aktywacja urządzenia.
 * Nick: Kim jesteś?
 * Morfeusz: Wydaje mi się, że właśnie się przedstawiłem. Jednak jeśli nie udało ci się wywnioskować tego z mojej wypowiedzi, nazywam się Morfeusz. A ty jesteś celem 105.
 * Nick: Co?
 * Morfeusz: Poza tobą polowałem na 104 cele. Posiadam moc manipulowania rzeczywistością.
 * Nick: Czyli jesteś kolejnym łowcą nagród?
 * Morfeusz: Tak.
 * Nick: Czyli się nie dogadamy.
 * Morfeusz: Nie chcielibyśmy obudzić twojego brata, prawda?
 * Nick: Frank!
 * Nick: Chętnie bym porozmawiał, ale najpierw oddaj mojego brata.
 * Morfeusz: Zaskakujące. Spodziewałem się innej reakcji, biorąc pod uwagę twoje ogólne nastawienie w jego kierunku. Wydawało mi się, że jego zniknięcie sprawi ci radość.
 * Nick: To mój brat. I naprawdę sugeruję, żebyś go oddał.
 * Morfeusz: Dziennik Morfeusza, wpis 63-
 * Nick: Już!
 * Morfeusz: Mogę prosić, abyś nie przerywał mi notowania?
 * Nick: Tylko jeśli ja mogę prosić, żebyś oddał mi brata.
 * Morfeusz: Przykro mi, Nicholasie, ale twój brat już nie powróci. Został... wymazany z egzystencji.
 * Nick: Wracaj!

W centrum Wellbood jest niemal pusto. Pojedyncze samochody przejeżdżają co jakiś czas, dźwięk ich silników i szmer opon trących o asfalt roznosi się po cichych ulicach. Morfeusz przelatuje między budynkami, ścigany ciągle przez Nicka, który chwyta i przyciąga się do latarni. Cztery bandaże wystające z pleców Nicka rozciągają się w kierunku Morfeusza. Ten unika wszystkich z gracją, przez co rozbijają one okna budynków. Nick podciąga się i wyskakuje w górę, po czym rozciąga dłoń w kierunku Morfeusza. Owija wokół niego bandażowe palce i przyciąga go do siebie. Morfeusz zmienia się w biały pył i znika, a Nick ląduje na ziemi jako kupka bandaży. Bandaże formują się z powrotem w jego ciało. Nick odwraca się i spostrzega dryfującego w powietrzu przeciwnika. Rozciąga bandaże w jego kierunku i chwyta go. Przyciąga Morfeusza do siebie. Ten wpada na niego i uderza go w głowę, przygniatając go swoim ciężarem. Nick powraca do humanoidalnej formy. Po Morfeuszu nie ma śladu. Aż nagle... Nick odwraca się. W jego kierunku pędzi kamienny kraborożec. Nick owija bandaże wokół stwora i ciska go na bok, prosto na fasadę budynku. Odwraca się następnie, aby spostrzec, że Morfeusz znów ucieka, pozostawiając za sobą ślad białego pyłu. Chwyta więc kolejną latarnię i kontynuuje pościg. Po chwili Omnimatrix rozładowuje się, a Nick spada na ziemię. Przetacza się po niej stękając z bólu, po czym podnosi się powoli i pociera zdarte kolana. Morfeusz zatrzymuje się i uśmiecha. Nick spogląda na zegarek, który natychmiast zmienia kolor na zielony. Rozlega się klakson. Nick odwraca się i spostrzega jadący prosto na niego samochód. Strach kompletnie go paraliżuje. Kierowca skręca gwałtownia i uderza w hydrant, z którego wystrzeliwuje strumień wody. Nick wybiera kosmitę i uderza w tarczę, przemieniając się w Drazzarda. Nick wybija się w powietrze i wypuszcza w Morfeusza falę płomieni, przed którą ten umyka. Nick rusza w pościg, zasypując przeciwnika kulami płomieni, które spadają na ulicę i budynki. Morfeusz wlatuje w końcu prosto w ścianę budynku, przenikając przez nią. Nick, nie dając rady wyhamować, wlatuje prosto w budynek, przebijając się przez ścianę i wylatując po drugiej stronie. Odwraca się natychmiast, by pomóc ewentualnym ofiarom, gdy obok niego pojawia się Morfeusz. Nick zamachuje się łapą na Morfeusza, który unika jej i uśmiecha się pod nosem. Morfeusz zaczyna uciekać, a Nick rusza w pościg, rycząc głośno. Morfeusz zmierza w kierunku wielkiej przepaści. Kiedy znajduje się tuż nad nią, pikuje w dół i znika w ciemnościach. Nick pikuje za nim i również wlatuje do przepaści. Przez jego ciało przechodzi szok, zupełnie jakby uderzył w kamienną ścianę. Odmienia się. Znajduje się pod wodą, tonie. Jego twarz jest blada, brakuje mu tchu. Opada powoli na dno, gdy nagle rozlega się plusk. Podpływa do niego Daxter, chwyta go za rękę i ciągnie za przyczepioną do jego pleców linę, która zaczyna wyciągać ich na powierzchnię. Po chwili obaj znajdują się na brzegu jeziora, ociekając wodą. Tetrax natychmiast rozpoczyna RKO. Nick wypluwa po chwili wodę, krztusząc się. Tetrax pomaga mu przejść do pozycji siedzącej i klepie go po plecach. Cała trójka podnosi wzrok na unoszącego się w powietrzu Morfeusza. Morfeusz zmienia się w biały pył. Tetrax otwiera w jego kierunku ogień z blastera, starając się trzymać go na dystans. Daxter wyciąga działko maszynowe i również otwiera ogień. Tetrax macha blasterem, aby go schłodzić. Przy potrząśnięciu uwalnia się z niego biały pył, który wlatuje prosto w jego twarz, sprawiając, że pada ciężko na ziemię. Morfeusz wlatuje prosto w Daxtera, który również pada na ziemię. Tetrax i Daxter wstają i odwracają się w kierunku Nicka. Ich oczy są zamknięte. Nick aktywuje Omnimatrix, uderza w tarczę i przemienia się w QuadPuncha. Klaska swoimi dłońmi, tworząc soniczne klaśnięcie. Odrzuca Tetraxa i Daxtera. Ci szybko wracają do siebie. Tetrax uderza pięściami w ziemię, tworząc wokół Nicka kryształowe więzienie, z którego ten próbuje się wydostać, uderzając w ściany. Nick wyskakuje z ziemi przed Tetraxem i Daxterem, chwytając drugiego i ciskając go na drzewo. Tetrax tworzy kolejne kryształowe ściany, ponad którymi Nick przeskakuje. Nick łączy dłonie ponad głową i spuszcza na Tetraxa miażdżący atak. Ten odskakuje do tyłu, jednak uderzenie kruszy ziemię, co posyła Tetraxa do tyłu. Nick wybija się następnie w górę, odlatując w kierunku miasta. Chwyta się krawędzi budynku i podciąga się w górę, lądując na dachu. Daxter spogląda pytająco na generała. Tetrax wsiada na deskolotkę, a Daxter wskakuje na jego plecy. Zaczynają lecieć w kierunku budynku, na którym stoi Nick. Odwraca się, planując ucieczkę, jednak po drugiej stronie dachu zauważa lunatykujących Tetraxa i Daxtera. Tetrax i Daxter zbliżają się. Nick rozgląda się nerwowo, po czym zaciska pięść. Nick uderza się w twarz i pada na ziemię. Stęka z bólu, powracając do ludzkiej postaci. Podnosi się i spostrzega stojących nad nim Tetraxa i Daxtera. Nick spogląda poważnie na Daxtera. Tetrax pomaga Nickowi wstać. Ten zauważa zmarszczkę na twarzy Petrosapiena. Sięga do niej i ciągnie, zrywając twarz Tetraxa i ujawniając Morfeusza. Nick nabiera gwałtownie powietrza i aktywuje Omnimatrix. Uderza w tarczę i przemienia się w Yenala, atakując natychmiast sonicznym rykiem i odrzucając Tetraxa. Daxter rusza w kierunku Nicka, który również jego atakuje sonicznym rykiem. Daxter odlatuje do tyłu i przewraca się na ziemię. Kiedy wstaje, jego twarz również przybiera wygląd Morfeusza. Nick znów atakuje sonicznym rykiem, którego Daxter tym razem unika. Nick przygotowuje kolejny soniczny ryk, jednak Daxter strzela w jego pysk kagańcem, który zapina się wokół niego. Nick ryczy z zamkniętym pyskiem, co ogłusza go. Pada na ziemię nieprzytomny.
 * Nick: Czemu to ja ścigam jego, a nie na odwrót?
 * Nick: Stój!
 * Nick: Morfeusz!
 * Morfeusz: Jestem tu.
 * Nick: Tym razem...
 * Morfeusz: Obcy, Ramzes. Gatunek, Thep Khufan. Jedna z umiejętności, wyjątkowa wytrzymałość i manipulacja formą ciała.
 * Nick: Fajnie.
 * Morfeusz: Uważałbym na tyły.
 * Nick: No nie!
 * Nick: Co jest?
 * Morfeusz: Możliwa odpowiedź: usterka Omnimatrixa. Odzyskał moc szybciej niż powinien.
 * Nick: Więc to przynajmniej przydatna usterka.
 * Nick: Teraz masz przewalone.
 * Morfeusz: Wybór. Dwie opcje. Opcja pierwsza: ratujesz ewentualne ofiary z budynku, porzucając szansę na pochwycenie mnie. Opcja druga: kontynuujesz pościg i zdobywasz zemstę za śmierć twojego brata.
 * Morfeusz: Dobry wybór.
 * Daxter: Żyje! Mówiłem, że żyje!
 * Nick: Co... (wdech) ...się stało?
 * Tetrax: Zmieniłeś się w Ramzesa i zacząłeś szaleć w mieście, przewróciłeś latarnię, cisnąłeś samochód na budynek, wywołałeś zderzenie z hydrantem, zbiłeś kilka okien. Później zmieniłeś się w Drazzarda i zacząłeś miotać płomienie na wszystkie strony, niszcząc co popadnie. W końcu wpadłeś na budynek. Baz-El i Nefrill właśnie się tym zajmują.
 * Daxter: Nieźle! Moja krew! (klepie Nicka w plecy)
 * Nick: Ja... nic nie rozumiem. A Morfeusz?
 * Tetrax: Kto?
 * Nick: To... taka wróżka. I on... przyszedł i zniknął Franka tak o i-
 * Tetrax: Spokojnie, Nick. Nie ma tu żadnego Morfeusza.
 * Nick: To... był sen?
 * Tetrax: Jak o tym wspominasz, to faktycznie miałeś zamknięte oczy. Być może lunatykowałeś.
 * Daxter: A lunatyk z takim ustrojstwem to nic dobrego.
 * Nick: Ale to... wydawało się takie prawdziwe.
 * Morfeusz: Komu przysługuje prawo twierdzenia co jest prawdziwe, a co nie?
 * Nick: (wskazując na niego palcem) To on! To Morfeusz!
 * Tetrax: Nemuina. Potrafią manipulować snami.
 * Nick: Snami! Nie rzeczywistością! Czyli Frank żyje!
 * Morfeusz: Pierwotny sposób na eliminację celu 105 zawiódł ze względu na ingerencję osób trzecich. Następna strategia, wyeliminować rzeczone osoby.
 * Nick: Eee...
 * Nick: Morfeusz...
 * Tetrax: Widziałeś jego oczy? Zamknięte.
 * Daxter: Czyli ten wróżek go dorwał?
 * Tetrax: Na to wygląda. Musimy jakoś do niego dotrzeć.
 * Nick: Wybacz, Tetrax.
 * Daxter: Rany. Co teraz, szefuniu?
 * Tetrax: (do komunikatora) Nefrill, Baz-El. Mamy sytuację. Będziemy potrzebować wsparcia. Znajdźcie coś na Nemuinę. Bez odbioru.
 * Tetrax: A my ruszamy za nim.
 * Nick: Jak wy... co... przecież... (wciąga powietrze, jak gdyby właśnie zorientował się co się dzieje) To sen!
 * Nick: Tylko jeden sposób... rany, nie wierzę, że to robię.
 * Tetrax: Wszystko dobrze?
 * Nick: (zaspany) Czy wy...
 * Tetrax: Tak. Obudziłeś się.
 * Nick: Świetnie. (siada) To było jedyne co wpadło mi do głowy. Tym bardziej, że lunatykowałem.
 * Tetrax: Dobra decyzja.
 * Daxter: I śmiesznie było patrzeć jak walisz się w pysk!
 * Tetrax: No dobrze. Chodźmy już.
 * Morfeusz: (głosem Tetraxa) Nie martw się, Nick. Wszystko będzie dobrze.
 * Daxter: Szefuniu!
 * Tetrax: Nic mi nie jest. Zatrzymaj go!
 * Nick: Daj mi wreszcie spokój, Morfeusz!
 * Tetrax: Nick! Musisz się obudzić!
 * Daxter: Spokojnie szefie, mam plan!

Nick budzi się nagle i rozgląda frenetycznie. Znajduje się w sali odpraw placówki Hydraulików. Siedzi przy stole. Obok niego stoi Daxter, trzymając w dłoni trąbkę powietrzną. Przy stole siedzi również Tetrax, patrząc na Nicka z uniesioną brwią. Tetrax wstaje od stołu. Daxter zeskakuje z niego i podąża za nim. Nick wstaje zdezorientowany i również idzie za generałem. Opuszcza salę odpraw, gdy pojawia się nagły spadek. Nick cofa się, zaskoczony. Nick ogląda się, spostrzegając, że Tetrax i Daxter idą blisko siebie, ich twarze pozbawione wyrazu. Nick patrzy w dół i stawia krok naprzód, wstrzymując oddech. Podłoga rozmywa się, ujawniając, że tak naprawdę stoi właśnie na kryształowym słupie wysoko nad ulicami Wellbood. Nabiera gwałtownie powietrza i kuli się, kryjąc twarz w kolanach. Nick aktywuje i uderza w Omnimatrix, przemieniając się w Atlasa. Ląduje ciężkimi nogami na ziemi, tworząc w niej kratery i zaczyna machać rękoma, strącając Tetraxa i Daxtera na ziemię. Tetrax ląduje na własnych nogach, a Daxter zostaje złapany przez Baz-Ela. Baz-El odsuwa się z krzykiem, gdy w miejscu, w którym wcześniej stał ląduje kawałek gruzu z jednego z budynków, które uderzył Nick. Nefrill trzyma pod ramieniem niewielki zbiornik o przezroczystych ściankach. Nefrill rozkłada skrzydła i unosi się nad ziemię. Tetrax wyciąga blastery i zaczyna zasypywać Nicka pociskami. Ten odwraca głowę w jego kierunku. Nick unosi nogę i opuszcza ją na Tetraxa, Baz-Ela i Daxtera, którzy natychmiast rzucają się do ucieczki, unikając zgniecenia. Nefrill podlatuje do głowy Nicka i dotyka jego czoła ręką. Pojawia się wokół niej szron, a Nick krzyczy głośno. Morfeusz opuszcza głowę Nicka. Nefrill natychmiast wykorzystuje okazję, aktywując urządzenie, które wciąga do siebie Nemuinę. Nick odmienia się w człowieka, leżąc w kraterze pozostawionym przez jego stopę. Tetrax schodzi natychmiast do krateru i pomaga Nickowi wstać. Chłopak rozgląda się paranoicznie. Morfeusz patrzy na Nicka przez szybkę zbiornika.
 * Nick: C-co...
 * Daxter: Zasłeś.
 * Tetrax: W czasie gdy mówiłem o naszych wydatkach na ten kwartał.
 * Nick: A-ale... Morfeusz...
 * Daxter: Że jaki eusz?
 * Tetrax: Wygląda na to, że miałeś interesujący sen.
 * Nick: T-tak... najwidoczniej tak...
 * Tetrax: No dobrze. Chodźmy. Baz-El wzywał nas do hangaru.
 * Nick: Co to było?
 * Daxter: Co co było?
 * Nick: Był spadek, prawda?
 * Tetrax: Wszystko dobrze, idź dalej.
 * Nick: C-co?
 * Nick: Eee...
 * Daxter: (monotonnie) Jest dobrze, Nick. Idź dalej. (Nick spełnia prośbę, gdy nagle ton Daxtera się zmienia) Nie patrz w dół!
 * Tetrax: Nick?
 * Nick: To kolejna sztuczka. Chcecie mnie zmusić do zejścia z krawędzi! To znowu sen!
 * Tetrax: Nie, Nick! To prawdziwe-
 * Daxter: Wolniej się nie dało?!
 * Baz-El: Dla twojej wiadomości - zdobycie sprzętu do łapania Nemuin jest co najmniej skomplikowane.
 * Nefril: Oto ono.
 * Daxter: Słoik?
 * Nefrill: Można tak powiedzieć. Skutecznie unieszkodliwi Nemuinę, o ile uda nam się wydostać go z głowy Tennysona. A tym mogę zająć się ja. Odwróćcie jego uwagę.
 * Nick: Wyjdź z mojej głowy!
 * Nick: AAAA! ZIMNOOOO!
 * Morfeusz: (uderzając w ściankę) Nie! Ja nie jestem niczyim celem!
 * Nick: Co? Gdzie? Morfeusz!
 * Tetrax: Spokojnie Nick. Złapaliśmy go. To koniec.
 * Nick: C-co? Ale... skąd mam wiedzieć czy to nie kolejny sen?
 * Tetrax: Musisz uwierzyć mi na słowo.
 * Nick: Ja... (szczypie się w rękę) Ał! ...na tym etapie sam nie wiem czy to cokolwiek znaczy. Może... może my zawsze śnimy? Może nie ma żadnej rzeczywistości? To mi nie da żyć!
 * Morfeusz: Dziennik Morfeusza, wpis 636. Cel uciekł, a mój status, uwięziony. Sugerowana poprawa, zmusić cel do filozoficznych rozważań.