User:GrubaBulwa

Teren ziemskiej placówki Hydraulików. Daxter ciska krążek, za którym natychmiast rusza Nick w postaci Ferala. Wyskakuje w powietrze i chwyta go w szczęki, po czym wraca do gremlina. Daxter kładzie rękę na łbie Nicka, który reaguje warknięciem. Daxter cofa natychmiast dłoń. Nick warczy jeszcze cicho, po czym odwraca głowę. Tetrax idzie w kierunku swojego statku. Nick biegnie w jego kierunku i zastępuje mu drogę. Tetrax próbuje wyminąć Nicka, który przeskakuje na bok, wciąż blokując mu drogę. Omnimatrix rozładowuje się. Przed Tetraxem staje Nick w ludzkiej postaci. Tetrax wchodzi na pokład. Nick wbiega za nim. Tetrax unosi brew. Nick siada w fotelu i zapina pasy. Statek unosi się nad ziemię i zaczyna lecieć.
 * Daxter: Dobry piesek! Dobry!
 * Daxter: No już, przecież żartam tylko.
 * Nick: (Warczy pytająco)
 * Tetrax: Zejdź mi z drogi Nick.
 * Nick: (Warczy stanowczo)
 * Tetrax: Naprawdę nie mam na to czasu.
 * Nick: Tak lepiej. Gdzie idziesz?
 * Tetrax: Lecę zbadać nowe... przedsięwzięcie Wiecznych Rycerzy.
 * Nick: Koks. Lecę z tobą.
 * Tetrax: Wolałbym nie.
 * Nick: Nie mów mi, że dalej się o mnie martwisz. Jestem już Hydraulikiem.
 * Tetrax: I dlatego musisz wypełniać moje rozkazy.
 * Nick: Ale mam chyba prawo je kwestionować, jeśli są niedorzeczne. Chcę lecieć z tobą.
 * Tetrax: (wzdycha) Dobrze. Jeśli tak bardzo tego pragniesz.
 * Nick: A... co to konkretnie za przedsięwzięcie?
 * Tetrax: Rycerze rozpoczęli niepokojące działania na terenie Egiptu. Zdaje się, że szukają czegoś w piramidach.
 * Nick: Moment. Lecimy do Egiptu?
 * Tetrax: To jakiś problem?
 * Nick: Nie jestem fanem tamtejszego klimatu.
 * Tetrax: Więc nie leć.
 * Nick: Nie nie nie. Lecę. Tylko... no lecę no.
 * Tetrax: Dobrze.
 * Nick: To... czy to prawda, że piramidy pochodzą od kosmitów?
 * Tetrax: Można tak powiedzieć. Dawniej waszą planetę odwiedzali Thep Khufan, obcy pochodzący z planety Anur Khufos. Zdaje się, że ludzie budowali te konstrukcje na ich cześć i według ich projektu.
 * Nick: (półgłosem) Ale super...
 * Tetrax: Dlatego też obawiamy się, że nagłe zainteresowanie Wiecznych Rycerzy może wynikać z tych właśnie kosmicznych korzeni.
 * Nick: Mam już ich naprawdę dość. Szkoda, że nie ma sposobu na... no na pozbycie się ich. Po prostu.
 * Tetrax: Niestety.

Statek Tetraxa, kryty przez system kamuflażu, leci ponad rozległą, egipską pustynią. Na horyzoncie malują się piramidy. Statek osiada na piachu, wzbijając go w powietrze. Tetrax wstaje z fotela i przechodzi do schowka. Wyciąga z niego mały dysk i rzuca go Nickowi, który właśnie odpiął pasy. Rampa opuszcza się, a ze statku wylatują Tetrax i Nick. Nick aktywuje hełm. Nick i Tetrax zatrzymują się wreszcie za ruinami, wokół których Rycerze rozłożyli swój obóz. Składają deski i kucają, wychylając się lekko. Zamiast namiotów rycerze używają czegoś w rodzaju przenośnych koszarów, przeniesionych tu zapewne z pomocą helikopterów. Jeden z nich osadzony jest w pobliżu. Większość rycerzy siedzi w cieniu, ze zdjętymi hełmami. Wszyscy są zlani potem. Nick aktywuje Omnimatrix i zaczyna kręcić tarczą. Nick uderza tarczę i pozornie znika. Tetrax rozgląda się. Spojrzenie Tetraxa kieruje się ku ziemi. Na piachu stoi Płazton i macha do niego. Tetrax chwyta Nicka i podnosi go. Tetrax zamachuje się i ciska Nickiem z całej siły. Ten ledwo powstrzymuje się od krzyku, nabierając tylko gwałtownie powietrze. Uderza o metalowy dach baraku i przetacza się po nim. W ostatniej chwili przyczepia się do powierzchni swoimi lepkimi paluszkami i zatrzymuje się przed upadkiem w piach. Podciąga się na dach i znajduje wylot wentylacyjny. Wślizguje się do środka i wygląda przez kratkę. Ukazuje mu się ciemne wnętrze. Siedzi w nim dwójka rycerzy oraz siedząca w rogu związana dziewczyna, którą Nick rozpoznaje jako... Kai, ubrana teraz w obcisłą, czerwoną koszulkę z krótkim rękawem, ma wepchniętą w usta szmatkę. Rycerze zdają się nie wytrzymywać gorąca, zdejmują elementy zbroi i piją hektolitry wody. Odchodząc rycerz mamrocze coś pod nosem o warunkach pracy i nieuczciwym traktowaniu. Drugi pozostaje na miejscu, odchylając głowę do tyłu. Nick mruży oczy, po czym wyślizguje się z wentylacji i zaczyna iść po ścianie w kierunku rycerza, korzystając z przylepnych kończyn. Zeskakuje następnie na niego i szczypie go w konkretny miejscu na szyi, usypiając go i urywając jego krzyk w połowie. Zeskakuje następnie na ziemię i drepta w kierunku Kai, która patrzy na niego zaskoczona. Nick rozgryza liny, oswobadzając Kai. Wyjmuje ona z buzi szmatę i ciska ją na ziemię. Nick sięga do umieszczonego na plecach Omnimatrixa i dotyka go. Do baraku wchodzi rycerz z butelką wody. Zatrzymuje się i patrzy zdezorientowany na rozwiązaną Kai. Ta chwyta szybko hełm drugiego rycerza i ciska go w głowę pierwszego, który upada nieprzytomny na ziemię. Przez ścianę budynku przebijają się dwa kryształowe ostrza, które po chwili wycinają w niej dziurę. Kai i Nick przechodzą przez dziurę. Tetrax odprowadza ich w bezpieczne miejsce, niosąc Nicka na dłoni. Odkłada wreszcie Galwana na przewalony na ziemię obelisk. Kai uśmiecha się. Tetrax spogląda na Nicka z wyrzutem. Omnimatrix zaczyna pikać. Nick zeskakuje na ziemię i odmienia się w człowieka. Kai zakłada ręce na biodra i patrzy na Nicka unosząc brew. Kai podbiega do Nicka i chwyta jego dłonie między swoje. Tetrax rozdziela Nicka i Kai. Kai zaczyna iść w kierunku jednej z piramid. Nick i Tetrax idą kawałek z tyłu. Tetrax spogląda na Nicka pytająco.
 * Tetrax: Rycerze zamknęli całą okolicę.
 * Nick: Tym lepiej dla nas. Cywile nie będą wchodzić nam w drogę.
 * Tetrax: Wyląduję gdzieś dalej.
 * Nick: Tak jest, generale.
 * Nick: Deskolotka?
 * Tetrax: Tak. Podróżowanie przez pustynie pieszo nie jest proste.
 * Nick: To... prawda.
 * Tetrax: Pamiętaj, że to misja na cicho. Nie musimy zwracać na siebie niepotrzebnej uwagi.
 * Nick: To chyba dosyć jasne. Jezu... to słońce jest nie do wytrzymania.
 * Nick: Co za miejsce... nie do życia.
 * Tetrax: Nie odczuwam temperatury.
 * Nick: Fajnie masz...
 * Nick: Rany... nie sądziłem, że będę współczuł rycerzom, ale... w tych puszkach muszą się dosłownie gotować.
 * Tetrax: To potencjalnie ułatwi nam zadanie. Widzisz coś ciekawego?
 * Nick: (mruży oczy i osłania je dłonią) ...stąd nie bardzo.
 * Tetrax: Zaleciłbym przemianę w Ektonurytę.
 * Nick: No właśnie... z tym może być mały problem...
 * Tetrax: Co masz na myśli?
 * Nick: Nie chciałem ci mówić... ale... zniknął.
 * Tetrax: ...zniknął?
 * Nick: Ektonuryta. Spectral. Zniknął. Nie mam go. Nie mogę się w niego zmienić. Tak samo było z Teslinkiem. Jakby... jego DNA się zablokowało czy coś. No nie mam go.
 * Tetrax: Od kiedy?
 * Nick: Chyba od walki z Vilgaxem. Nie wiem co się stało.
 * Tetrax: A nie powiedziałeś mi bo...
 * Nick: Bo... właściwie to nie wiem.
 * Tetrax: Mogłem się spodziewać.
 * Nick: Ale spokojnie. Coś wymyślę.
 * Tetrax: Użyję modułu maskującego.
 * Nick: Będziesz zostawiał ślady na piachu.
 * Nick: Hm... mam... pewien pomysł.
 * Tetrax: A ja mam złe przeczucia.
 * Nick: Tu jestem!
 * Tetrax: Chyba wiem do czego zmierzasz.
 * Nick: Rzucisz mną. (wzdycha) Doskonały pomysł, Nick. Doskonały. Pochodzę po ich obozie i poszukam czegoś ciekawego.
 * Tetrax: Ja zostanę tutaj i będę czekał na znak.
 * Nick: Tak. Bardzo możliwe, że natrafię na komplikacje.
 * Nick: Dobrze. Na tamten budynek, jeśli mogę prosić.
 * Nick: Uff... było blisko.
 * Nick: (w myślach) Kai?
 * Rycerz 1: Kuźwa... nie wytrzymam. No nie wyrobię.
 * Rycerz 2: Woda mi się skończyła... masz jeszcze trochę.
 * Rycerz 1: Nie dam ci, spieprzaj. Nie tylko tobie tu jest gorąco.
 * Rycerz 2: Cham. Zapytam Charliego. Może mu trochę zostało.
 * Nick: Hm... powinnaś się cieszyć, że postanowili związać cię najzwyczajniejszą w świecie liną. Na mnie zawsze stosowali kajdany energetyczne.
 * Kai: Tfu, tfu. Kim jesteś?
 * Nick: Eee... kosmicznym dobrodziejem? Bardziej zastanawia mnie co ty tu robisz, wśród tych... blaszaków.
 * Kai: Nie odpowiada się pytaniem na pytanie, żabciu.
 * Nick: (zawstydzony) Ż-żabciu? J-jestem Galwanem! Dla twojej informacji. Cóż, na rozmowę przyjdzie jeszcze pora. W tej chwili naszym priorytetem powinno być wydostanie się stąd zanim nasz spragniony kolega wróci na posterunek.
 * Kai: A jak chcesz to zrobić? Może nie zauważyłeś, ale ja nie jestem tak mała jak ty.
 * Nick: Och, nie jestem ślepy... ale fakt, nie pomyślałem o tym. To znaczy... eee...
 * Nick: Za chwilę powinien się tu zjawić mój towarzysz. Tymczasem-
 * Nick: Ha... to było...
 * Tetrax: Zapraszam.
 * Nick: To właśnie on.
 * Kai: Chciałby ktoś wyjaśnić mi co tu się dzieje?
 * Nick: Już spieszę z wyjaśnieniem. Ja i mój przyjaciel przybyliśmy tu, aby zbadać najnowsze przedsięwzięcie Wiecznych Rycerzy. I znaleźliśmy ciebie.
 * Kai: Jesteście kosmitami, prawda? Proszę, powiedzcie mi coś o-
 * Tetrax: Wydaje mi się, że nie mamy na to czasu. Co TY tu robisz?
 * Kai: (lekko obrażona) Rycerze wzięli mnie jako zakładniczkę.
 * Nick: Po co?
 * Kai: Żeby zapewnić sobie posłuszeństwo mojego dziadka.
 * Nick: Ah. Wes Green.
 * Kai: Skąd... skąd wiesz?
 * Nick: To... eee...
 * Tetrax: Nieistotne. Po co im twój dziadek?
 * Kai: Jest archeologiem. Jedynym, który wie cokolwiek o Przeklętej Piramidzie.
 * Nick: Przeklętej powiadasz?
 * Kai: Tak. Żaden z badaczy, którzy do niej weszli, nie wrócił. No... poza dziadkiem. Jako jedyny nie dał się zrazić i wciąż badał tę sprawę. I jest jedynym, który może pomóc rycerzom dostać się do środka.
 * Tetrax: Po co mieliby się tam dostawać?
 * Kai: Tego nie wiem.
 * Nick: Wydaje mi się jednak, że możemy śmiało założyć, że nie planują nic dobrego.
 * Kai: Możecie pomóc dziadkowi?
 * Nick: Bardzo chętnie. Poza tym... i tak mieliśmy powstrzymać rycerzy. Upieczemy dwie pieczenie na jednym ogniu.
 * Tetrax: Jednak wciąż priorytetem będzie powstrzymanie rycerzy.
 * Kai: Tak! Dziękuję! Idę z wami.
 * Tetrax: To wykluczone.
 * Kai: Tak? To powodzenia w przechodzeniu przez piramidę i omijaniu pułapek.
 * Nick: Pu... łapek?
 * Kai: Owszem. Jestem wam potrzebna, bo znam piramidę. Będę waszą przewodniczką. No... chyba, że nie chcecie. W takim razie poczekam tu grzecznie i-
 * Nick: Nie nie nie! Chodź z nami!
 * Kai: Wiedziałam, że pójdziecie po rozum do głowy.
 * Nick: No co? To logiczny sposób działania.
 * Kai: C-co? Chwila... jesteś tym chłopakiem z wystawy, prawda?
 * Nick: Z jakiej wystawy?
 * Kai: Tej na uniwersytecie. Nie udawaj. Jesteś chłopakiem zmieniającym się w kosmitów.
 * Nick: S-skąd ten pomysł?
 * Kai: Serio? Uciekasz za róg, pojawia się błysk światła, a później pojawia się kosmita? A nawet dwóch? I obaj mają na sobie ten sam symbol?
 * Nick: Jak tak o tym mówisz to faktycznie to dosyć oczywiste...
 * Kai: Jak to robisz?
 * Nick: H-hej!
 * Kai: Musisz mi powiedzieć! Prooooszę! To jakaś kosmiczna technologia? Mutacja?
 * Nick: S-stoisz trochę za blisko...
 * Tetrax: Wydaje mi się, że jak na razie wystarczy.
 * Tetrax: Mamy ważniejsze sprawy na głowie.
 * Nick: T... tak! To prawda!
 * Tetrax: Prowadź, eee...
 * Kai: Kai.
 * Tetrax: Kai. Dobrze.
 * Tetrax: Przypomina mi kogoś.
 * Nick: Kogo?
 * Tetrax: Ciebie.
 * Nick: Co? Niee... z której niby strony?
 * Tetrax: Naprawdę?
 * Nick: Naprawdę. Nie widzę podobieństwa. Jest... jest irytująca i...
 * Tetrax: (kładzie rękę na ramieniu Nicka) Nie rozpraszaj się.
 * Nick: Rozpraszaj?! Czym mam się rozpraszać? Nie rozumiem.