Thread:Manakawaii91/@comment-44314156-20191103154117

TO moja pierwsza "creepypasta" wzorowana na "Aż do gorzkiego końca" Bądźcie delikatni w komentarzach. Albo nie. Po prostu czytajcie. Pozdrawiam. Enjoy.

MILCZAŁEM  NA SALI SĄDOWEJ

Jego ręce są pełne krzywd, a oczy matki pełne łez.

Na sali sądowej nie uśmiecha się, ani nie płacze, nic nie mówi. Nikt nie pyta dlaczego. W milczeniu przyjmuje wyrok. Długoletnie więzienie. W jego przypadku to jak śmierć. Pochowany za życia. Nie ma do nikogo pretensji. Wie, że zasłużył. Ale. Ale chciałby jeszcze trochę pożyć - normalnie pożyć. A teraz wie, że nie ma już na to szansy i nigdy nie będzie miał. CO dałby mu jakikolwiek sprzeciw? Nic. Więc nie rozmawia z nikim, bo i po co. Wie, co co zrobił. A zrobił. CO on właściwie zrobił? Napady, rabunki, kłótnie, przekleństwa... i inne rzeczy, o których nawet boi się myśleć, bo wie, że za nie zapłaci - gorzko. Zza murów życie wygląda inaczej - wie o tym, bo był już kiedyś zamykany - w psychiatrykach, na przykład. I wspomnienia, jakie stamtąd wyniósł nie były zbyt miłe. Oglądał też wiadomości i nagrania z procesów sądowych innych więźniów, zanim on jeszcze stał się więźniem. BO czuł, podświadomie, że kiedyś może być taka jego przyszłość. Więzienie, albo śmierć. Przy czym sam z siebie nigdy nie chciał odebrać sobie życia. Ani nie chciał nigdy biernie czekać, aż ktoś mu je odbierze - wymierzając samosąd. Można powiedzieć, że w sumie zgadzał się z wymierzoną mu karą - czy mógł bowiem prosić o jakąś inną? Gdyby tak było? Jaką właściwie? Nikt nie stanął w jego obronie. Nawet adwokat był zszokowany ilością postawionych mu zarzutów. Powiedzieli żeby zgnił. Więc będzie gnił. To polecenie to puste słowa. Liczy się tylko to, gdzie go umieszczą. Czy będzie sam? Czy może z kimś w celi? Ale tacy jak on więźniowie są zwykle izolowani. I dobrze, czasem dla ich własnego bezpieczeństwa. Kiedy żegna się z matką jej oczy nadal są pełne wyrzutu, a jego - dla równowagi łez.  