User:GrubaBulwa

Placówka Wiecznych Rycerzy. Nick wisi w powietrzu, przytrzymywany przez kajdany energetyczne, w czasie gdy dwójka ubranych w kombinezony naukowców majstruje przy Omnimatrixie. Ich pracę obserwuje czarnowłosy mężczyzna z wcześniej. Nagle umieszczony na jego nadgarstku komunikator zaczyna pikać. Mężczyzna przybliża go do twarzy i naciska przycisk. Mężczyzna unosi wzrok na naukowców. Odwraca się na pięcie i wychodzi żwawo z pokoju. Po chwili ciszy Nick wzdycha przeciągle. Naukowiec waha się. Naukowiec dotyka rdzenia narzędziem, na co zegarek reaguje eksplozją zielonej energii, która odrzuca i ogłusza naukowców oraz powoduje zwarcie w energetycznych kajdanach. Nick opada na ziemię i przewraca się na kolano, aby po chwili wyprostować się i otrzepać spodnie. Na ścianie pojawia się czarna plama pokryta zielonymi pasami. Spływa z niej i formuje się w galwanicznego Mechamorfa. Uderza w tarczę i - ku swojemu zaskoczeniu - przemienia się w Blaine'a. Baz-El przekręca głowę.
 * Rycerz: (z komunikatora) Sir! Mamy kosmitę!
 * Mężczyzna: Kosmitę?
 * Rycerz: Tak! Atakuje wodą! Nie wiemy skąd się wziął. Rozpoczęliśmy pościg.
 * Mężczyzna: Za chwilę przyślę wsparcie.
 * Mężczyzna: Kontynuujcie.
 * Nick: No dobra... i tak już nie ucieknę.
 * Naukowiec: O co ci chodzi?
 * Nick: Chodzi mi o to, że mogę to wszystko skrócić, skoro i tak już niczego nie zmienię. Musicie majstrować przy rdzeniu, a nie przy obudowie.
 * Naukowiec: Jasne.
 * Nick: Jaki miałbym powód, żeby kłamać? Jeżeli zrobię coś nie tak to porazicie mnie prądem albo gorzej.
 * Nick: Kto z nas miał ten zegarek dłużej? Chyba wiem lepiej w tej sytuacji.
 * Naukowiec: No...
 * Nick: Włóż ten dynks w rdzeń. Najpierw musisz nacisnąć ten przycisk... o tak, ten. Teraz włóż to do rdzenia.
 * Nick: Czyli to naprawdę działa?
 * Baz-El: Ten- o. Poradziłeś sobie.
 * Nick: Tak. Gdybym dostawał grosza za każdym razem jak ktoś wsadza mnie w kajdany energetyczne i majstruje przy Omnimatrixie to miałbym dwa grosze. To niedużo, ale to dziwne, że zdarzyło się już dwa razy. Ale dzięki za fatygę. O co chodzi z tym kosmitą?
 * Baz-El: Generał Tetrax i Daxter już się nim zajmują.
 * Nick: Chętnie pomogę. Gdzie właściwie teraz jesteśmy?
 * Baz-El: Być może nie uwierzysz, ale... w centrum Wellbood.
 * Nick: Super. Może jednak nie mam aż takiego pecha. (aktywuje Omnimatrix i zaczyna kręcić tarczą) Szybka przemiana w Spectrala i się stąd wynosimy.
 * Nick: Musiałem wykrakać?
 * Baz-El: Emm...
 * Nick: Dam sobie radę.

Kula płomieni wylatuje przez dziurę w dachu placówki rycerzy i ląduje na dachu innego budynku, ukazując Nicka. Dotyka on Omnimatrixa, z którego po chwili dobiega głos Tetraxa. Nick rozłącza się i wybija płomieniami w powietrze.
 * Tetrax: Nick.
 * Nick: Owszem, tak mam na imię. Słyszałem, że mamy jakiegoś kosmitę?
 * Tetrax: To prawda.
 * Nick: Prześlesz mi jego współrzędne?
 * Tetrax: Siedzimy mu na ogonie. Ruszaj na moją pozycję.
 * Nick: Tak jest.
 * Nick: Łooo!

Tetrax, z Daxterem na plecach, leci na deskolotce podążając za unoszącym się w powietrzu z pomocą wody kosmitą. Jego ciało zrobione jest z niebieskiego metalu i przypomina dziwny zbiornik. W niektórych miejscach pancerz jest bowiem przezroczysty i ukazuje wodę, którą kosmita jest pozornie wypełniony. Obcy ląduje na dachu, przetaczając się po nim. Tetrax ląduje przed nim i unosi blastery. Kosmita strzela w Tetraxa wodą pod ogromnym ciśnieniem, która odrzuca go w tył. Wbija on się jednak stopami w ziemię i zatrzymuje przed upadkiem. Kosmita wybija się w górę z pomocą wody, jednak w powietrzu zostaje trafiony siatką energetyczną przez Daxtera i przyczepiony do ściany przeciwległego budynku. Nick ląduje na dachu obok Tetraxa i Daxtera. Rozlegają się ryki silników śmigaczy. Tetrax podlatuje do kosmity na deskolotce. Siatka znika. Tetrax chwyta kosmitę za rękę i podciąga go na deskę, która rozszerza się by zmieścić dwójkę pasażerów. Kosmita strzela wtedy do niego wodą, zrzucając go z niej i sam zaczyna uciekać, przeskakując na dach. Nick wybija się w górę ogniem i ciska w niego płomienne dyski, które ten gasi wodnymi biczami. Nick ląduje na dachu i ciska falę ognia w kosmitę, który blokuje ją wodą, po czym strzela w samego Nicka. Ten przetacza się na bok i macha rękoma z góry do dołu, posyłając na przeciwnika dwa słupy ognia. Ten gasi je wodnymi biczami i strzela w Nicka, który podbija się w górę ogniem i z powietrza atakuje strumieniem ognia, który ciska kosmitę na skraj dachu. Nick ląduje na ziemi i staje przed obcym w pozycji bojowej. Otwiera szeroko oczy w wyrazie zaskoczenia, gdy spostrzega umieszczony pod jego oczami niebieski symbol Omnimatrixa. Symbol zaczyna migać na czerwono. Po chwili obcy zostaje spowity czerwoną poświatą. Oczom Nicka ukazuje się po chwili jego brat, ubrany w błękitną koszulkę. Na jego lewej dłoni widnieje biało-niebieski Omnimatrix. Chłopiec spuszcza wzrok na ręce. Na jego twarzy pojawia się przerażenie. Nick zauważa, że po policzkach Franka spływają łzy. Chłopiec pociąga nosem i cofa się na ziemi. Obok Nicka lądują Tetrax i Daxter. Tetrax trafia Franka pociskiem szokowym, a chłopak osuwa się na ziemię nieprzytomny.
 * Tetrax: Podnieś ręce do góry i-
 * Kosmita: Zostawcie mnie!
 * Kosmita: Niee! Proszę! Wypuśćcie mnie! WYPUŚĆCIE!
 * Daxter: Rany. Co za wściekły koleżka.
 * Nick: Hej. Spóźniłem się?
 * Tetrax: Tylko odbrobinę.
 * Nick: To tak jak oni. Zabierajmy go stąd.
 * Tetrax: Dziwne. Nie znam tego gatunku. Nie widziałem go jeszcze na oczy.
 * Nick: Ja też nie.
 * Tetrax: Teraz się nie wierć.
 * Kosmita: Nie róbcie mi krzywdy! Proszę!
 * Tetrax: Nie zrobimy. Dezaktywuj siatkę Daxter.
 * Nick: Czemu to musi być wodny kosmita?
 * Nick: Kim-
 * Nick: F-Frank?!
 * Frank: Zostaw mnie w spokoju! Proszę!
 * Nick: Nic ci nie zrobię. Co ty tutaj robisz? Skąd wziąłeś Omnimatrix? O co tu chodzi?
 * Frank: Powiem! Powiem wszystko! Nie wiem co tutaj robię! Nie wiem co to Omnimatrix! Nie wiem o co tutaj chodzi!
 * Nick: Uspokój się i chodź ze mną, a wszystko wyjaśnimy. Ja też nie mam pojęcia co się dzieje, ale-
 * Frank: Nie! Zostawcie mnie! Proszę!
 * Tetrax: Czy to nie twój brat? Co on tutaj robi?
 * Nick: Nie wiem. Ale ma Omnimatrix. Coś tu jest nie tak.
 * Daxter: Szybko! Szybko! Zmywajmy się! Szybko! Blaszaki jadą!
 * Nick: Frank. Chodź z nami.
 * Frank: Nie! Jesteście od Vilgaxa!
 * Nick: Od- Co? Skąd ten pomysł?
 * Frank: Nie oszukacie mnie!
 * Tetrax: Wybacz, że to zrobię, ale nie mamy w tej chwili wyboru.

Frank budzi się na kanapie. Stęka cicho, w czasie gdy powraca mu ostrość wzroku. Kiedy przypomina sobie wydarzenia z wcześniej zrywa się w panice na równe nogi, a jego oczom ukazują się Hydraulicy. Jego wzrok ląduje na Nicku. Otwiera szeroko usta i oczy, jak gdyby zobaczył ducha. Nick spogląda kątem oka na Tetraxa. Frank ociera łzy z twarzy i aktywuje Omnimatrix. Uderza natychmiast w tarczę i w błysku niebieskiego światła przemienia się w kosmitę przypominającego zbudowanego z niebieskich, plastikowych klocków goryla. Rzuca się natychmiast przed siebie, przeskakując nad Hydraulikami i rozpoczyna ucieczkę, wyważając drzwi. Nick aktywuje Omnimatrix, wybiera kosmitę i uderza w tarczę, zmieniając się w Sonica. Nasuwa wizjer na twarz i wybiega z pomieszczenia.
 * Nick: Chciałbyś może wyjaśnić nam co się stało?
 * Frank: (półgłosem) Nick?
 * Nick: Hm?
 * Frank: N-Nick...?
 * Nick: Słuchaj-
 * Frank: (przez łzy) N-nie! To jakaś sztuczka! Jakieś... oszustwo! Nie wiem kim jesteście, ale ty... t-ty... nie możesz być nim! (pokazuje palcem na Nicka)
 * Nick: Nie mogę być kim? Czemu się tak zachowujesz, idioto?
 * Nefrill: I mówiłeś, że mamy mu nie zakładać kajdanek bo...
 * Nick: Złapię go i wszystko sobie wyjaśnimy. To mój brat. Po prostu... zachowuje się nieco dziwnie.
 * Tetrax: Będę kontrolował sytuację.

Frank, dysząc ciężko, wybiega z placówki, tylko po to, by drogę zastąpił mu Nick. Frank macha na Nicka pięścią. Jego ręka rozciąga się, Nick unika jednak i atakuje Franka kopniakiem posyłając go na ziemię. Nick uchyla się przed kolejnym ciosem. Frank ponownie zamachuje się na Nicka. Ten odskakuje i kopie brata w twarz. Frank wstaje z ziemi i zaczyna atakować. Nick unika wszystkich ciosów. Wokół Franka tworzy się kryształowa kopuła. Chłopak zaczyna uderzać w nią od środka i krzyczeć głośno. Tetrax podchodzi do Nicka. Opuszcza wizjer i zbliża się do kopuły. Frank dalej uderza w ścianę. Żadnego efektu. Nick spogląda na Tetraxa i kręci głową.
 * Nick: Frank! Przestań udawać debila!
 * Frank: Odejdź!
 * Nick: Dobrze, że nie mam problemu z biciem cię.
 * Nick: Ale możesz?
 * Nick: Przestań! Byłoby dużo prościej gdybyś wszystko nam wyjaśnił, wiesz?
 * Nick: O co chodziło z tym Vilgaxem? Skąd wziąłeś zegarek? Czemu nas atakujesz? Przecież znasz Tetraxa. A ja jestem twoim bratem do cholery jasnej!
 * Frank: Nie! Nie jesteś!
 * Frank: Nieeee! Wypuśćcie! Wypuśćcie!
 * Nick: Rany. Jest z nim gorzej niż myślałem.
 * Nick: Jeszcze do niego nie dotarłem. Ale pracuję nad tym.
 * Nick: Frank? Jak mam ci udowodnić, że jestem twoim bratem?
 * Frank: Nie! Nie jesteś! Nie możesz!
 * Nick: Nasi rodzice to May i Paul.
 * Nick: Eee... mój ulubiony napój to herbata?
 * Nick: Smoczek wyrzuciłeś dopiero jak miałeś 4 lata?
 * Frank: Na-na-na-na-na-na! Nie słucham cię!
 * Nick: Nie sądziłem, że znajdę się w takiej sytuacji. To znaczy wiem, że nazywałem go upośledzonym, ale żeby aż tak?
 * Tetrax: Bardziej enigmatyczny od dziwnego zachowania twojego brata wydaje mi się jego Omnimatrix.
 * Nick: Po tym jak Albedo zbudował swój własny to nie czuje się zaskoczony. Skoro są dwa, to może być już równie dobrze sto.
 * Tetrax: Nie jestem pewien czy tak to działa.
 * Frank: Dajcie mi wyjść!
 * Nick: Nie dopóki się nie ogarniesz.
 * Frank: Aaaargh!

Las. Wśród drzew otwiera się niebieski portal, z którego wypada Vilgax. Wygląda jednak nieco inaczej. Jego skóra ma kolor fioletowy, pancerz natomiast zielony. Rozgląda się po okolicy mrużąc oczy. Gdy do jego uszu dociera szelest z pobliskich krzaków, wyciąga natychmiast miecz energetyczny i macha nim w kierunku dźwięku, uwalniając falę energii, która przecina krzew na pół, ukazując ukrytą za nim wiewiórkę, która natychmiast wbiega na drzewo. Vilgax wyłącza miecz i przypina go do pasa, po czym zaczyna iść przed siebie.

Frank siedzi w celi chronionej polem siłowym. Nick i Tetrax siedzą przed nią. Frank pociąga głośno nosem. Frank milczy, wbijając wzrok w ziemię. Chłopiec dalej milczy. Nick otwiera usta, a Tetrax spogląda na niego. Frank kiwa głową. Tetrax dezaktywuje pole siłowe wypuszczając Franka na wolność. Ten ostrożnie opuszcza celę. Nick uśmiecha się z satysfakcją.
 * Nick: Nie sądziłem, że będę musiał wsadzić własnego brata do celi sąsiadującej z Chadwickiem.
 * Nick: Powiesz nam coś wreszcie?
 * Nick: Gdybyśmy pracowali dla Vilgaxa to chyba byśmy już cię zabili, nie? Albo zabrali cię do niego i dali mu zegarek. Poza tym Vilgax nie żyje.
 * Nick: No nie wytrzymam. Czemu niby sądzisz, że nie jestem twoim bratem?
 * Frank: Bo on nie żyje.
 * Nick: Nie... żyje? Co-
 * Frank: (zaczyna płakać) On... Vilgax go...
 * Nick: Ja... nic nie rozumiem. Przecież tu siedzę! Jak mogę nie żyć? Chwila moment... niemożliwe.
 * Tetrax: O co chodzi?
 * Nick: To... on jest z innego wymiaru!
 * Tetrax: Co?
 * Nick: Tak! No wiesz, z równoległej rzeczywistości. Nie wiem czemu wcześniej się nie domyśliłem.
 * Tetrax: Skąd ten wniosek?
 * Nick: Znajoma osoba pojawia się znikąd. Ogólnie wszystko jest w porządku, ale są pewne rzeczy, które się nie zgadzają. W tym wypadku wygląda na to, że w jego wymiarze ja... umarłem. I to Frank znalazł Omnimatrix zamiast mnie.
 * Tetrax: To...
 * Nick: Ma dużo sensu. Gdybyś oglądał kreskówki to byś wiedział. Rozumiesz, Frank? Okazuje się, że miałeś rację. Nie jestem twoim bratem. Przynajmniej nie całkiem. Przykro mi z powodu jego... to znaczy mojej śmierci. Będziesz już spokojny? Bo jeśli tak, to możemy cię wypuścić i znaleźć rozwiązanie naszego problemu. Może opowiesz nam coś więcej o swoim wymiarze. Co ty na to?

Nick przysuwa "bratu" papierowy kubek z herbatą. Chłopiec przykłada go do ust i zaczyna dmuchać. Frank pogrąża się w płaczu. Nick odchyla się na krześle. Frank milknie wbijając wzrok w stół.
 * Nick: To... powiesz coś w końcu?
 * Frank: Mhm.
 * Nick: No dobra... skąd jesteś?
 * Frank: Z Wellbood.
 * Nick: Okej... może coś więcej? Jaki jest twój wymiar?
 * Frank: Straszny.
 * Nick: Czemu?
 * Frank: Bo... bo... (zaczyna płakać)
 * Nick: Ale uspokój się! To znaczy... spokojnie.
 * Frank: Ja... nie chcę. Nie chcę tego. Weźcie to.
 * Baz-El: O czym on mówi?
 * Nick: O zegarku. Też miałem ten problem... też chciałem go zdjąć. Ale teraz... w życiu bym go nie oddał.
 * Frank: A ja tak. Ja bym oddał. Przez niego... przeze mnie... to wszystko przeze mnie...
 * Nick: Ale co? Co przez ciebie?
 * Frank: Vilgax. Przyleciał po mnie... a ja uciekłem i... schowałem się. A on... a-a on... on z-zab... zabił go. Zabił Nicka.
 * Nick: Czyli nie walczyłeś z Vilgaxem?
 * Frank: (przez łzy) N-nie. On... on jest straszny. Nie chciałem... bałem się go. Boję się go. On... przejął całą Ziemię. Tylko przeze mnie.
 * Nick: Przejął Ziemię?
 * Tetrax: Wygląda na to, że już wiemy co by się stało, gdybyś nie wykazał się odwagą, Nick.
 * Nick: Tak... na to wygląda. Co z rodzicami? Nie mów mi, że-
 * Frank: Żyją. Ukryli się. Ale... ja... jestem najgorszy.
 * Nick: W normalnej sytuacji bym się zgodził. Ale nie teraz.
 * Tetrax: Jak się tu znalazłeś?
 * Frank: ...nie wiem.
 * Nefrill: Nie wiesz? Jak to możliwe?
 * Frank: Po prostu... taki jakby portal się otworzył i... i mnie tu wrzucił.
 * Nefrill: To... zagadkowa sprawa.
 * Tetrax: Frank powinien na wszelki wypadek pozostać tutaj, w placówce. W ten sposób powinniśmy uniknąć niechcianych anomalii i efektów związanych zapewne z podróżami międzywymiarowymi.
 * Nefrill: Muszę się zgodzić z generałem.
 * Nick: Ja też.

Frank siedzi skulony na kanapie zagryzając paznokcie. Nick siedzi na pobliskim krześle, opierając głowę na dłoni. Nick wybucha śmiechem. Rozlega się alarm. Nick zrywa się z krzesła, a Frank wzdryga i rozgląda z podenerwowaniem. Nick wybiega z pomieszczenia. Frank waha się chwilę, jednak dołącza ostatecznie do "brata".
 * Nick: To... w jakie gry się gra w innym wymiarze?
 * Frank: ...
 * Nick: Ej.
 * Frank: Sanic.
 * Nick: Sanic? Serio? Niech zgadnę... niebieski jeż?
 * Frank: Skąd wiedziałeś?
 * Nick: Domyśliłem się. Coś jeszcze?
 * Frank: Eee... Super Bob?
 * Nick: Platformówka? Klasyka gatunku? Maskotka dużej firmy?
 * Frank: (zaskoczony) Tak.
 * Nick: No, co jeszcze?
 * Frank: Eee... o! Digimony! Bardzo je lubię.
 * Frank: Co?
 * Nick: Nic... po prostu... nie, to nic.
 * Frank: Co się dzieje?
 * Nick: Nie wiem. Ale się dowiem. Chodź.

Nick i Frank dobiegają do sali odpraw, gdzie cała czwórka pozostałych Hydraulików wpatruje się w monitor. Tetrax odsuwa się ukazując Tennysonom monitor. Frank przewraca się. Monitor ukazuje walczącego z Wiecznymi Rycerzami, fioletowoskórego Vilgaxa. Przedziera się on przez ich szeregi, ich pociski nic mu nie robią. Rozdziera i miażdży ich pojazdy, rozrywa pancerze Egzekutorów. Nick, Tetrax i Daxter wybiegają z sali. Frank wpatruje się smutno w monitor, zagryzając wargi.
 * Nick: Co się dzieje?
 * Tetrax: Obawiam się, że nic dobrego. Spójrz.
 * Frank: Nie!
 * Nick: To... Vilgax.
 * Nick: Pokonasz jednego, to przyjdzie drugi. To już trzeci raz jak muszę zabijać Vilgaxa.
 * Frank: Zabijać? Nie chcesz przecież z nim walczyć!
 * Nick: To... tak jakby moja praca.
 * Frank: Ale on.
 * Nick: Pokonałem go już dwa razy. Tym razem nie będzie inaczej. Nie musisz pomagać, jeśli się boisz. To zrozumiałe. Po prostu... jeżeli mogę ci coś poradzić - powinieneś zmierzyć się ze swoim strachem. Nawet jeśli nie chcesz. Ja tak zrobiłem. I chyba wyszło mi na dobre. A przynajmniej chcę w to wierzyć.
 * Tetrax: Pomożemy ci, Nick.
 * Nick: Dzięki.
 * Daxter: O, tak tak! Piu piu!
 * Baz-El: To ja... zostanę tutaj i... przypilnuję placówki. I Franka. Tak.
 * Nefrill: Nie ufam w kompetencje Baz-Ela, więc zostanę razem z nim.
 * Nick: Jasne. Chodźmy już. Weźmiemy statek.

Czołg Wiecznych Rycerzy uderza w fasadę budynku, krusząc ją. W Vilgaxa trafia rakieta, która odrzuca go lekko do tyłu. Macha swoim mieczem na grupę rycerzy. Fala uderzeniowa przecina ich ciała na pół, zabijając ich na miejscu. Vilgax chwyta jedną ręką leżący obok niego pancerz Egzekutora i zasłania się nim przed pociskami, po czym rzuca nim w kolejnych rycerzy. Przed Vilgaxem pojawia się Spectral, który uderza go pięścią w twarz, po czym znika, unikając kontrataku. Pojawia się za jego plecami i chwyta za przewody respiratora. Vilgax sięga za plecy, chwytając Nicka i zaciska chwyt. Nick zostaje zmuszony do zniknięcia. Wlatuje w ciało Vilgaxa, przejmując nad nim kontrolę. Tetrax zeskakuje ze statku, formując ostrza z kryształów. Leci prosto na Vilgaxa, który wypycha z siebie Nicka i chwyta Tetraxa w powietrzu, wgniatając go następnie w ziemię, po czym ciska go na jeden z odległych budynków, co najmniej na kilka kilometrów. Vilgax rozgląda się w pozycji defensywnej. Nick pojawia się nagle i natychmiast zostaje cięty mieczem energetycznym. Reaguje dematerializacją. Vilgax aktywuje tarczę energetyczną chroniąc się przed potężnym pociskiem, który odrzuca go kilka metrów w tył. Ciska następnie falę energii w unoszący się w powietrzu statek, powodując, że ten zaczyna spadać. Daxter opuszcza jego pokład i aktywuje plecak odrzutowy. Vilgax unosi miecz i zaczyna celować w Daxtera, gdy nagle ręka Nicka pojawia się na przewodzie respiratora. Nick ciągnie z całej siły i wyrywa ją w końcu, jednak Vilgax reaguje szybko, obracając się na pięcie i tnąc Nicka wzdłuż. Obroże na jego szyi i pasie pękają, pojawia się błysk czerwonego światła. Nick ląduje na ziemi w ludzkiej postaci, ubrany w kombinezon bojowy. Nick aktywuje buty odrzutowe, jednak zostaje chwycony za nogę przez Vilgaxa. Vilgax zostaje nagle trafiony promieniem niebieskiej energii. Nick spada na ziemię i podnosi się na nogi stękając. Nick spogląda na źródło głosu. Jest nim stojący na ulicy kosmita. Jego ciało zdaje się być zrobione z niebieskiej energii, takiej samej jaką wystrzelił i pokryte jest dodatkowo kamiennym pancerzem. Ma masywne, muskularne ręce. Na jego piersi widnieje niebiesko-biały symbol Omnimatrixa. Vilgax prostuje się i mruży oczy. Frank cofa się o krok. Vilgax odwraca się i strzela w Daxtera laserem z oczu. Gremlin odlatuje do tyłu i rozbija się na dachu. Nick próbuje aktywować Omnimatrix. Ten jednak świeci się wciąż na czerwono. Vilgax rzuca się naprzód, pompuje swoje mięśnie i uderza Franka, krusząc skalny pancerz i posyłając go przez kilka budynków. Wyskakuje następnie w powietrze i rusza za nim. Nick podnosi wzrok na budynek, na którym rozbił się Daxter. Nick odwraca się w kierunku, w którym odleciał Frank.
 * Vilgax: Gdzie jest Omnimatrix!
 * Nick: Ktoś o mnie pyta?
 * Vilgax/Nick: Tetrax... szybko!
 * Nick: Zabiłem już twojego kolegę z tego wymiaru... zabiję też ciebie.
 * Nick: Gorzko tego pożałujesz.
 * Vilgax: Chciałbym to zobaczyć. Nie jesteś tym, kogo szukam, prawda?
 * Nick: To zależy... kogo szukasz?
 * Vilgax: Nosiciela Omnimatrixa. Tego tchórzliwego szczura.
 * Nick: Oh... to sobie jeszcze poszukasz.
 * Vilgax: A jednak... posiadasz Omnimatrix. Nie ten, którego poszukuje... ale posiadasz.
 * Nick: O rany.
 * Vilgax: Powinieneś wystarczyć.
 * Nick: Wierz mi, ucięcie ręki nie działa!
 * ?: Zostaw go!
 * Nick: Frank!
 * Frank: Nie mogłem... nie mogłem pozwolić ci umrzeć. Nie znowu.
 * Nick: Dzięki. Wiedziałem, że-
 * Vilgax: A więc jednak.
 * Vilgax: Przyszedłeś. Nie spodziewałem się. Myślałem, że będę musiał wygrzebać cię z twojej śmierdzącej nory.
 * Frank: N-nie zbliżaj się! Bo... bo strzelę!
 * Vilgax: Dobrze. Zrób to. Twoje żałosne ataki nie robią mi krzywdy.
 * Frank: Nick?
 * Nick: Nie mogę. Jesteś skazany na siebie.
 * Frank: Ale ja.
 * Nick: Cholera. (do komunikatora) Tetrax? Jesteś tam?
 * Tetrax: Tak.
 * Nick: Nieźle tobą rzucił. W każdym razie - goni właśnie Franka. Nie możemy mu pozwolić go dorwać.
 * Tetrax: Zaraz tam będę.
 * Nick: Sprawdzę co z Daxterem. Muszę zaczekać, aż zegarek się naładuje.
 * Tetrax: Jasne.
 * Nick: Nie. Nie ma mowy, że się na to wespnę. (do komunikatora) Daxter? Daxter, odbiór!
 * Daxter: Ałł...
 * Nick: Daxter?
 * Daxter: Daxter... spadł...
 * Nick: Tak. Widziałem. Rany...

Frank wygrzebuje się z gruzów budynku trzymając się za głowę. Vilgax spada z nieba ze złączonymi przed sobą rękoma. Uderza Franka, wgniatając go w ziemię, po czym zaczyna okładać go bez opamiętania. Frank próbuje podnieść rękę, jednak brakuje mu na to sił. Wreszcie Vilgax przerywa ataki i wyciąga miecz energetyczny, który wbija w Omnimatrix. Tworzy się niebieska fala energii, która odrzuca Vilgaxa. Frank wraca do ludzkiej postaci i w przerażeniu zaczyna uciekać. Zostaje jednak złapany przez Vilgaxa w potężny uścisk. Z jego płuc wyrywa się okrzyk bólu. Frank nie jest w stanie nic wykrztusić przez płacz. Vilgax wyskakuje nagle w górę, unikając fali ostrych kryształów. Tetrax wybija się z kryształowego słupa i wpada na Vilgaxa, tnąc pozostały przewód respiratora. Vilgax, łapiąc powietrze, chwyta przeciwnika i ciska go na bok, upuszczając do tego Franka. Ląduje na ziemi, gdy przewody regenerują się. Tetrax wypuszcza dwie kryształowe fale. Vilgax rozcina je swoim mieczem i rusza na przeciwnika. Tetrax blokuje jego drogę kryształami, ten jednak nic sobie z tego nie robi, tnąc je na lewo i prawo. Wyrywa jeden z pociętych słupów z ziemi i ciska go w Tetraxa, który uchyla się i tworzy dwa kolce, które rosną w kierunku Vilgaxa. Vilgax rozcina oba, po czym posyła serie cięć energetycznych w Tetraxa, który unika lub broni się przed wszystkimi. Vilgax wykorzystuje okazje, doskakuje do Tetraxa i wgniata go w ziemię. Staje następnie na jego rękach, unieruchamiając je. Vilgax unosi miecz. Odskakuje nagle do tyłu, gdy z ziemi przy Tetraxie wyrastają dwa kolce. W Vilgaxa wlatuje Spinball w formie kuli. Vilgax upuszcza miecz i łapie kulę oburącz, zatrzymując ją, po czym ciska ją na budynek. Tetrax tworzy pod mieczem mały słup, który podrzuca go w jego kierunku. Chwyta następnie rękojeść i niszczy ją. Vilgax rzuca się na Tetraxa, który przetacza się do tyłu po ziemi i tworzy słup, który Vilgax przytrzymuje, zatrzymując jego wzrost. Wyrywa go następnie z ziemi i rzuca w Tetraxa, który przetacza się pod nim i tworzy ściany po obu stronach Vilgaxa. Zbliżają się one do siebie, jednak Vilgax rozkłada ręce i przytrzymuje je. W tej właśnie chwili w plecy Vilgaxa uderza Nick, posyłając go naprzód, na Tetraxa. Ten tworzy słup, który odbija przeciwnika w powietrze. Tetrax wybija Nicka w górę kryształowym słupem. Chłopak leci prosto na Vilgaxa, który odbija go w dół. Nick tworzy krater w ulicy. Vilgax ląduje na ziemi, zjeżdżając po ścianie budynku i tłukąc jego okna. Gdy Tetrax zaczyna formować wokół niego kopułę, ten wyskakuje z niej i ląduje na Petrosapienie. Uderza go z całej siły w głowę, ogłuszając go. Nick kręci się chwilę w miejscu, nabierając prędkości i rusza na Vilgaxa. Vilgax odbija Nicka jedną ręką, ciskając go na bok, przez co najmniej kilka budynków. Nick wychodzi z formy kuli, starając się wytracić prędkość wbijając pazury w ziemię, ale nic nie daje efektu. Uderza wreszcie w tir, wgniatając jego przyczepę i strasząc przechodniów.
 * Frank: Kurczę...
 * Vilgax: Znów uciekasz? Powinieneś już na tym etapie wiedzieć, że to bezcelowe. Jak się czujesz z tym, że zginął przez ciebie? Jakie to uczucie mieć jego krew na rękach?
 * Tetrax: Nanotechnologia.
 * Vilgax: Chyba... nie brałeś mnie za głupca.
 * Vilgax: Tym razem dokończę.
 * Tetrax: Nie potrzebuję rąk, żeby cię pokonać.
 * Vilgax: Nic ci nie pomoże.
 * Nick: Ale ktoś już tak!
 * Vilgax: Wszyscy tego pożałujecie.
 * Nick: Wybij mnie za nim! Jak w pinballu!
 * Nick: Ał...
 * Nick: Spin dash!
 * Nick: Ał... gdzie są rycerze jak ich potrzeba?

Vilgax rozgląda się w poszukiwaniu Franka. Ten ukrywa się za dużym kawałkiem gruzu i przekręca tarczę Omnimatrixa. Uderza w tarczę, tworząc błysk niebieskiego światła. Przyciąga to uwagę Vilgaxa, który podnosi kawał gruzu. Franka już za nim nie ma. Ukrywa się natomiast za innym, w postaci Łasucha Pyrka. W Vilgaxa znów uderza Nick, ponownie zbity ze swojego toru. Wpada w gruz i wychodzi z formy kuli. Vilgax chwyta symbol Omnimatrixa na czole Nicka i zaczyna ciągnąć. Nick zaczyna okładać Vilgaxa, który nic sobie z tego nie robi. Vilgax przerywa. Puszcza Omnimatrix i odwraca się do Franka. Vilgax uderza Nicka, tworząc falę uderzeniową i ogłuszając go. Frank zastanawia się chwilę, po czym otwiera szeroko buzię, z której wyskakują cztery długie języki. Owijają się wokół Vilgaxa, który natychmiast podrywa się, unosząc Franka w powietrze, po czym chwyta w go w uścisk. Frank przyciąga do siebie głowę Vilgaxa i pochłania ją. Vilgax reaguje na to ściskając Franka jeszcze mocniej, ten jednak kontynuuje konsumowanie przeciwnika. Vilgax próbuje wyskoczyć w górę, jednak zostaje przytrzymany kryształowymi kajdanami Tetraxa. Wreszcie Vilgax znika, a Frank beka głośno.
 * Vilgax: Pora wreszcie na ciebie, Tennyson!
 * Frank: (w myślach) Którego wybrać... którego wybrać! Nie używałem większości z nich! No dobra... niech będzie... ene due... dobra ten!
 * Vilgax: Tennyson!
 * Frank: (w myślach) C-co ten gość potrafi?
 * Vilgax: Jeżeli nie mogę odebrać jego Omnimatrixa, to odbiorę twój!
 * Nick: To nie takie proste.
 * Nick: W ten sposób niczego nie osiągniesz!
 * Frank: H-hej!
 * Vilgax: Mądry wybór.
 * Nick: Frank! Zjedz go!
 * Frank: C-co?
 * Nick: Zaufaj mi! Dla Nicka!
 * Vilgax: Twoje śmieszne sztuczki są niczym. Moje zwycięstwo jest już przesądzone.
 * Frank: Fuuu!
 * Tetrax: Frank... ty właśnie... pokonałeś Vilgaxa.
 * Frank: Ja... pokonałem? Pokonałem Vilgaxa?!
 * Tetrax: Tak.
 * Frank: Nie wierzę! Pokonałem go!
 * Tetrax: I to w dosyć... interesujący sposób.
 * Frank: Chyba źle się czuję...

Placówka Hydraulików. Frank śmieje się. Tetrax wchodzi do pomieszczenia i staje w drzwiach. Cała trójka odwraca się w kierunku tajemniczego głosu. Okazuje się on należeć do stojącego w rogu pokoju czarnowłosego mężczyzny w średnim wieku. Ubrany jest w interesujący sposób. Jak gdyby wybrał po jednym elemencie ubioru z każdej epoki. Popija herbatę z papierowego kubka z logiem Jaśminowego Smoka. Tetrax wyciąga blaster i celuje do niego. Nick marszczy czoło. Oczy Nicka rozbłyskują. Za Paradoxem otwiera się portal. Frank zdaje się nieco niechętny. Frank zastanawia się chwilę, po czym podbiega do Nicka i przytula go. Frank uśmiecha się i kiwa głową, po czym podbiega do Paradoxa. Paradox rzuca Nickowi fioletową gumę kulkę, którą ten łapie. Frank uśmiecha się jeszcze do Nicka i wchodzi do portalu. Paradox wchodzi za Frankiem, a portal zamyka się. Nick gładzi podbródek w zamyśleniu. Nick wzrusza ramionami.
 * Nick: Czyli gdybym miał Łasucha w zegarku, to mógłbym po prostu... zjeść Vilgaxa? KIEDY W KOŃCU KTOŚ MI POWIE JAK DZIAŁA TA CHOLERNA FUNKCJA SKANOWANIA?!
 * Nick: ...trudno. Ważne, że udało ci się pokonać twój strach. Uratowałeś mi życie. Przynajmniej jednego z nas uratowałeś. Ale jeżeli mogę mówić za siebie, to... myślę, że byłby z ciebie dumny.
 * Frank: Dzięki...
 * Nick: Jak nazwiesz tego kosmitę?
 * Frank: Nazwę?
 * Nick: Nie mów mi, że nie wymyślasz dla nich nazw.
 * Frank: Ja... nie używałem właściwie tego zegarka.
 * Nick: Omnimatrixa.
 * Frank: Tak... tego. Więc nie wiem po co-
 * Nick: No weź. Wymyśl coś.
 * Frank: No to może... Kuna?
 * Nick: Ku- ...nie będę nawet pytał.
 * Tetrax: Dalej mamy jeden nierozwiązany problem. Frank nie może tu przecież zostać, prawda?
 * Nick: Racja. Powinieneś chyba wrócić do swojego wymiaru. Nie wiemy jakie efekty może mieć twój pobyt tutaj. Może wywołasz jakieś anomalie?
 * ?: Niekoniecznie, Nicholasie.
 * Tetrax: Kim jesteś i jak się tu dostałeś?
 * ?: Ależ mój drogi Tetraxie, czyżbyś zapo- ah... za wcześnie. Oczywiście.
 * Nick: Skąd wiesz jak mam na imię?
 * ?: Ponieważ bardzo dobrze cię znam, Nicholasie Michaelu Tennysonie. Wydaje się jednak, że w istocie się jeszcze nie poznaliśmy... a przynajmniej w twojej linii czasu.
 * Nick: Chwila... nie! Niemożliwe! Jesteś-
 * ?: Podróżnikiem w czasie? Bingo! Poprawna odpowiedź! Bullseye! Jakkolwiek byśmy tego nie nazwali.
 * Nick: O cholera, o cholera! Jak działają podróże w czasie? W jaki sposób się w nim podróżuje? Są jakieś zasady? Czy paradoks dziadka faktycznie działa? Czy w przeszłości przedmioty są niezmienne? Czy możesz mi powiedzieć co się dzieje w przyszłości bez jej zmieniania? Z jakiego czasu oryginalnie pochodzisz? Czy zmiany w przeszłości, jeżeli można ich dokonać, zmieniają istniejącą linię czasu czy tworzą nową? Czy-
 * ?: Domyśliłem się, że zadasz mi takie pytania. A raczej... wiedziałem, że mi je zadasz. I to dosyć dosłownie. Jak zwykle zapominasz o najprostszych i, być może najistotniejszych, kwestiach, wybiegając przy tym za bardzo naprzód. Wypadałoby chyba, żebym ci się przedstawił, czyż nie? A może to jeszcze nie pora...?
 * Nick: Czy podróżnicy w czasie naprawdę mówią jak doktor Who?
 * ?: A to zabawna- chwila. Znów daję się porwać twoim pytaniom. Jestem profesor Paradox. A dokładniej jestem, byłem i będę profesorem Paradoxem. Cóż... ciężko stwierdzić, kiedy dokładnie zacząłem być, jako że jako profesor Paradox pojawiałem się nawet zanim przybrałem to imię. A raczej zostało mi ono nadane przez pewnego-
 * Tetrax: Do rzeczy, proszę.
 * Paradox: Ah. Słusznie. Przybywam tu, aby rozwiązać wasz mały dylemat z Frankiem Beta.
 * Nick: Beta?
 * Paradox: Owszem. Przecież tłumaczyłem ci- ah. Nie tłumaczyłem, prawda? To znaczy nie tłumaczyłem w twojej linii czasu...
 * Nick: (w zdumieniu) Niesamowite...
 * Paradox: Zaleciłbym porzucenie fascynacji podróżami w czasie, ale wiem, że nie posłuchasz.
 * Nick: Będę w przyszłości podróżował w czasie?!
 * Paradox: A-a-a! Nie mogę ci tego powiedzieć.
 * Nick: (wysoko) Ale supeer!
 * Paradox: W każdym razie ten tu Franklin Tennyson pochodzi ze Wszechświata Beta, który w pewien sposób błędnie nazywaliście wymiarem. Choć funkcjonujących określeń jest właściwie wiele.
 * Nick: Łooo...
 * Paradox: Wasz wszechświat nazywa się Wszechświatem Omega. Nie pytajcie mnie proszę o te nazwy. W każdym razie, zabiorę młodego Franklina ze sobą i przywrócę go do jego oryginalnego wszechświata. Chodźmy.
 * Nick: No dalej, Frank. Rodzice się o ciebie martwią. Poza tym twój wszechświat też potrzebuje bohatera.
 * Frank: Bohatera?
 * Frank: Dzięki, Nick. Dziękuję.
 * Nick: ...nie ma za co. (klepie "brata" po głowie)
 * Frank: Dobrze było cię znowu widzieć.
 * Paradox: Spokojnie, spokojnie. Mam czas.
 * Nick: Powodzenia w bohaterowaniu. I wymyśl jakieś fajne imiona dla kosmitów. Następnym razem jak się spotkamy to je ocenię.
 * Nick: Chwila! Mogę dostać przynajmniej jakąś małą podpowiedź co do przyszłości?
 * Paradox: Daj mi się chwilę zastanowić... a, no tak. Omnipotencja nie oznacza tego, co ci się wydaje. Dostaniesz jeszcze gumę.
 * Paradox: Ty przodem, Franklinie.
 * Paradox: Do zobaczenia, przyjaciele.
 * Nick: Omnipotencja nie oznacza tego, co ci się wydaje... to pewnie jedna z tych rzeczy, które nabiorą sensu dopiero w przyszłości. No cóż.
 * Nick: Przez profesora zachciało mi się napić herbaty.