User:GrubaBulwa

O kilka decybeli za dużo
Nick, ubrany w marynarkę, siedzi w samochodzie. Tylne siedzenie obok niego zajmuje Frank. Z przodu siedzą ich rodzice. Nick opiera głowę o szybę z wyrazem znudzenia na twarzy. Samochód zatrzymuje się na żwirowym parkingu. Nick wysiada wzdychając, po czym otwiera szeroko oczy zaskoczony. O ścianę budynku opiera się Oscar. Nick podchodzi do kuzyna. Nick i Oscar rzucają okiem na gwarną grupkę witającą się z nowożeńcami. Kuzyni odwracają się w kierunku biegnącego na nich Milo. Milo odbiega. Nick odwraca się i spogląda na jezioro. Po chwili zaczyna iść w jego kierunku. Nick zatrzymuje się, zamyka oczy i bierze głęboki wdech. Odwraca się ze sztucznym uśmiechem na twarzy. W jego kierunku idzie kobieta w średnim wieku ubrana w białą suknię. Sarah odchodzi, zostawiając Nicka i Oscara samych. Nick przeskakuje przez drewnianą barierkę i zaczyna iść w kierunku jeziora. Oscar podąża za nim. Nick podnosi kamyczek i ciska go w kierunku jeziora. Na dłuższą chwilę zapada milczenie. Nick wyjaśnia Oscarowi wydarzenia mające miejsce po przybyciu Franka Beta. Tennysonowie wchodzą do sporego budynku z rozległą salą stanowiącą połączenie jadalni i parkietu. Siadają przy stole i zaczynają jeść. Nick wsuwa wszystko w zastraszającym tempie, po czym wstaje od stołu. Mama patrzy na Nicka podejrzliwie, po czym kręci głową z westchnięciem. Nick wychodzi z budynku i wraca nad jezioro. Po jakimś czasie dołącza do niego Oscar. Następną godzinę kuzyni spędzają na bezcelowym chodzeniu po okolicy i rozmowach na różne tematy. W pewnym momencie dołącza do nich Frank.
 * Nick: Nie rozumiem. Ja, Hydraulik pierwszego stopnia, GALAKTYCZNY POLICJANT, muszę jechać na jakieś wesele zamiast pracować? Czyje to jest w sumie wesele?
 * Mama Nicka: Nie pamiętasz jej. Ostatnio się widzieliście jak byłeś malutki.
 * Nick: Więc... po co jadę?
 * Tata Nicka: Bo tak powiedzieliśmy.
 * Nick: Dobry argument. Gratuluję.
 * Tata Nicka: Nie bądź za mądry.
 * Nick: Jasne... dalej uważam, że to głupie.
 * Mama Nicka: Oscar na pewno-
 * Nick: Oscara nie będzie bo jest właśnie W KOSMOSIE. Dobra, dobra. Ale jeżeli cokolwiek się pojawi, to znaczy, jeżeli dostanę komunikat od Tetraxa albo Nefrilla to od razu znikam.
 * Mama Nicka: Dobrze. Ale tylko wtedy.
 * Nick: Tak. Tylko wtedy.
 * Nick: Oscar?
 * Frank: Mówiłeś, że jest w kosmosie.
 * Nick: Bo powinien być w kosmosie.
 * Nick: Co ty tu-
 * Oscar: Nic nie mów. To jest przykry żart. Dostaliśmy tydzień wakacji. I akurat w ten tydzień, tego dnia, w którym wróciłem na Ziemię, okazuje się, że jest jakieś wesele.
 * Nick: Znasz tą... ciocię?
 * Oscar: Trochę ją pamiętam. Ale bardzo słabo. Zresztą to nieważne. Jakoś to przeżyjemy.
 * Nick: Ta...
 * Nick: To...
 * ?: Chłopaki!
 * Nick: Hej Milo.
 * Milo: Czeeść! Ale super zegarek! Skąd go masz?
 * Nick: Dostałem na święta.
 * Milo: Faaajny! Też taki chcę!
 * Nick: Już się... wyprzedały.
 * Milo: Kurczę! No dobra... a chcecie się pobawić?
 * Oscar: Młody.
 * Milo: No?
 * Oscar: Idź do mamy, dobra? Chyba coś od ciebie chciała.
 * Milo: Ooo, no dobra... to później się pobawimy.
 * Oscar: Co ty robisz?
 * Nick: Idę nad jezioro. Nie chce mi się tu stać. Jeszcze mnie-
 * ?: No nie mówcie!
 * ?: Nick i Oscar? To wy?
 * Nick: To... my.
 * ?: No prawie was nie poznałam. Strasznie urośliście.
 * Nick: Tak...
 * ?: Wy pewnie mnie nawet nie pamiętacie.
 * Nick: Prawdę mówiąc to nie bardzo.
 * Mama Nicka: To jest ciocia Sarah, Nick.
 * Nick: To... dzień dobry, ciociu Saro...
 * Oscar: Gratuluję zamążpójścia.
 * Sarah: Dziękuję, dziękuję. No dajcie mi się jeszcze chwilę napatrzeć. Ile wy już macie lat?
 * Oscar: Osiemnaście.
 * Nick: Szesnaście.
 * Sarah: Stare konie!
 * ?: Sarah! Chodź tu!
 * Sarah: Aj. Wołają mnie. Za niedługo będzie obiad.
 * Nick: Przyjdziemy.
 * Nick: Po jedzeniu nie mam zamiaru już wracać do środka.
 * Oscar: Konsultowałeś to wszystko z Tetraxem?
 * Nick: Wie, że wyjechałem. Ale jeżeli cokolwiek dziwnego się pojawi, to od razu znikam.
 * Oscar: Jasne. Chcesz sobie popływać?
 * Nick: Gdyby nie to, że w każdej chwili mogą nas zawołać na obiad, to chętnie bym się zmienił w Stęchlaka. A generalnie to... co tam w akademii?
 * Oscar: Nic dziwnego się nie działo. Chyba faktycznie jesteś magnesem na kłopoty.
 * Nick: Hura dla mnie.
 * Nick: Eee... ekhm... Spectral zniknął.
 * Oscar: W jakim sensie?
 * Nick: Zniknął z zegarka. Nie mogę się w niego zmieniać.
 * Oscar: Jak to się stało?
 * Nick: To było podczas walki z Vilgaxem-
 * Oscar: Vilgaxem? Przecież-
 * Nick: Z ALTERNATYWNYM Vilgaxem. Wyjaśnię, to... całkiem długa historia.
 * Oscar: Kurde. To fajnie się bawicie.
 * Nick: Skoro tak twierdzisz.
 * Oscar: Szkoda, że nie zeskanowałeś Rico.
 * Nick: Co nie? Okazuje się, że Łasuchy to jakieś super OP-ki.
 * Oscar: Pewnie jest już obiad. Chodź.
 * Mama Nicka: (z wyrzutem) Nick!
 * Nick: Słucham, mamusiu. Zrobiło mi się duszno, więc muszę wyjść i odetchnąć. Czy mogę?
 * Mama Nicka: Idź.
 * Nick: Udało mi się uciec zanim ktokolwiek złapał mnie z nieprzyjemnymi pytaniami.
 * Oscar: Do której klasy chodzisz? Co będziesz robił po szkole? Masz już dziewczynę?
 * Nick: Tak. Tymi.
 * Oscar: Co teraz?
 * Nick: Nie będę się zmieniał w kosmitów. Za duże ryzyko, że ktoś nas złapie.

Następnie widzimy Tennysonów siedzących na małej altance. Ukrywają się przed ulewnym deszczem, który spływa strumieniami po dachu konstrukcji. Z głównego budynku dobywa się głośna muzyka, przez okna widać kolorowe światła. Nick opiera łokieć na barierce i podtrzymuje głowę dłonią. Oscar bawi się osmozjańskimi zdolnościami, absorbując drewno z altanki, po czym ściskając w dłoni znaleziony nad jeziorem kamyczek, absorbując również jego. Nick powoli przechodzi do budynku głównego. Wchodzi do środka, aby spostrzec, że wszyscy goście wiwatują i obrzucają DJ'a pieniędzmi. Chłopak marszczy czoło na ten widok. Podchodzi do swojej mamy i chwyta ją za ramię. Mama zdaje się nie zwracać na niego uwagi. Nick podnosi wzrok na DJ'a. Jest ubrany w długi, czarny płaszcz z różnokolorowymi, świecącymi elementami. Na jego rękawicach rozbłyskają światełka. Twarz skrywa hełm z dużym, czarnym wizjerem.
 * Nick: Chcę do domu.
 * Oscar: Też. Ale co poradzisz.
 * Nick: Niestety nic. Idę się napić.
 * Oscar: Tak w ogóle... (Nick zatrzymuje się wpół kroku) ta muzyka nie wydaje ci się jakaś dziwna?
 * Nick: Co kto lubi. Ja nie lubię.
 * Oscar: Po prostu... w sumie nieważne.
 * Nick: Zaraz wrócę.
 * Nick: Mamo? Mamo! Halo!
 * Nick: O co tu... chodzi...

Frank patrzy na główny budynek, w czasie gdy Oscar leży na altanowej ławce. Oscar podnosi się z ławki. Tennysonowie przebiegają do budynku. Zatrzymują się przy drzwiach i spostrzegają dwójkę gości wybijających szybę samochodu i próbujących włamać się do środka. Oscar podchodzi do samochodu. Włamywacze zdają się nie dostrzegać Osmozjanina. Wciąż nic. Oscar podchodzi więc bliżej i kładzie rękę na ramieniu kobiety, która reaguje ciosem w twarz, który sprawia, że Oscar cofa się o kilka kroków. Oboje rzucają się na Oscara, który odskakuje na bok, po czym podcina obu przeciwników. Oscar odwraca się i spostrzega idącego w kierunku parkingu Nicka. Jego ruchy są sztywne, mechaniczne niemal. Dociera do pojazdu i aktywuje Omnimatrix. Uderza w tarczę i przemienia się w Rzygusia. Spluwa na samochód, kwas przeżera się przez metal, dając Nickowi możliwość sięgnięcia do środka i wyciągnięcia kosztowności. Oscar podchodzi ostrożnie do Nicka, który prostuje się i z kosztownościami w rękach zaczyna iść w kierunku kolejnego samochodu. Oscar staje mu na drodze. Nick
 * Frank: Długo go nie ma.
 * Oscar: Może ktoś go zagadał?
 * Frank: Pójdę chyba po niego.
 * Oscar: Jak chcesz.
 * Oscar: To ja pójdę do kibla.
 * Oscar: Zostań tu.
 * Oscar: Mogę wiedzieć co państwo robią?
 * Oscar: Halo!
 * Oscar: Ej! Co pani?!
 * Oscar: Co z nimi?
 * Frank: Eee... Oscar?
 * Oscar: Nick! Co ty od-
 * Oscar: Kuzynie? Udajesz?
 * Oscar: Kuzynie! Ogarnij się!