User:Kochamgofry

'''Na wstępie chciałam przeprosić za jakiekolwiek błędy i nie poukładane zdania. To moja pierwsza pasta więc mam nadzieje że zrozumiecie. A teraz nie przydłużając zacznijmy.'''

Orange50 mówi.... Chciałam wam opowiedzieć o mojej historii... możecie to potraktować jak zwykły żart czy coś... ale to stało się naprawdę.

'' Ogłądałam sobie film, nagle dostałam wiadomość od dziewczyny. Orange50 czy jakoś tak... zresztą nie jest to teraz najważniejsze. Weszłam z ciekawości na czat. Dziwne - pomyślałam. Nie było żadnej wiadomości od danej osoby. Wróciłam do oglądania filmu. Po 30 minutach postanowiłam się położyć spać w końcu była 2 w nocy. Rozebrałam więc łóżko i zasnełam. Rano weszłam na messengera by sprawdzić czy żaden znajomy do mnie nie pisał. Zdecydowałam się, że jeszcze obejżę film. Dostałam wiadomość od tej samej osoby co w nocy. kurwa - krzyknełam. Kto kolwiek to jest czy może dać sobie spokój?! Weszłam na czat z nadzieją że napisze do tej osoby by do mnie nie pisała. Zszokowała mnie treść wiadomości. Z czytania wyrwał mnie głos matki. Nadal zdezoriętowana zeszłam na śniadanie. Po zjedzeniu weszłam na social media, co prawda nie znalazłam tam nic ciekawego, chociaż... jeden post był o orange i jest tragicznej historii. Oczywiście nie doczytałam do końca, dobra nie oszukujmy się w cale nie przeczytałam. Popatrzyłam na zegar wiszący tuż na ścianie przede mną. Czas do szkoły...-, spakowałam potrzebne zeszyty, książki i inne takie gówna i wyszłam. W szkole jak to w szkole same nudy... Gdy gadałam na przerwie z moją przyjaciółką. Spytałam się jej czy wie kto to Orange50, poczułam jak przeszywają ją dreszcze. Zaciągneła mnie do toalety. Zaczeła opowiadać o Orange50. Mówiła coś że Orange była nie winną nastolatką, że pewnego dnia ją porwano, że... została brutalnie zamordowana. Od tam tego dnia w dniu jej śmierci zabija chociaż jedną osobe. Stałam jak wryta. Nie mogłam się nawet ruszyć. Moja przyjaciółka opowiadała dalej... że Orange50 pisze do swoich ofiar 2-3 dni przed dniem jej śmierci. Łzy mimo wolnie zaczeły mi spływać po policzkach. Czyli umrę... - pomyślałam, po lekcjach udałam się do domu. Chciałam o wszystkim opowiedzieć mamie, ale jej jak zwykle nie było. Poszłam na góre. Myślałam cięgle o tym co powiedziała mi Elenor. A może da się to jakoś powtrzymać?! Usiadłam przy komputerze i zaczełam pisać. Ona mi jedynie odpisała, że zostały mi jedynie 4 godziny. Wpadłam na pewien pomysł. Napisałam list do mamy, do Elenor. Mineły 4 godziny. Czułam jak to coś do mnie pełznie. Mam 5 minut... W tym liście jest napisane co było w treści wiadomości. jeśli to czytasz wiedz że mnie juz nie ma. '' ALICE MÓWI...