User:GrubaBulwa

Nick kręci się w fotelu na statku Tetraxa. Rzeczony Hydraulik siedzi za sterami. W tej chwili hełm nie kryje jego twarzy. Nick również mógł sobie pozwolić na zdjęcie hełmu. Resztę drogi przelecieli właściwie w ciszy. Wreszcie zaczęli wlatywać w atmosferę planety Terradino. Statek ląduje na niezalesionym kawałku ziemi, wzbijając w górę chmurę piachu. Tetrax kładzie dłoń na ramieniu Nicka. Naciska przycisk na zbroi, co sprawia, że hełm nasuwa mu się na twarz. Tetrax rzuca ostatnie spojrzenie na Nicka, po czym opuszcza statek i wskakuje na deskolotkę. Rampa zasuwa się, a Nick zostaje w samotności i ciszy. Zaczyna bawić się Omnimatrixem.
 * Nick: Był pan łowcą nagród, prawda?
 * Tetrax: (wzdycha) Kiedy się domyśliłeś?
 * Nick: Już jakiś czas temu. Carat mnie w tym tylko utwierdził. Czemu nic pan nie mówił?
 * Tetrax: Nie lubię... mówić o swojej przeszłości. To dość niechlubny temat.
 * Nick: Rozumiem. Każdy ma swoje sekrety, poważniejsze lub mniej.
 * Tetrax: Tak. Tak, to prawda.
 * Nick: Co może mi pan powiedzieć o tej planecie?
 * Tetrax: Niebezpieczne i dzikie miejsce, głównie pokryte gęstą dżunglą. Nie ma tutaj żadnej dobrze rozwiniętej cywilizacji. Prymitywne Vaxazaury zamieszkują powierzchnię i są wykorzystywane do prac fizycznych przez inteligentniejszych od nich, przebiegłych Ptorbisarian. "Społeczeństwo" jest tu bazowane na systemie klasowym, na którego szczycie znajduje się ptorbisariańska arystokracja, a na samym dole Vaxazaury.
 * Nick: Vaxazaury mogą zwiększać swój rozmiar do jakichś... 18 metrów, prawda?
 * Tetrax: Tak. Extranet?
 * Nick: Extranet. Co jest naszym ładunkiem?
 * Tetrax: Nie wiem. Zazwyczaj nie zadaje się pytań, tylko wykonuje robotę.
 * Nick: Jasne... to może spytam inaczej. Co wiemy?
 * Tetrax: Ładunek będzie przewożony pociągiem, liniami położonymi nad powierzchnią planety. Pociąg będzie mocno chroniony ze względu na Ptorbisarian.
 * Nick: Brzmi dobrze. Jak w jakimś serialu albo grze. Napad na pociąg.
 * Tetrax: Napad, w którym nie weźmiesz udziału.
 * Nick: Co?
 * Tetrax: Nie udawaj zaskoczonego. To będzie niebezpieczna misja i nie chcę, żeby coś... stało się z Omnimatrixem. Poza tym sam dobrze wiesz, że będziesz tylko przeszkadzał.
 * Nick: To znaczy wiem, że będę przeszkadzał, ale... ale dalej chciałbym się na coś przydać. Może.
 * Tetrax: W tej chwili korzystanie z Omnimatrixa to loteria. Nie możemy ryzykować.
 * Nick: Tak... ma pan rację. Jak zawsze.
 * Tetrax: Nie bierz tego osobiście, Nick.
 * Tetrax: Zostań na statku. Nie ruszaj się stąd ani na krok bez mojego wyraźnego pozwolenia. Na zewnątrz jest bardzo niebezpiecznie.
 * Nick: Tak jest, generale.
 * Nick: W sumie mi to pasuje.

Tetrax podlatuje na deskolotce na skarpę, z której rozciąga się widok na pustą, piaszczystą przestrzeń otoczoną z jednej strony górami, a z drugiej gęstą dżunglą. Zeskakuje na ziemię i klęka na jedno kolano. Uruchamia zoom w wizjerze, spostrzegając nadjeżdżający w zastraszającym tempie pociąg. Dezaktywuje zoom, prostuje się i przygotowuje linkę magnetyczną. Gdy pojazd przejeżdża obok niego, Tetrax wypuszcza linkę, która przyczepia się do dachu wagonu. Zeskakuje następnie ze skarpy i odpala plecak odrzutowy, którym wypycha się w kierunku pędzącego pociągu. Przyciągając się dodatkowo linką ląduje z przewrotem na wagonie. Systemy obronne aktywują się natychmiast. Dwa działka energetyczne wysuwają się z dachu i zaczynają ostrzeliwać Tetraxa, który nic sobie z tego nie robi. Idzie prosto przed siebie, po czym przeskakuje na kolejny wagon. Pojawiają się kolejne działka, te również otwierają ogień w jego kierunku. Tetrax zeskakuje z dachu na mostek łączący dwa wagony, formuje z ręki ostrze i wycina sobie nim przejście do środka. Dwójka odzianych w czarne pancerze ze srebrnymi elementami strażników przerywa rozmowę i odwraca się w jego kierunku. Ich głowy kryją czerwone hełmy. Na czołach mają po jednej okrągłej lampce, a ich soczewki są koloru żółtego. Obaj unoszą po chwili zastanowienia broń i strzelają w Tetraxa. Ten odbija pociski prosto w nich. Następnie ogłusza jednego z nich uderzeniem w głowę, a drugiego chwyta za szyję i unosi nad ziemię. Tetrax unosi ostrze do głowy strażnika. Tetrax ciska strażnika na ścianę, a ten upada bezwładnie na ziemię.
 * Tetrax: Gdzie jest główny ładunek?
 * Strażnik: Ja...
 * Tetrax: Zadałem pytanie. Gdzie jest główny ładunek?
 * Strażnik: (przerażony) Trzeci wagon od lokomotywy! Nie zabijaj mnie! Proszę!

Nick kuca właśnie przy jednej ze skrzyń w magazynie i przegląda jej zawartość. Wyciąga ze skrzyni urządzenie, którego nawet nie spróbuję opisać. Stuka urządzeniem w rękę, ale nic się nie dzieje. Wrzuca je więc z powrotem i kontynuuje grzebanie. Nagle przez statek przechodzi wstrząs, a Nick odnosi wrażenie, że pojazd unosi się. Wspina się szybko po drabinie i biegnie do kokpitu. Wygląda przez przednią szybę i spostrzega, że statek w istocie się porusza. Chowa się więc do komórki, naciska przycisk materializujący hełm i nieświadomie wstrzymuje oddech.
 * Nick: Rany... niesamowite.
 * Nick: Co to w ogóle jest?
 * Nick: O rany.
 * Nick: (w myślach) Któryś za nas cierpiał rany... któryś za nas cierpiał rany...

Przez drzwi wagonu słyszymy wystrzały, brzęk metalu i krzyki strażników. Po chwili przez metal przebija się ostrze Tetraxa, które wycina następnie przejście dla Petrosapiena. Jego pancerz dymi lekko. Tetrax przechodzi już do następnego wagonu, gdy nagle zostaje trafiony w plecy. Odwraca się by ujrzeć trójkę strażników stojących na dachu z karabinami wycelowanymi w niego. Tetrax podnosi wzrok aby ujrzeć, że na dachu wagonu przed nim również stoją strażnicy. Po chwili drzwi otwierają się, aby ukazać kolejną grupkę. Wszyscy naraz zasypują Tetraxa gradem pocisków. Łowca cofa się chwiejnie i ukrywa za skrzynią w wagonie. Przez oba wejścia wsypują się strażnicy. Tetrax prostuje się, trzymając blastery w obu dłoniach i otwiera ogień. Strażnicy, niektórzy trafieni kilka razy, rzucają się w kierunku Tetraxa. Niektórzy prują z karabinów, niektórzy zamachują się kilofami energetycznymi. Tetrax chowa blastery do kabur i rzuca się na wrogów, formując ostrza z obu rąk. Blokuje kilofy i rozcina karabiny, ciągle obrywając, walcząc na dwa fronty. Przebija wreszcie jednego strażnika na wskroś i ciska nim w grupę po drugiej stronie wagonu, przewracając ich. Przeskakuje następnie nad nimi i wybiega z wagonu, wciąż ścigany przez energetyczne wiązki. Wspina się na dach następnego wagonu i biegnie przed siebie nie zatrzymując się. Jeden ze strażników wybiega z wagonu.
 * Strażnik: Ani kroku dalej! Jesteś otoczony!
 * Strażnik: Ognia!
 * Strażnik: Za nim!
 * Strażnik: Brać go! Brać go!
 * Strażnik: Za nim! Szybko! Niech ktoś poinformuje przednie oddziały! Intruz zmierza do ładunku!

Nick, skulony w kącie komórki, unosi wreszcie głowę, skrywaną wcześniej w kolanach. Zdaje się, że statek został odłożony na ziemię. Chłopak już zamierza wstać, gdy nagle słyszy jak ktoś... wyrywa klapę statku? Nagle rozlega się niski głos: Nieznajomi o niskich głosach zaczynają toczyć gorącą dyskusję na temat statku Tetraxa. Pod wpływem niewytłumaczalnego impulsu Nick opuszcza komórkę i aktywuje Omnimatrix, który jak zwykle wariuje, wydając przy tym głośne dźwięki. Przerażony Nick uderza w tarczę i przemienia się w Wulpimancera. Skowyczy cicho, po czym biegiem wypada ze statku, mijając otaczające go Vaxazaury, odziane w różnorakie skóry. Zaczyna uciekać prosto przed siebie. Obcy ruszają biegiem za Nickiem. Nie są jednak w stanie za nim nadążyć.
 * ?: Hm... pusty. Nikogo nie ma. Ktoś musiał zgubić.
 * ?: Faajnie. Będziemy mogli toto rozłożyć i dołożyć do wieży!
 * ?: Ale to, to znaczy co? Co to jest?
 * ?: Nie wiem... wygląda jak taki... nie wiem co...
 * Nick: (w myślach) Nie. Nie, nie, nie! Nie mogą rozebrać statku! Nie mogą! To pewnie Vaxazaury. Tak, to na pewno Vaxazaury. Muszę coś zrobić. Ale co? Zastanów się, chłopie! Myśl! Zaraz zostaniesz zjedzony przez żywe dinozaury!
 * ?: Csii! Cichać! Słyszycie! Co to to?
 * Vaxazaur 1: Hej. Co to?
 * Vaxazaur 2: Nie wiem. Wygląda jak jakieś zwierzątko.
 * Vaxazaur 3: Może jest jadalne?
 * Vaxazaur 2: Chcesz się najeść takim mikrusem?
 * Vaxazaur 1: A może damy go w prezencie panom?
 * Vaxazaur 3: Taak! Świetny pomysł!
 * Vaxazaur 2: Kto pierwszy go złapie ten lepszy!
 * Vaxazaur 1: Oho. Szybki jest.
 * Vaxazaur 2: I ma takie ładne futerko! Błyszczy się! Uuu...