User:Lilianlacerna

Labing walong taon na ang nakakalipas. Labing walong taon, mga natatanging kwento at karanasan ang siya ng kumaripas. Nariyan ang kasiyahan, tawanan, kalungkutan, hapdi at kirot. Iba’t-ibang yugto, iba’t-ibang pahina ang siyang nabubuo sa paglipas ng panahong di maantabayanan. Halakhak man o iyak ay ilan pa rin sa mga bumuo, bumuo ng kwentong patuloy na inilalathala. Labing walong taon nan ang masilayan niya ang mundong makulay, na sa paglaon ay tila ba dumidilim na hindi na maaninag. Labing walong taon na ang napunan ng batang isinilang ng walang muang. Nagsimula siya sa kamusmusan, kamusmusan na wala pang kalam-alam, ni ultimong sa kanyang lugar na ginagalawan. Sa patuloy na paglipas ng panahon, unti-unting namulat ang isip, lumalaki na ang batang makulit. Natuto ng makipaglaro sa mga iba pang batang paslit. Umuuwi na rin ng amoy araw at pawis na pawis. Ngunit bakit ba kay tulin ng araw, ang inaakala na kahapon pa lamang ay tila bang isang linggo na kagad ang nakalipas. Gayunpaman, ang paslit ay isa na ngayong dalagang tila ba naghihikahos na sa buhay. Marahil, sobrang dami na niyang napagdaanan sa nakaraan. Nahasa na ang kanyang angking galing sa iba’t-ibang aspeto ng buhay. Ang lahat ng kanyang pawis, pagod, hirap at luha ang nagdala sa kanya sa kung nasaan na siya sa ngayon. Oo at sobrang layo pa ng ika nga nila ay tinatawag na ''finish line'' subalit para sa kanya, ang buhay ay hindi karera gayundin tinuturing niya ito bilang isang paglalakbay na magdadala sa kanya sa iba’t ibang panahon sa buhay. Siya ay kasalukuyang nasa kolehiyo sa kanilang lungsod, isang kolehiyala na patuloy na tumatayo mula sa mga pagkakadapa. Paulit-ulit man, nakakapagod, kung minsan ay nais mang sumuko pero kailanman ay hindi gagawin para sa pangarap sa buhay. Siya ay isang simpleng babae na maraming kinahihiligan sa iba’t-ibang aspeto. Makikilala mo man siya bilang isang masungit at mataray na kapwa mag-aaral subalit sinisigurado ko sa iyo na baliktad ang iniisip mo sa kanya kung lubusan mo pa siyang makikilala. Oo, matabil man ang kanyang bibig gayundin ay mahilig magbiro subalit nais kong malaman mo na ito ang kakaibang paraan niya upang makipagkaibigan at maiparamdam sa iyo na iba ka, espesyal ka kung ituturing ka niya sa ganitong paraan. Siya ay sobrang masayahin rin, hanggat kakayanin, ginagawa niya ang lahat upang makahawa ng kaligayahan sa ibang tao na nagpapabalot sa mundo ng kalungkutan. Ano pa man, siya isa ring napakadamdaming tao, sobra siyang sensitibo sa mga bagay-bagay. Mabilis siyang natutusok direkta sa puso ng masasakit na salita na nagpapalaglag ng kaniyang luha sa oras na maramdaman man niya ito. Ano pa man, hindi niya kayang magalit at mas lalong hindi niya ugaling magtanim ng galit sa isang tao marahil gusto lamang niyang masulit ang buhay na sa kanya ay ipinahiram kasama ang mga taong itinakdang maging bahagi ng kanyang paglalakbay sa mundong ibabaw. Gayundin, siya ay isang taong nabubuhay para sa pangarap, marami siyang nais makamit hindi lamang kaugnay sa pagiging matagumpay ngunit, nangangarap din siya na bawat minuto ay nagiging katumbas ito ng isang karanasan na tatatak at kaya niyang mapahalagahan saan man siya mapadpad sa buhay. Siguro marahil ito ay nais rin niyang maunawaan kung ano nga ba talaga ang kanyang layunin rito.

Dagdag pa rito, mahilig siya sa pakikipagkapwa at pakikipag-ugnayan sa ibang tao. Nang siya ay kasalukuyang nasa highschool, siya ay madalas na kalahok sa iba’t ibang gawain na nagpupundar ng samahan sa kanya tulad ng pakikisangkot sa mga gawaing pang-organisasyon. Mabanggit ko lamang, siya isang eagle scout hanggang sa kasalukuyan. Sinimulan niya ang yugtong ito ng kanyang buhay nang siya nasa ikawalong baitang pa lamang. Sobra siyang napamahal sa mga gawain at aktibidades rito na naging dahilan kung bakit niya ito ipinagpatuloy. Subalit sa kasalukuyan, hindi na siya ganoong aktibo sa pakikilahok sa mga pagtitipon kaugnay nito. At mabanggit ko lamang din, hindi iisang pagkakataon niya hinangad maging sundalo. Akala niya ang karanasang ito na ang magsisilbi niyang ''training grounds ''patungo sa kanyang pangarap. Subalit ano nga ba naman ang pagsunod sa magulang bilang simbolo ng paggalang at pagmamahal sa kanila? Naudlot ang kanyang pangarap na ito marahil siya ay tinutulan ng kanyang pinakakamamahal na ina subalit, hindi siya tumigil, san man mapadpad, ang mahalaga ay ipinagpagtuloy niya ang laban kahit walang kasiguraduhan. Sobrang hirap, naging sobrang hirap para sa kanya ang lahat lalo na yaong pinipilit niya mahalin ang mga bagay-bagay pero tila ba hindi siya kayang mahalin pabalik tulad na lamang ng matematika at siyensya. Gulong-gulo ang isipan hanggang sa makatungtong sa Senior High School, unti-unti bang nalilinawanagan na nga o lalong naguluhan? Ano pa man, sa kasalukuyan ay tinatahak na niya ang landas na nawa ay para sa kanya nga. Bilang pagsisimula nito, sobra siyang nahirapan marahil bago ang lahat para sa kanya, bagong kapaligiran, bagong langhap ng simoy ng hangin, bagong mga mukha sa loob ng apat na korner ng isang silid, bagong mga pangalan at bago mga gurong tagapagturo. Ngunit base naman sa mga nagdaang buwan sa kanyang pagsisimula ay patuloy niyang kinakaya kahit sobrang hirap, ito ay marahil para sa kanyang mga pangarap. Teka teka teka, sobrang napahaba na ata ng pagkakasalaysay ko para lamang ipakilala ko sa inyo ang nag-iisa at natatangi kong kaibigan, ang laban pa kahit pagod na, ang ngiti lang kahit ang sakit na at ang bangon lang kahit di mo na kaya na taong kilala ko sa balat na lupa. Para sa kaalaman ng lahat, siya nga pala si Lilian Ortega-Lacerna ang ''Chaka pero strong woman ng Kayumanggi, Lungsod ng Lipa!''