User:GrubaBulwa

odcinek 23
Nick siedzi w fotelu obok Myaxx. Prowadzą właśnie ożywioną rozmowę. Tetrax steruje statkiem i zdaje się jak gdyby lekko poirytowany. Statek schodzi lekko na bok, jednak szybko wraca do pionu. Tetrax prycha. Tetrax wzdycha. Tetrax naciska kilka przełączników na panelu kontrolnym. Oczekuje chwilę na odpowiedź, po czym znów aktywuje komunikator. Znów jedynie cisza. Myaxx i Nick podchodzą do panelu kontrolnego. Statek osiada na platformie lądowniczej. Tetrax aktywuje hełm i wstaje z fotela. Tetrax warczy cicho, lecz uspokaja się po chwili, biorąc głęboki oddech. Tetrax opuszcza statek. Rampa zasuwa się, gdy ten zbliża się do szerokich drzwi stacji. Podważa je i podnosi, prześlizgując się przez utworzoną szparę. Nick uśmiecha się.
 * Tetrax: Chyba się polubiliście.
 * Myaxx: Owszem. Nick jest bardzo mądry... jak na człowieka, oczywiście. I słucha mnie z zainteresowaniem, w przeciwieństwie do pewnego innego osobnika na tym statku.
 * Tetrax: Słucham?!
 * Myaxx: Oj nie denerwuj się. Prawda czasem boli. Jeżeli nie chcesz, żebym tak o tobie mówiła, to przestań zachowywać się w taki sposób.
 * Tetrax: Nigdy się tak nie zachowywałem. Ile jeszcze głupstw na mój temat ci opowiedziała, Nick?
 * Nick: Eee...
 * Myaxx: Żadne tam głupstwa. Wszystko to szczera prawda.
 * Tetrax: A właśnie. Jak właściwie znalazłaś się na Incarceconie?
 * Myaxx: Poleciałam tam specjalnie, żeby się ukryć i zarobić na życie. O dziwo kryminaliści potrafią docenić doskonałe rzemiosło.
 * Tetrax: Ukryć? Przed kim?
 * Myaxx: Przed Vilgaxem, przed Hydraulikami... Azmuth mi to zalecił.
 * Tetrax: Jesteśmy w zasięgu komunikacyjnym stacji. Spróbuję nawiązać połączenie.
 * Tetrax: Generał Tetrax Shard do stacji B-10, odbiór.
 * Tetrax: Stacja B-10, odezwijcie się, odbiór.
 * Nick: Co się dzieje?
 * Tetrax: Nikt nie odpowiada. Coś jest nie tak.
 * Myaxx: Nie sądziłam, że aż tak cię nie lubią.
 * Tetrax: Myaxx! To... (uspokaja się) To poważna sprawa, więc przynajmniej na chwilę zachowaj swoje inteligentne uwagi dla siebie, dobrze?
 * Myaxx: (sarkastycznie) Ależ oczywiście, sir.
 * Tetrax: Zostańcie na statku. Mówię poważnie. Pójdę sprawdzić o co chodzi. Pozostajemy w kontakcie przez komunikatory.
 * Myaxx: Żarty sobie stroisz? Nie można cię puścić samego, ciamajdo.
 * Tetrax: Zostań tu i pilnuj Nicka. Jeżeli będę potrzebował wsparcia, to was wezwę. Rozumiemy się?
 * Nick: Jak najbardziej.
 * Myaxx: Jasne. Uważaj na siebie.
 * Myaxx: Spokojnie, Tennyson. Poradzi sobie. Mogę o nim powiedzieć wiele, ale na pewno nie to, że nie umie o siebie zadbać.
 * Nick: Tak... wciąż ciężko mi uwierzyć, że się kiedyś w tobie kochał. W sumie, że w ogóle w kimkolwiek się kiedyś kochał. Po prostu... nie wydaje się taką osobą.
 * Myaxx: Och, gdybyś tylko widział jak się zachowywał w mojej obecności kiedy jeszcze pracowaliśmy z Azmuthem. Był jak mały chłopiec.
 * Nick: Niech pani opowie mi coś więcej. Niekoniecznie o... tym.

Tetrax uruchamia noktowizję w swoim hełmie. Korytarz jest kompletnie ciemny. Ściany oblepione są dziwną, nieznaną mazią, a gdzieniegdzie ze szpar między płytami wyłaniają się grube, fioletowe pnącza. Tetrax idzie ostrożnie przed siebie, wyciągając blaster z kabury. Zagląda do różnych pomieszczeń. Wszystkie są równie ciemne i puste jak korytarz. W tym momencie wokół Tetraxa owija się pnącze, ściskając go i niszcząc komunikator. Z ciała Tetraxa wyrastają kolce, które przecinają pnącze, pozwalając mu na wyrwanie się z uścisku. Ląduje na ziemi i strzela do pnącza z blastera. To cofa się. Hydraulik nie ma jednak czasu, aby upajać się zwycięstwem, ponieważ z drugiej strony atakują go kolejne dwa pnącza. Tetrax macha w ich kierunku ręką, jednak zamiast wystrzelić z niej kryształowe odłamki wypuszcza falę płomieni. Pnącza cofają się przestraszone.
 * Tetrax: (do komunikatora) Jestem w środku. Coś jest zdecydowanie nie tak. Wygląda na to, że zasilanie wysiadło. (kuca przy jednym z pnączy) Do tego nikogo tutaj nie ma. Ściany są pokryte jakąś dziwną mazią i wyrastają z nich fioletowe pnącza. Jakieś pomysły, Myaxx?
 * Myaxx: (z komunikatora) Hmm... nie. Z niczym mi się nie kojarzy. Ale bynajmniej mi się to nie podoba. Idziemy do ciebie.
 * Tetrax: Nie. Zostajecie na statku. Poradzę sobie. Nie jestem-
 * Tetrax: Powodzenia.
 * Tetrax: No jasne...

Myaxx wstaje i chwyta za włócznię. Myaxx opuszcza rampę statku i zaczyna biec w kierunku wejścia do stacji. Nick aktywuje hełm i podąża za nią truchtem. Myaxx podważa drzwi włócznią. Nick po chwili wahania spełnia prośbę. Myaxx dołącza do niego. Nick aktywuje latarkę wbudowaną w swój hełm. Oboje rozglądają się po korytarzu. Nick wzdryga się. Myaxx rusza do przodu. Nick podąża za nią, wzdrygając się po raz kolejny. Na ramię Nicka spada kropla dziwnej mazi. Chłopak wzdryga się raz jeszcze. Nagle zza ściany wyłania się obcy przypominający różową małpę. Oczy zakryte ma srebrnym wizjerem z niebieską soczewką. Ubrany jest w biały pancerz Hydraulików, a w rękach trzyma karabin energetyczny. Myaxx popycha Nicka za swoje plecy i wystawia włócznię przed siebie. Jej końcówka iskrzy na czerwono. Hydraulik odwraca się do Myaxx i patrzy na nią chwilę bez słowa. Dopiero po jakimś czasie odzywa się. Po tych słowach odwraca się na pięcie i zaczyna iść w głąb korytarza. Myaxx spogląda na Nicka porozumiewawczo i rusza za Hydraulikiem. Nick nadgania ją. Nick rozgląda się nerwowo i zauważa delikatny ruch otaczających ich pnączy. Hydraulik podchodzi do drzwi pilnowanych przez dwóch innych funkcjonariuszy. Obaj stoją wyprostowani i patrzą przed siebie nie mrugając. Nick znów, a jakże, wzdryga się. Hydraulik wchodzi przez drzwi. Myaxx idzie tuż za nim. Nick zatrzymuje się na sekundę i dołącza do swojej "opiekunki". Wkraczają do pomieszczenia, które zdaje się być centrum sterowania. Jest to okrągły, szeroki pokój pełen komputerów i wielkich ekranów. W jego centrum znajduje się natomiast coś nietypowego. Ogromna, biała roślina z jednym, czarnym okiem o czerwonej źrenicy i wielką paszczą skierowaną ku sufitowi. Roślina przytwierdzona jest do ziemi czterema korzeniami, bliźniaczo podobnymi do tajemniczych pnączy. Roślina otoczona jest przez Hydraulików. Każdy z nich jest uzbrojony. Małpi obcy dołącza do reszty grupy. Wszyscy patrzą pustymi oczyma na Myaxx i Nicka. Nick spogląda na ziemię. Suną ku niemu fioletowe pnącza. Pnącza przyspieszają i chwytają Nicka w pasie. Zaczynają następnie ciągnąć go ku roślinie. Chłopak wydaje z siebie przerażony krzyk. Myaxx atakuje pnącze włócznią, to jednak nic sobie z tego nie robi. Hydraulicy otwierają natomiast ogień. Myaxx aktywuje złotą tarczę energetyczną i blokuje kilka strzałów, po czym wskakuje za jeden z paneli kontrolnych. Nick aktywuje Omnimatrix i uderza tarczę, uwalniając eksplozję zielonej energii. Hydraulicy zostają przewróceni na ziemię przez siłę wybuchu, a macki zdają się oparzone przez energię i puszczają Nicka na ziemię. Gdy zielone światło gaśnie pojawia się duch, którego ciało tworzą fioletowe kamienie. Ze szpar pomiędzy nimi wydostaje się fioletowe światło. Głowa ducha przypomina odwróconą czaszkę, spowitą dodatkowo fioletowymi płomieniami. Nick wypycha ręce do przodu i wypuszcza strumień fioletowych płomieni w Hydraulików. Ci stają w płomieniach, ich ciała zwęglają się wyjątkowo szybko. Nagle z sufitu wytryskuje tajemnicza maź, która oblewa Hydraulików i gasi ich ciała. Myaxx wyskakuje zza osłony i przebija jednego z Hydraulików włócznią. Ten nic sobie z tego nie robi i zamachuje się do uderzenia. Myaxx odskakuje jednak w ostatniej chwili. Hydraulik wyciąga z siebie włócznię i odrzuca ją na bok, rana w jego brzuchu zrasta się natychmiast. Myaxx zdaje się doznawać olśnienia. Nick wlatuje w ciało jednego z Hydraulików, który natychmiast staje w fioletowych płomieniach. Nick przelatuje w ten sposób przez wszystkich Hydraulików. Ich zwęglone ciała spadają na ziemię. Wielka roślina ryczy przeciągle i wypluwa z paszczy falę cieczy, która obmywa ciała Hydraulików. Nasiąkają one w pewien sposób cieczą i nabierają znów kolorów i kształtów. Po chwili wszyscy podnoszą się z ziemi. Nick wymija Hydraulików i wlatuje w wielką roślinę, która zaczyna płonąć. Opluwa jednak samą siebie falą cieczy i gaśnie. Nick podlatuje więc do Myaxx, otoczonej teraz ze wszech stron przez roślinnych Hydraulików i tworzy wokół niej ścianę ognia. Hydraulicy zaczynają przedzierać się przez ścianę płomieni. Myaxx odwraca się i zostaje chwycona przez pnącze. Wbija w nie krótkie ostrze, co nie daje żadnego efektu. Nick podlatuje do towarzyszki i chwyta pnącze, które zaczyna płonąć. Myaxx upada na ziemię. Nick wlatuje w metalową podłogę, która zaczyna się po chwili topić. Myaxx spada przez dziurę na korytarz na niższym poziomie. Nick materializuje się po chwili obok niej i po chwili wraca do ludzkiej postaci. Oboje rzucają się biegiem w głąb korytarza. Hydraulicy patrzą za nimi przez dziurę, gdy nagle rozlega się niezrozumiały, niski głos. Wszyscy odwracają się do rośliny.
 * Myaxx: Tetrax! Tetrax!
 * Myaxx: Idę tam.
 * Nick: Ale Tetrax-
 * Myaxx: Tetrax ma kłopoty. Poza tym nie ma prawa mówić mi co mam robić. Idziemy.
 * Nick: (niepewnie) Z-znaczy się ja też?
 * Myaxx: Tak, ty też.
 * Nick: O rany...
 * Nick: Proszę zaczekać!
 * Myaxx: Do środka. Już!
 * Nick: Ciemno jak w-
 * Myaxx: Csii!
 * Nick: (szeptem) Oj. Przepraszam. Chwila... które to... aha!
 * Myaxx: Mądrze.
 * Nick: Fu. Co to ma być?
 * Myaxx: Wciąż nie wiem. Ale mam złe przeczucia.
 * Myaxx: Trzymaj się blisko mnie i niczego nie dotykaj.
 * Nick: (beznamiętnie) Brzmi znajomo.
 * Nick: Łeee...
 * Myaxx: (agresywnie) Gdzie jest Tetrax?
 * Hydraulik: (monotonnie) Proszę za mną.
 * Nick: (szeptem) Ale pani wie, że to pułapka, prawda?
 * Myaxx: (szeptem) Oczywiście. Ale jakoś musimy się dowiedzieć o co tu chodzi, prawda?
 * Nick: Mmm... nie jestem pewien.
 * Nick: (szturchając Myaxx w plecy) Myaxx, ja-
 * Hydraulik: Tutaj. Proszę za mną.
 * Nick: (piskliwym głosem) Myaxx...
 * Myaxx: Cicho, dziecko.
 * Hydraulik: (monotonnie) Wadliwe istoty, mistrzu. Wymagają poprawy.
 * Nick: Myaxx!
 * Nick: Myaxx, pomóż!
 * Myaxx: Użyj Omnimatrixa, Tennyson!
 * Nick: A co jeżeli eksploduje? I zniszczy wszechświat?
 * Myaxx: To przynajmniej umrzemy szybko i w miarę bezboleśnie!
 * Nick: O kurczę. To może się nawet przydać.
 * Nick: O ranyy...
 * Myaxx: Oczywiście... Tennyson! To rośliny!
 * Nick: Jasne!
 * Nick: Ha! To aż... podejrzanie zbyt łatwe.
 * Myaxx: Musisz-
 * Nick: Tak wiem. Muszę załatwić szefa.
 * Nick: Jakieś pomysły?
 * Myaxx: Mam jeden. Musimy znaleźć laboratorium i naprawić Omnimatrix.
 * Nick: Okej. Jak konkretnie poprawi to naszą sytuację?
 * Myaxx: Istnieje szansa, że będę w stanie odblokować próbkę DNA, która nam pomoże.
 * Nick: Super, nowy kos- Uwaga!
 * Nick: Wiesz, gdzie może być laboratorium?
 * Myaxx: Nie.
 * Nick: Super. To idziemy na dół.
 * Myaxx: Słucham?
 * Nick: A teraz biegiem!
 * Hydraulicy: (monotonnie) Tak, panie.

Nick i Myaxx pędzą przez korytarz, atakowani ze wszystkich stron przez pnącza. Nick strzela do nich z blastera, a Myaxx tnie swoimi ostrzami. Nie daje to jednak większego efektu. W pewnym momencie Nick zostaje chwycony przez jedno z pnączy za nogę i pociągnięty w górę, upuszczając przy tym blaster na ziemię. Myaxx odwraca się i rzuca biegiem w kierunku Nicka, jednak jej drogę zastępują pnącza. Jedno z nich oplata się wokół jej ręki. Nagle pnącze zostaje ucięte w połowie, a Nick spada na twarz na ziemię. Podnosi się stękając z bólu. Z cienia wyłania się Tetrax, który mija Nicka i płonącymi ostrzami rozcina pnącza atakujące Myaxx. Nick podnosi się, tylko po to by zaraz znów upaść. Dwa pnącza oplatają się wokół jego nóg i ciągną po ziemi do tyłu. Chłopak desperacko próbuje aktywować Omnimatrix. Tetrax odwraca się do Nicka, uderza nogą w ziemię i tworzy tuż za chłopakiem płonącą ścianę, która przecina pnącza w połowie. Nick oddycha z ulgą. Tetrax rzuca przed siebie kulę ognia. Pnącza cofają się przed nią. Nick podnosi się ślamazarnie z ziemi i dysząc ciężko ze zmęczenia zaczyna biec razem z Myaxx do końca korytarza. Myaxx staje przy drzwiach laboratorium i próbuje otworzyć je siłą. Pnącza nieuchronnie się do nich zbliżają. Ręka Nicka zostaje chwycona przez pnącze. Chłopak zaczyna okładać je pięścią, bez skutku. Zaczyna być ciągnięty w górę. Myaxx wyłamuje w końcu drzwi kopnięciem, po czym odpina od pasa shuriken, który ciska w pnącze. Shuriken eksploduje, pnącze puszcza Nicka, który zostaje dodatkowo odrzucony siłą eksplozji i uderza w ścianę. Myaxx podnosi go i wrzuca do laboratorium, aby następnie zamknąć drzwi, przytrzaskując pnącze. Rzuca się następnie do komputera i zaczyna przy nim majstrować. Zaczyna się rozlegać walenie w drzwi. Myaxx wywarza drzwiczki skrzynki pod komputerem i zaczyna majstrować przy kabelkach. W międzyczasie drzwi zaczynają uginać się lekko. Nick milknie i spełnia posłusznie polecenie. Drzwi po raz kolejny się uginają. Myaxx łączy jakieś kabelki, a monitor komputera rozświetla się. Kolejny trzask. Drzwi niemal już puszczają. Nad Omnimatrixem zwieszają się przeróżne narzędzia. Myaxx zaczyna pracę. Na klepsydrze Omnimatrixa pojawiają się trzy pasy. Jeden z nich znika. Drugi pas znika, gdy drzwi uginają się raz jeszcze. Drzwi spadają z brzękiem na ziemię, gdy trzeci pas znika. Do pokoju wchodzi Tetrax na czele grupy Hydraulików. Wszyscy celują z broni do Nicka i Myaxx. Myaxx warczy, wyrywa narzędzia z sufitu i ciągnie Nicka za panel kontrolny. Pociski zaczynają się sypać, kiedy Myaxx majstruje przy Omnimatrixie ręcznie. Wyciąga z pojemnika przy nodze shuriken i ciska go w Tetraxa, który eksploduje po chwili razem z resztą Hydraulików. Ich ciała odrastają szybko. Nick podskakuje z bólu, gdy Omnimatrix zaczyna świecić się na zielono. Panel zostaje wyrwany z ziemi przez pnącza i rzucony na bok, odsłaniając Nicka i Myaxx na cały ogień. Myaxx aktywuje złotą tarczę i osłania się przed pociskami, jednak sporo nadal trafia w jej ciało. W pewnym momencie przewraca się na jedno kolano. Nick podaje Myaxx lewą rękę. Ta znów ciska shuriken w Hydraulików, kupując im kilka sekund czasu. Zaczyna następnie kręcić tarczą zegarka w różne strony, jak gdyby wpisywała jakąś kombinację. Zegarek rozbłyska na chwilę na żółto, po czym wraca do normalnego koloru. Na tarczy wyświetla się sylwetka nieznanego obcego. Nick uderza w tarczę i przemienia się w bulwiastego obcego o żółtawej skórze. Ma ogromne, czarne usta obejmujące cały przód jego twarzy. Z jego brody wyrastają dwa kolce. Zielone oczy ma po obu stronach głowy. Ma krótkie kończyny i ogon. Ubrany jest w czarno-zielone spodnie, na których widnieje symbol Omnimatrixa. Nick spogląda na swoje krótkie łapki. W tym momencie zostaje trafiony kilka razy i zatacza się do tyłu. Całe ciało Nicka nadyma się, zmieniając się w wielką kulę na nóżkach. Następnie otwiera usta i wypluwa skoncentrowany strumień zielonej substancji, która uderza w Hydraulików, przewracając ich na ziemię swoim ciśnieniem i przeżerając ich ciała. Hydraulicy zdają się nie regenerować. Nick uśmiecha się i oboje ruszają biegiem przez korytarz. Zatrzymują się, gdy na ich drodze pojawiają się pnącza. Nick nadyma się i opluwa je kwasem, który natychmiast je przeżera, torując im drogę. Nick podbiega do windy i spluwa na jej drzwi, przeżerając je. Widnieje za nimi tylko pusty szyb. Myaxx odwraca się do zbliżających się pnączy, po czym wskakuje na Nicka. Ten ugina się lekko pod jej ciężarem. Nick wskakuje do szybu. Oboje zaczynają spadać w dół. Nick nadyma się i wypluwa strumień cieczy, który okazuje się na tyle silny, że zaczyna wypychać ich w górę. Wreszcie docierają na szczyt. Nick uderza w sufit, przygniatając lekko Myaxx, po czym zmniejsza ciśnienie. Robi to jednak trochę za mocno i spada za bardzo w dół. Zajmuje mu to trochę czasu, jednak w końcu Nick odpowiednio wymierza ciśnienie i znajduje się na równi z wyjściem z windy na najwyższym piętrze. Myaxx zeskakuje z niego i ląduje na ziemi. Nick przestaje pluć i chwyta się krawędzi. Myaxx wciąga go na górę. Oboje stają twarzą w... twarz (?) z rośliną, otoczoną jeszcze przez kilku Hydraulików, którzy podnoszą broń do strzału. Nick opluwa ich kwasem, przeżerając ich ciała. Roślina ryczy gniewnie i atakuje pnączami. Jedno z nich przewraca Nicka na ziemię. I wtedy chłopak coś spostrzega. Z sufitu zwisają coś jakby jaja czy pojemniki, w których zdają się przebywać żywe istoty. Myaxx, chwycona teraz przez pnącze, podnosi głowę na sufit. Nick podnosi się ociężale i spluwa na jeden z pojemników. Jego ściana przeżera się, a na podłogę upada pokryty gęstą cieczą Hydraulik, stękając z bólu. Myaxx jest właśnie zamykana w jednym z pojemników. Nick nadyma się więc i wypluwa strumień kwasu, obmywając nim niemal cały sufit, uwalniając Hydraulików, w tym Tetraxa. W pewnym momencie zostaje chwycony przez pnącze i przyciągnięty prosto przed roślinę, która otwiera swoją paszczę z zamiarem pożarcia go. Nick nadyma się, sprawiając, że pnącze pęka, nie będąc w stanie objąć ogromnej kuli. Następnie wypuszcza strumień kwasu prosto w paszczę rośliny, która zaczyna ryczeć boleśnie. Pnącza zaczynają więdnąć, a same cielsko rośliny topić się z sykiem. Gdy wypluwa cały kwas, który zebrał, Nick ląduje na ziemi. Zielone kropelki wciąż kapią z jego ust. Odwraca się do Hydraulików, którzy powoli podnoszą się z ziemi. Myaxx pomaga Tetraxowi wstać. Myaxx uśmiecha się.
 * Nick: Myaxx!
 * Myaxx: Trzymaj się, Tennyson!
 * Nick: Nie bardzo mam czego!
 * Nick: Tetrax!
 * Tetrax: Ruchy! Laboratorium jest na końcu korytarza!
 * Nick: Czyli dobrze trafiłem!
 * Nick: Pomocy!
 * Tetrax: Myaxx! Zabierz go i napraw Omnimatrix. Ja zajmę się pnączami.
 * Myaxx: Nie dasz rady!
 * Tetrax: Przynajmniej raz we mnie uwierz.
 * Myaxx: Zawsze w ciebie wierzyłam.
 * Tetrax: Miło to słyszeć. A teraz idźcie!
 * Nick: (zasapany) Ja... kolka... muszę...
 * Myaxx: Milcz!
 * Nick: Eee... Myaxx?
 * Myaxx: (z wysiłkiem) Pracuję nad tym!
 * Nick: Pracuj szybciej- Aa!
 * Nick: Nie nie nie!
 * Myaxx: Muszę przywrócić zasilanie... daj mi chwilę.
 * Nick: Myślę, że możemy nie mieć chwili!
 * Nick: Myaxx?
 * Myaxx: Siadaj na fotelu i nie gadaj!
 * Myaxx: Połóż lewą rękę na tym stołku i się nie ruszaj.
 * Myaxx: Dobrze. Teraz sprawdźmy... muszę zlokalizować odpowiedni sprzęt i...
 * Nick: Myaxx!
 * Myaxx: Już, już!
 * Myaxx: Argh! Głupi Azmuth i jego głupie i genialne zabezpieczenia. Muszę przełamać zapory bezpieczeństwa!
 * Nick: Szybko!
 * Myaxx: Pierwsza zapora z głowy. Czemu on musi być taki genialny?
 * Nick: Myaxx, szybko! Nie mamy czasu!
 * Myaxx: To sam spróbuj przełamać zapory ogniowe najgenialniejszego mózgu w pięciu galaktykach!
 * Nick: Zaraz, pięciu?
 * Tetrax: Ognia.
 * Nick: Ał! Co jest?!
 * Myaxx: Omnimatrix jest teraz częścią ciebie, dziecko. Nie dbasz o niego, to nie dbasz o siebie. I to właśnie twoje ciało będzie ponosiło tego konsekwencje.
 * Nick: Rany, jak ja mam dość konsekwencji...
 * Myaxx: Gotowe. Błąd separacji naprawiony. Teraz tylko-
 * Myaxx: Daj mi ten zegarek!
 * Myaxx: Zmień się w to! Natychmiast!
 * Nick: A to nam pomoże?
 * Myaxx: Zmieniaj się!
 * Nick: No dobra. I co ten-
 * Myaxx: To Spheroid! Pluje żrącym kwasem o dużym ciśnieniu.
 * Nick: Dobra! Chyba już rozumiem.
 * Nick: Tak! Nazwę go Rzyguś!
 * Myaxx: Serio? Znaczy idziemy! Już!
 * Nick: Dokąd?
 * Myaxx: Pozbyć się chwasta.
 * Nick: Skoro Tetrax tam był to znaczy...
 * Myaxx: Że go dorwali. Ale my go uratujemy. Jakoś.
 * Nick: Podoba mi się pani podejście.
 * Nick: Biegiem!
 * Myaxx: Musimy znaleźć inną drogę.
 * Nick: (mrużąc oczy) Nie. Chcę czegoś spróbować.
 * Myaxx: To nie pora na zabawę!
 * Nick: Wskakuj na mój grzbiet.
 * Myaxx: Żartujesz sobie?
 * Nick: Zrób to!
 * Nick: Uff... spodziewałem się, że będziesz ciężka, ale nie aż tak ciężka!
 * Myaxx: Czy ty chcesz mnie obrazić?
 * Nick: A w życiu.
 * Myaxx: Mamy iść w górę, nie w dół!
 * Nick: Daj mi czas!
 * Myaxx: Ha! Dobrze myślisz! (krzywi się) Co za smród...
 * Myaxx: Na górę Tennyson!
 * Nick: Myaxx! Sufit! To tutaj się podziali wszyscy Hydraulicy!
 * Myaxx: Jesteś pewien?
 * Nick: Nie.
 * Nick: Haha! Jestem genialny! Myaxx?
 * Myaxx: Tennyson!
 * Nick: Rany. Widać, że roślina.
 * Myaxx: Mówiłeś coś, że sobie poradzisz?
 * Tetrax: Ja... dziękuję.
 * Nick: Ta, spokojnie. Nie musicie mi dziękować. To nie tak, że właśnie uratowałem całą stację.

Nick, Myaxx i Tetrax siedzą już na statku. Tetrax przygotowuje go do lotu, a Nick z zachwytem ogląda działający zegarek. Myaxx i Tetrax wyciągają swoje klucze i podchodzą do Nicka, który wystawia lewą rękę do przodu. Myaxx aktywuje Omnimatrix, podnosząc tarczę, po czym wkłada klucz z matrycę zegarka. Tetrax robi to samo, ale z drugiej strony. Tarcza zaczyna się kręcić, a z zegarka dobywa się głośny dźwięk. Po chwili pojawia się zielona, holograficzna mapa, rozciągająca się na całe wnętrze. Cała trójka ogląda ją ze zdumieniem. Myaxx podchodzi do podświetlonej planety i wskazuje ją palcem.
 * Nick: Suuper!
 * Myaxx: Nie jest jeszcze całkiem naprawiony. Wciąż będzie cię zmieniał w nie tego kosmitę. I wciąż będzie zmieniał twoje formy co kilka minut.
 * Nick: To dlaczego jak zmieniałem się w Rzygusia to wszystko działało?
 * Myaxx: Bo to była nowo odblokowana próbka DNA. To w jakiś sposób obchodzi błąd zegarka.
 * Nick: Rany...
 * Tetrax: Spokojnie. Teraz nic nie stoi nam już na drodze do odnalezienia Azmutha.
 * Myaxx: Och, o tym się jeszcze przekonamy.
 * Myaxx: To musi być ta planeta.
 * Tetrax: Ale to niemożliwe.
 * Myaxx: Naprawdę? Bo mi to wygląda bardzo Azmuthowo. Wybranie sobie na miejsce emerytury najbardziej odległej, niebezpiecznej, nieznanej i owianej legendami planety w galaktyce.
 * Nick: Co to za miejsce?
 * Tetrax: Xenon. Miejsce, z którego się nie wraca. Nawet najlepsi piloci przestali podejmować się lotów w ten rejon galaktyki już dawno temu.
 * Myaxx: (kładąc rękę na ramieniu Tetraxa) No to będziesz musiał się postarać.